İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2018/1167 K.2020/230

Davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü.

DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalının ihracat işlemine konu mallarının havayolu ile taşımasını gerçekleştirdiğini ve buna ilişkin fatura düzenlediğini, ancak fatura bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla gerçekleştirilen icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili, davacının edimini eksik ifa etmiş olduğu halde haksız olarak icra takibi başlattığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının dava konusu taşıma hizmetini verdiğinin sabit olduğu, davalının malın alınması sırasında herhangi bir ihtirazi kayıt koymadığına göre taşımanın davacı tarafça eksiksiz ifa edildiği kanaatine varıldığı, davalının itirazının haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının icra takibine itirazının kısmen iptali ile takibin 12.228,58-TL üzerinden ve takip tarihinden itibaren itibaren bu tutara yasal faiz uygulanmak suretiyle devamına, %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasında ticari ilişkinin mevcut olduğunu, dolayısıyla talepleri gibi ticari faiz yerine yasal faize karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek hükmün kaldırılmasını ve talepleri gibi davanın kabulünü istemiştir.

GEREKÇE

Dava, faturaya dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki ilk derece mahkemesince, icra takibinde asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faiz işletilmesinin talep edildiği ve tarafların tacir oldukları dikkate alınmaksızın, asıl alacağa değişen oranlarda avans faizi işletilmesi yerine yasal faiz işletilmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353(1)-b-2 m. uyarınca hükmün kaldırılmasına ve davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.