İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2019/1108 K.2021/1434

İlk derece mahkemesince verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalı şirkete, aralarındaki ticari ilişkiden kaynaklı olarak üç adet fatura kestiğini, davalı şirketin iki adet iade faturası kestiğini ve sonuç olarak müvekkili şirketin, davalı şirketten 3.890,59-USD cari alacağının olduğunu, davalı şirket aleyhine İstanbul ... İcra Dairesinin ... esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, davalı şirket tarafından icra takibine kötü niyetle itiraz edildiğini belirterek, davalının itirazının iptali ile davalı şirket aleyhine %20 icra inkâr tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili; davacının kumaşı sözleşmeye uygun olarak teslim etmediğini, hataların tamirini gerçekleştirmediğini, bu sebeple müvekkilinin kendi müşterisine karşı zor durumda kalarak ceza ödemek zorunda kaldığını ve ayrıca bir kısım imal edilen malın da elinde kalması sebebi ile zarara uğradığını, davacı şirketin defalarca uyarılmasına rağmen 18 kg kumaşı iade almadığını, düzeltilemeyecek kadar arızalı olan kumaş için alınan aksesuarların da davalı firmanın elinde kaldığını, davacının sözleşmelerdeki gramajlara da aykırı mal gönderdiğini,

sözleşmenin 9. maddesi gereği termini geciken mallardan dolayı da davacı firmanın sorumlu icra takibindeki tutarın uzlaşılmış ve mutabık kalınmış bir tutar olmadığını, iade kumaş tutarlarının, gramaj farkından doğan zarar tutarlarının ve aksesuarlardan doğan zararların düşülmediğini, borcun likit olmaması nedeniyle icra inkar tazminatı şartlarının da oluşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece; davalının davacıdan kumaş aldığı, davacının davalıya satmış olduğu kumaşlardan ödenmeyen 4.013,22-USD tutarın tahsilini talep ettiği, bu ticari ilişki kapsamında düzenlenen faturaların tarafların defter ve kayıtlarına işlenmiş olduğu, davacı ve davalı tarafından düzenlenen faturalara bir itirazın bulunulmadığı, davalı tarafından satın aldığı kumaşlara ilişkin davacı tarafa yapılmış bir ayıp ihbarının bulunmadığı, tarafların düzenlemiş olduğu fatura, bu fatura içeriği malların teslim kayıtları ve defterleri itibariyle takip tarihi itibariyle davacının davalıdan 3.890,59-USD alacaklı olduğu, alacağın da likit olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davacı lehine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

İstinaf yoluna başvuran davalı vekili; müvekkilinin deposunda bulunan hatalı malların, müvekkilinin uyarılarına rağmen davacı tarafça alınmadığını, ayıplı malların halen müvekkilinin deposunda olduğunu, sözleşme gereği tüm ayıplardan davacının sorumlu olduğunu, ayıp ihbarlarının yapıldığının yazışmalarda açık olduğunu, TTK hükümlerine göre süresinde ayıp ihbarı yapıldığını, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı koşullarının bulunmadığını belirterek, kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, ticari satım nedeniyle düzenlenen faturalara dayalı takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenmiş olan sözleşme kapsamında davacı tarafından davalıya kumaş satışı yapıldığı, davacı tarafından düzenlenen satış faturalarının davalının ticari defterlerinde, davalı tarafından düzenlenen iade faturalarının ise davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, her iki taraf ticari defterlerinin de 3.890,59-USD borç bakiyesi konusunda mutabık oldukları anlaşılmaktadır.

Davalı tarafça, satışı yapılan 18 kg kumaşın ayıplı olduğu, yapılan ihtarlara rağmen davacı tarafından teslim alınmadığı ileri sürülmüştür. Gerçekten de sunulan yazışmalarda, davacı tarafından davalıya 7 ve 12.07.2017 tarihlerinde teslim edilmiş olan 7,60-USD birim fiyatlı 18 kg kumaşın ayıplı olduğunun, davalı tarafından 12.07.2017 tarihli ve devamında gönderilen e-posta mesajlarıyla davacıya iletildiği anlaşılmaktadır.

Ancak davalının ayıba ilişkin e-posta yazışmalarından sonra, yine davalı tarafından ayıplı mallara ilişkin olarak 31.07.2017 ve 15.08.2017 tarihli iade faturaları düzenlenmiş ve bu faturalar davacı tarafından da kabul edilerek ticari defterlerine işlenmiştir. Dolayısıyla ayıplı mallara ilişkin iade faturaları düzenlemiş olan davalının, bu iade faturalarına konu etmediği söz konusu kumaşlar yönünden süresinde ayıp ihbarında bulunduğunun kabulüne olanak yoktur.

Bu nedenle ilk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Diğer yandan İİK’nın 67. maddesi uyarınca, itirazın iptali davasında borçlunun itirazında haksızlığının belirlenmesi ve alacağın likit olması halinde, istem varsa borçlu aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilebilir.

Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için, ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi gerekmektedir. Bu kapsamda takip ve dava konusu alacak faturalara dayalı olduğundan, alacağın likit olduğu açıktır. Davalının itirazında haksız olduğu da anlaşılmasına göre, davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi de yerindedir.

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.