Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/1104 K.2022/1110

Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30/01/2020 tarih, 2019/162 Esas ve 2020/131 Karar sayılı kararı aleyhine davalı vekili istinaf başvurusunda bulunduğundan dosyanın yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; 14/02/2017 tarihinde müvekkilinin durakta bekler iken .... plakalı aracın müvekkiline ve durağa çarpması neticesinde müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, tedavi gördüğünü, kazanın oluşumunda müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, karşı tarafın kusurlu olduğunu, kazaya sebebiyet veren aracın kaza tarihinde davalı sigorta şirket nezdinde sigortalandığını, açıklanan bu nedenlerle; şimdilik 100,00 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketinden alınarak müvekkiline ödenmesini talep etmiş, davacı vekili 05/11/2019 tarihli dilekçesi iel dava değerini 42.952,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; açılan davayı kabul etmediklerini, davacı iddialarının ispatlanması gerektiğini, müvekkili şirket aleyhindeki kesin ve somut delillere dayanmayan haksız ve hukuka aykırı davanın reddini ve gerekli yerlerden raporların alınması hususunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile;42.942,86 TL maddi tazminatın davalı sigorta şirketine başvuru tarihinden 8 iş gün sonrası olan 15/03/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Davalı sigorta vekili istinaf dilekçesinde; davacı usulüne uygun başvuru şartını yerine getirmediğini, maluliyet raporu usulüne uygun alınmadığını, geçici iş göremezlik ve bakıcı giderinden sorumlu olmadıklarını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davacı vekili istinafa cevap dilekçesinde; davalının kötün niyetli istinafta bulunduğunu, bakıcı gideri ve geçici iş göremezlikten davalının sorumlu olduğunu, maluliyet raporunun doğru olduğunu belirterek istinaf talebinin reddine karar verilmesini istemiştir.

HMK 355 maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, Dava, yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan tazminat davasıdır.

2918 sayılı KTK.nın 97.maddesi "Zarar görenin, zorunlu mali sorumluluk sigortasında öngörülen sınırlar içinde dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması gerekir.

Sigorta kuruluşunun başvuru tarihinden itibaren en geç 15 gün içinde başvuruyu yazılı olarak cevaplamaması veya verilen cevabın talebi karşılamadığına ilişkin uyuşmazlık olması hâlinde, zarar gören dava açabilir veya 5684 sayılı Kanun çerçevesinde tahkime başvurabilir..." hükmünü amirdir.

Mahkeme tarafından delillerin değerlendirilmesinde ve takdirinde bir isabetsizlik olmamasına göre özellikle davacının söz konusu hüküm kapsamında davalı kuruma başvurduğu, kaldı ki madde metninde başvuru sırasında hangi belgelerin sunulacağına ilişkin hüküm de bulunmadığı sabit olduğundan davalı vekilinin faiz başlangıcının başvurudan 15 gün sonrasında başlatılması kararının hatalı olduğuna ve gerekli belgelerle başvurulmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin istinaf itirazları kabul edilmemiştir.

Mahkeme tarafından delillerin değerlendirilmesinde ve takdirinde bir isabetsizlik olmamasına göre özellikle 6111 sayılı yasanın 59. maddesi ile değişik 2918 sayılı KTK'nın 98. maddesi ile getirilen " Trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmi ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır" hükmü gereğince trafik kazası sonucu yaralanan kişi, tümüyle iyileşip eski sağlığına kavuşuncaya kadar yaptığı tıbbi tedavi ile sınırlı sağlık hizmet bedelleri SGK tarafından karşılanacaktır.

Geçici iş göremezlik tazminatının ve bakıcı giderinin bu madde kapsamında değerlendirilemeyeceği ve bu tazminatların da davalı sigorta şirketinin sorumluluğunda olduğu belirtildiği üzere davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun devam ettiğinden, tüm bu açıklanan nadenlerle davalı vekilinin itirazın yerinde olmadığı anlaşılmıştır.

Dava konusu kazanın 14.02.2017 tarihinde meydana geldiği ve mahkemece özürlülük ölçütü ve özürlülere verilecek sağlık kurulu raporları hakkında yönetmeliğe göre maluliyet raporunun düzenlendiği anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf talebi yerinde görülmediğinden HMK 353/1-b,1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan Üye Üye Katip