Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2019/2900 K.2022/882

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiş olup, söz konusu karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yolu başvurusunda bulunulması sonrası 10/10/2019 tarihli ek karar ile davalı vekilinin istinaf talebi reddedilmiş, verilen ek karara karşı davalı vekili tarafından yeniden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, HMK'nın 353. maddesi uyarınca dosya üzerinden inceleme yapıldı.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Mahkemece 10/10/2019 tarihli ek karar ile " Mahkememiz tarafından verilen 28/05/2019 tarih, 2015/441 Esas, 2019/304 sayılı karar, davalı ... vekili Av. ... tarafından istinaf edilmiş, istinaf yoluna başvurma harcı ve istinaf nispi karar harcının yatırılmadığı anlaşılmakla; eksikliklerin tamamlanması için kendisine 25/09/2019 tarihinde bir haftalık kesin süre verilmiş ise de, ilgili tarafın harçları yatırmadığı... " gerekçesiyle " İstinaf talebinde bulunan ... vekili Av. ...'nün 26/08/2019 tarihli istinaf kanun yoluna başvuru talebinin harç eksikliği nedeniyle yapılmamış sayılmasına, " şeklinde ek karar verildiği, bu ek karara karşı da davalı vekili tarafından yeniden istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

HMK'nın 344. maddesinde "İstinaf dilekçesi verilirken, istinaf kanun yoluna başvuru için gerekli harçlar ve tebliğ giderleri de dâhil olmak üzere tüm giderler ödenir. Bunların hiç ödenmediği veya eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren mahkeme tarafından verilecek bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi hâlde başvurudan vazgeçmiş sayılacağı hususu başvurana yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, mahkeme başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verir. Bu karara karşı istinaf yoluna başvurulması hâlinde, 346 ncı maddenin ikinci fıkrası hükmü kıyas yoluyla uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

HMK'nın 346/2. Maddesinde "Bu ret kararına karşı tebliği tarihinden itibaren bir hafta içinde istinaf yoluna başvurulabilir. İstinaf yoluna başvurulduğu ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya, kararı veren mahkemece yetkili bölge adliye mahkemesine gönderilir. Bölge adliye mahkemesi ilgili dairesi istinaf dilekçesinin reddine ilişkin kararı yerinde görmezse, ilk istinaf dilekçesine göre gerekli incelemeyi yapar." şeklinde düzenlenmiştir.

Dava dosyasında ilk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verildiği, davalı vekilinin 17/08/2019 tarihinde istinaf başvurusunda bulunduğu, davalı vekiline HMK'nın 366-343-349. maddesi uyarınca istinaf karar harcı ve başvuru harcının yatırması için gönderilen muhtıranın 25/09/2019 tarihinde tebliğ edildiği, verilen bir haftalık kesin süre içinde davalının istinaf başvuru harcını yatırmadığı, bu suretle ilk derece mahkemesinin 10/10/2019 tarihli ek kararı ile muhtıra gereği harcın yatırılmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, verilen iş bu ek karara karşı davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunduğu ve istinaf başvurusu için gerekli harçları yatırdığı anlaşılmıştır.

Davalı vekili ek karara karşı istinaf dilekçesinde, istinaf başvuru harcını yatırması için gönderilen muhtıraya ilişkin taraflarına iletilen bir muhtıranın bulunmadığını beyan etmiş ise de davalı vekiline istinaf başvuru harcını yatırması için gönderilen e-tebligatta başvuru harcının yatırılmasına ilişkin hususların sonuçları ile ihtar edildiği ve bu e-tebligatın davalı vekiline 25/09/2019 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilmiş olmasına rağmen davalı tarafça başvuru harcının 1 haftalık kesin süre içinde yatırılmadığı anlaşılmıştır.

Açıklanan bu durum karşısında; mahkemece düzenlenen muhtıraya rağmen istinaf kanun yolu başvurusu harcı kesin süre içinde yatırılmadığından bahisle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin mahkemece verilen 10/10/2019 tarihli ek karara yönelik istinaf başvurusunun HMK’nın 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine dair aşağıda belirtilen şekilde karar verilmiştir.