İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2018/1713 K.2020/577

Davanın kısmen kabulüne ilişkin hükmün davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Müvekkili banka tarafından, kredi borçlusu ve kefil aleyhine aleyhine İstanbul .... İcra Müdürlüğü'nün ... esas sayılı dosyasından icra takibine geçildiğini, borçlulardan davalı ... tarafından haksız olarak borca ve ferilerine itiraz edildiğini bildirilerek itirazın iptali ile takibin devamına,icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili. Alacaklı olduğu iddia eden bankaya borcunun bulunmadığını, söz konusu şirket ile doğrudan ve ticari ve hukuki bir ilişki olmadığını, banka tarafından müteselsil kefil olduğunun iddia edildiğini ancak TBK'nca aranan müteselsil kefalet ş ve hatta adi kefalet şartlarının da mevcut olmadığını, kredi işleminin tarafının şirket olduğunu, kredinin ödenmesinden şirketin sorumlu olduğunu bildirerek davanın reddini talep etmiştir. 2.Cevap dilekçesinde.

Davalı takibe konu genel kredi sözleşmesinin 4. sayfasındaki “18.03.2015” tarihi,7. sayfasındaki “... Mh. .... cd. N... Beykoz/İst, 500.000- TL ve Beşyüzbin Türk Lirası,41. sayfasındaki “500.000 -TL, Müteselsil 19.03.2015 ... Mh. ... sk. N... D.... Kartal/İstanbul” ,47. sayfasındaki “18.03.2015, 19.03.2015, 500.000 TL, Müteselsil ... Mh. ... sk. N... D.... Kartal/İstanbul” yazı ve rakamların davalının eli ürünü olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece davacı banka ile davadışı şirket. arasında imzalanan genel kredi sözleşmesine davalının müteselsil kefil olduğu bu Genel Kredi Sözleşmesinden dolayı davacı bankanın alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 72.696,46 -TL yönünden itirazın iptali ile likit alacak nedeniyle %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili. TBK da aranan müteselsil kefalet koşulları somut olayda mevcut olmadığını, mahkeme tarafından gerekli ve yeterli inceleme yapılmadan karar verildiğini, davalının genel kredi sözleşmesinin asıl borçlusu şirketin yetkilisi olması nedeniyle , sözleşmenin 41. ve 47. sayfasındaki “...”, “...” ve “...” yazı ve rakamlar eli ürünü olduğunu ,bunu dışında 4. sayfasındaki “18.03.2015” tarihi,7. sayfasındaki “...

Mh....../İst, 500.000 TL ve Beşyüzbin Türk Lirası,41. sayfadaki “500.000 TL, Müteselsil 19.03.2015 ... Mh. ... sk. N... D.... Kartal/İstanbul” ,47. sayfasındaki “18.03.2015, 19.03.2015, 500.000 TL, Müteselsil -... Mh. ... sk. N....D....Kartal/İstanbul” yazı ve rakamlar davalının el ürünü olmadığını,bu itirazlarının değerlendirilmediğini TBK 583.

Maddesinde, müteselsil kefaletin geçerliliği için aranan unsurların bizzat müvekkilin eli ürünü olup olmadığı hususunda dosya kapsamında bir inceleme yapılmadan sonuca gidilmesi, ilgili kararın kaldırılması için tek başına yeterli olduğunu,borçlu şirket adına da yine bu limitte bir krediye başvurmadığını, belirterek eksik incelemeyle verilen kararın kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

6098 sayılı TBK.’nun 583. maddesinde; “kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azamî miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz.

Kefilin, sorumlu olduğu azamî miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır"Kefalet sözleşmesi alacaklı ile kefil arasında kurulan ve alacaklıya kişisel güvence sağlayan bağımsız nitelikte bir borç ilişkisidir.

Kredi sözleşmeleri karşılıklı taahhütleri içerdiğinden kefil veya kefiller tek yanlı irade beyanı ile kefaletten vazgeçemez.Kefil olunan şirketin ortaklığından ayrılmakta tek başına kefaleti son erdiren bir sebep olmayıp, bu şekilde bir bildirim akdin diğer tarafınca açıkça kabul edilmedikçe sonuç doğurmaz.

Kefiller kendi temerrüdünün sonuçlarından kefalet limiti kapsamında asıl borçlunun borcu kadar sorumludur.Davacı banka ile davadışı asıl borçlu arasında imzalanan 500.000 -TL limitli takibe konu genel kredi sözleşmesini davalı şirket temsilcisi olarak imzaladığı gibi, müteselsil kefil sıfatıyladaimzası bulunmaktadır.Davalının imzaya itirazı bulunmamaktadır.Davalı genel kredi sözleşmesinde yazan “müteselsil,

tarih ve limit miktarı “ilişkin rakam ve yazıların kendi el ürünün olmadığını ileri sürmesine rağmen mahkemece bu konuda herhangi bir inceleme yapılmamış ve gerekçede de bu konuda bir değerlendirme yapılmamıştır.Mahkemece konusunda uzman bilirkişi vasıtasıyla davalının el ürünü olmadığını iddia ettiği rakam ve yazılar üzerinde inceleme yapılarak davalının kefaletenin geçerliliğinin değerlendirilmesi yönünden rapor alınarak,sonucuna göre karar verilmesi gerekmektedir.Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın kabulune karar verilmesi doğru bulunmamıştır.Açıklanan nedenlerle hükme tesir edecek derecede delillerin

toplanıp değerlendirilmediği, hükmün HMK 353(1)a-6 kapsamında kaldığı sonucuna varıldığından; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.