Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2021/33 K.2022/2250

Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 30/09/2020 tarih ve 2020/343 esas ve 2020/682 karar sayılı kararı aleyhine davacı vekili istinaf başvurusunda bulunduğundan dosyanın yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 31/03/2016 günü saat 10:00 sıralarından sürücü ....sevk ve idaresindeki halk otobüsü ile seyir halinde iken yaya olarak bulunan müvekkile fark etmeyerek çarpması neticesinde müvekkilinin ağır şekilde yaralandığını, müvekkilinin 1.5 ay tam gün bakıcıya muhtaç kaldığını, yapılan başvuruya rağmen davalı ZMMS sigortacısının ödemeye yapmadığını, tüm bu nedenlerle şimdilik 10 TL maddi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle: mahkemenin yetkisiz olduğunu, 23.02.2018 tarihinde davacıya ödeme yapıldığı ve Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 2017/89 E sayılı dosyasının feragat ile sonuçlandığını, davacıya ödenen 8.800 TL ile bu husustaki tüm haklardan feragat edildiğini v şirketin ibra edildiğine dair ibraname düzenlendiğini, KTK 111. Madde uyarınca yetersiz veya fahiş olduğu açıkca belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten itibaren 2 yıl içinde iptal edilebilir hükmüne göre herhangi itirazda bulunulmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; Davanın 2 yıllık hak düşürücü süre nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili dilekçesinde özetle; davalı sigorta şirketi ile aralarında imzaladıkları ibranamenin kapsamında bakıcı gideri taleplerinin bulunmadığını, mahkemece bu konuda bir talepleri olmamasına rağmen bakıcı giderinden de feragat etmişler gibi bir sonuca vararak davalarının reddine karar verildiğini, daha önce Gaziantep 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/89 esas sayılı dava dosyasıyla açtıkları tazminat davasında bakıcı gideri yönünden talepleri olmadığı hiç kimsenin önceden talep etmediği bir hak veya alacaktan peşinen feragat edemeyeceği belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı bakıcı gideri tazminatı istemine ilişkindir. HMK'nın 355. maddesi uyarınca istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda; Davacı tarafça, dava dışı sürücü .....'ın sevk ve idaresindeki, davalı sigorta şirketine ZMMS poliçesiyle sigortalı .... plakalı Halk otobüsünün davacı küçük ....'ya çarpması neticesinde davacı küçüğün yaralandığı belirtilerek bakıcı giderine ilişkin maddi tazminat talep edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; taraflar arasında itiraza uğramayan ibraname içeriğine göre "8.800,00 TL davacı vekili tarafından tahsili ile anılan kaza sebebiyle mezkur poliçeden, olaydan ve davadan dolayı başkaca hiçbir hak ve alacak kalmadığını gayrikabili rücu kabul ve beyan eder" hükmü bulunmakla birlikte, davacının ödemeyi aldığı, poliçe ve olay nedeniyle davalıyı ibra ettiğinin anlaşıldığı, kaza nedeniyle ortaya çıkan bakıcı giderinin haksız fiil tarihi itibariyle muaccel olduğu bu itibarla önceden feragatin söz konusu olmayıp, geçici iş göremezlik klozu ile aynı teminatta yer alan bakıcı gideri alacağının KTK 111 maddesi gereği fahiş ya da yetersiz olduğu söylenemese dahi 2 yıllık hak düşürücü süreninde aşılması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 111. maddesinde; “Bu Kanunla öngörülen hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir. Tazminat miktarlarına ilişkin olup da yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmalar yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebilir.” hükmüne yer verilmiştir. Bu yasa hükmüne göre, hukuki sorumluluğu kaldıran veya daraltan anlaşmalar geçersizdir.

Davacı tarafından eldeki bu davadan önce davalı sigorta şirketi aleyhine Gaziantep 2. Asliye Ticaret mahkemesinin 2017/89 E. 2018/348 K. Sayılı dosyasında 31/03/2016 tarihli kazadan dolayı yaralanması nedeni ile maddi tazminat davası açıldığı ve yargılama aşamasında davacı vekilince davalı tarafla anlaşma sağlandığının belirtilerek davadan feragat edilmesi üzerine davanın feragat nedeni ile reddine karar verildiği, eldeki bu davada kazadan kaynaklı bakıcı giderine ilişkin tazminatın talep edildiği, 2017/89 Esas sayılı dosyanın dava dilekçesinde davacı tarafça ileride kazanç ve çalışma gücünün kaybından dolayı maddi zararının talep edildiği,

davaya dayanak teşkil eden sigorta şirketine 2918 Sayılı Yasanın 97. Maddesi uyarınca yapılan başvuru dilekçesinde de açıkça geçici ve sürekli iş göremezlik zararının talep edildiğinin belirtildiği,

ibraname içeriğinde ödemenin hangi zararlara ilişkin olduğunun belirtilmediği ancak davacının sigorta şirketine davadan önce yaptığı başvuru ve dava dilekçesi nazara alındığında ibranamenin bakıcı giderinden farklı tazminat kalemlerine ilişkin olduğu açık olduğundan mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yanılgılı gerekçe davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.(Yargıtay 17. H.D.nin 2016/15703 E. 2019/7066 K. Sayılı ilamı)

Yukarıda açıklanan nedenlerle, bu aşamada sair hususlar incelenmeksizin HMK'nın 353/1-a,6 maddesi uyarınca davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve dosyanın mahalline iadesine ilişkin aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Başkan Üye Üye Katip