Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2022/2803 K.2022/1512

Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine dairemize gelen dosya incelendi;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkili hakkında kaçak elektrik kullanımı nedeniyle davalı şirketin yaptığı tahakkuktan (393.778,93 TL) dolayı müvekkilinin kaçak kullanımı söz konusu olmadığından şimdilik 1.000,00 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti konusunda açtığı davada elektriğin kesilmemesi yönünde ihtiyati tedbir talebinde bulunmuştur.

Mahkemece talep kabul edilerek 393.778,93 TL'nin %15'i oranında teminat yatırıldığı takdirde davacıya elektrik enerjisi verilmesi konusunda 16/06/2022 tarihli ihtiyati tedbir kararı verilmiştir.

Davalı vekili, mahkemece verilen ihtiyati tedbir kararına karşı 01/07/2022 tarihli dilekçe ile davacı hakkında yönetmeliğe uygun işlem yapıldığı tedbir talebinin hukuka uygun olmadığı ve teminat miktarının da düşük olduğu konusunda itirazda bulunarak tedbirin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkeme 26/07/2022 tarihli karar ile, davacının ihtiyati tedbir talebinde HMK'nun 390/3 maddesindeki ihtiyati tedbir verilebilmesi için gerekli davanın esası bakımından haklılığın yaklaşık olarak ispat edilmesine ilişkin koşulun bulunmadığı gerekçesiyle 17/06/2022 tarihli tedbir kararının kaldırılmasına karar vermiştir.

Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmak suretiyle; müvekkilinin %15 oranında 59.066,83 TL teminat yatırarak almış olduğu tedbir kararının itiraz üzerine kaldırılmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, mahkemenin yaklaşık ispat koşulunun oluşmadığına ilişkin kanaatinin gerçeğe aykırı bulunduğunu, kaçak tespit tutanağında müvekkilinin imzasının olmadığını, ihtiyati tedbir taleplerinde HMK'nun 389/1 maddesindeki şartların bulunduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını ve talepleri doğrultusunda ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiştir.

HMK'nun 353. Maddesine göre evrak üzerinde ve 355. maddesi çerçevesinde yapılan inceleme sonucunda:

Davacı taraf 393.778,93 TL kaçak elektrik kullanımından kaynaklanan borçtan dolayı menfi tespit talebinde bulunmuş ise de; davanın esası bakımından haklılığını yaklaşık olarak ispata yönelik herhangi bir somut ve yasal delile dayanmamıştır. Dolayısıyla olayda HMK'nun 390/3 maddesinde yer alan ihtiyati tedbir kararı verilebilmesi için gerekli yaklaşık ispat koşulu oluşmadığından mahkemece itirazın kabulüne ve tedbirin kaldırılmasına ilişkin verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar vermek gerekmiştir.