İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2018/1420 K.2020/469

Davanın kısmen kabulüne yönelik hükmün davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili, taraflar arasında akdedilen 27.01.2015 ve 09.02.2016 tarihli taşıma sözleşmeleri kapsamında müvekkilinin davalı adına muhtelif sayıda kargo taşıması yaptığını, yapılan iş karşılığında düzenlenen faturaların davalıya gönderildiğini, ancak davalının bir kısım fatura bedellerini ödemediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili, müvekkilinin kendisine ait internet sitesi vasıtasıyla ürün satışı yapmakta olduğunu, taraflar arasında ürünlerin müşterilere teslimi ve tahsilatlı kargo seçeneği ile ürün teslimatında tahsilat işleminin yapılarak müvekkiline iadesi hususunda anlaşma yapıldığını ve ticari ilişkinin 27.02.2015-Mart 2016 tarihleri arasında devam ettiğini, davacının 24.03.2016 tarihli ihtarname ile müvekkiline 4 adet fatura gönderdiğini, ancak hem fatura içeriklerinin kabul edilmemesi hem de elektronik olarak düzenlenmemesi nedeniyle faturaların 04.04.2016 tarihli ihtarname ile iade edildiğini,

fatura içeriklerinde ayrıntılı taşıma bedellerinin açıklanmadığını, dosyaya taraflarınca ibraz edilen taşıma listeleri uyarınca ayrıntılı açıklama yapılması gerektiğini, 27.01.2015 tarihli sözleşmenin devam ettiği süreçte davacı tarafça farklı bir fiyatlandırmaya geçildiğini ve fahiş tutarlı faturalar kesildiğini, daha sonra düzenlenen 09.02.2016 tarihli sözleşmede ise taşıma ücretinin ayrıntılı gösterilmediğini savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasında davalıya ait kargoların taşınması hususunda sözleşme bulunduğu ve davacının sözleşme kapsamında davalıya fatura düzenlediği, davalının fatura içeriklerinin ayrıntılı açıklanmamış olması nedeniyle itiraz ettiği, fatura konusu hizmetin verilmediği yönünde bir itirazının ise bulunmadığı, davacı defter kayıtlarına göre davacının 15.517,33-TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı itirazının kısmen iptali ile takibin 15.517,33-TL asıl alacak üzerinden ve bu tutara faiz işletilmek suretiyle devamına, davacı yararına %20 icra inkar tazminatına karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 1-Müvekkilince fatura içeriklerinin açık bir şekilde kabul edilmediğini ve faturaların davacıya iade edildiğini, davacının gönderiler için toplu fatura kestiğini, bu faturaların hangi taşımalar için ve kaç taşıma için, hangi mesafelerdeki ve hangi desilerdeki taşımalar için kesildiğinin belirsiz olduğunu, tüm itirazlarına rağmen bu yönde inceleme yapılmadığını, belki yapılmayan taşımaların da faturalara dahil edildiğini veya sözleşmede belirlene fiyatın çok üzerinde fiyatlandırma yapıldığını, 2-Müvekkilinin itirazında haklı olduğunu, dolayısıyla aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesinin doğru olmadığını belirterek hükmün kaldırılmasını ve dosyanın mahkemesine geri gönderilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, cari hesaptan doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vâki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, cari hesap alacağını oluşturan faturaların içeriklerinin belirsiz oluşu nedeniyle kabul etmediğini ve faturaları yasal sürede davacıya iade ettiğini savunmuş, ilk derece mahkemesince yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

TTK’nun 21/2 maddesi “Bir fatura alan kişi aldığı tarihten itibaren sekiz gün içinde, faturanın içeriği hakkında bir itirazda bulunmamışsa bu içeriği kabul etmiş sayılır.” şeklinde düzenlenmiş olup, madde metninden de açıkça anlaşılacağı üzere, faturayı alan kişinin faturanın içeriğine itiraz etmesi halinde faturanın kesinleştiğinden söz edilemez.

Somut olayda davalı, davacının akdedilen sözleşmeler uyarınca kargo taşıma işi yaptığını kabul etmekle birlikte, düzenlenen faturaların içeriklerinin belirsiz oluşu nedeniyle fahiş tutarda fatura düzenlenip düzenlenmediğinin anlaşılamadığını savunmuştur. Gerçekten de faturalar incelendiğinde içeriklerinin belirsiz olduğu görülmüş olup, bu durumda davacının fatura tutarlarının hangi taşımalar için ne şekilde hesaplandığını ispat etmesi gerekir.

Ne var ki bilirkişi heyetince dosya kapsamında mevcut sözleşmelerin taşıma ücreti hesabına ilişkin hükümleri, 2016 yılı faturaları ve davalı tarafça sunulup davacı itirazına uğramayan taşıma listesi dikkate alınarak 2016 yılı fatura tutarlarına ilişkin bir hesaplama yapılması gerekirken, uyuşmazlık konusu olan bu hususta herhangi bir inceleme yapılmamış olduğu halde, ilk derece mahkemesince hükme esas alınması ve denetlenmesi mümkün olmayan bu bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere ilk derece mahkemesince uyuşmazlık konusu hakkında herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan karar verilmesi doğu olmadığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK 353(1)a-6 m. uyarınca hükmün kaldırılmasına ve yukarıda açıklanan gerekli bilirkişi incelemesini yapılması için dosyanın mahkemesine iadesine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.