İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2021/1212 K.2024/266

Davanın kısmen kabulüne ilişkin kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine düzenlenen rapor ve dosya kapsamı incelenip gereği görüşülüp düşünüldü;

DAVA

Davacı vekili, davalıların dava dışı borçlu ... Hizm. Ltd, Şti. nin kullandığı kredinin kefili olduklarını, borcun ödenmemesi üzerine hesapların kat edilip 4.8.2015 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, borçlu ve kefiller hakkında İstanbul ... İcra müdürlüğü ... sayılı dosyası ile yapılan icra takibine davalılarca itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

CEVAP

Davalılar tarafından cevap verilmemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, dava dışı borçlu ile davacı arasında 04.11.2008 Tarihli 10.000-TL, 21.10.2008 tarihli 40.000-TL ve 14.05.2009 tarihil 100.000-TL olmak üzere toplam 150.000-TL limitli GKS düzenlendiği, davalıların müteselsil kefil olarak sözleşmeyi imzaladıkları, 24.5.2013 tarihinde dava dışı borçlu ile yapılan Bankacılık Hizmetleri sözleşmesi düzenlenerek kredi kartı verildiği, borcun kredi kartı kullanımından kaynaklandığı, kefillerin nakti kredilerden kaynaklanan borcun tamamından sorumlu olduğu,

bilirkişi raporunda ihtarname ile temerrüde düşüldüğü kabul edilerek temerrüt tarihine kadar %24,24 akdi, takibe kadar % 30.24 temerrüt faizi uygulaması sureti ile yapılan hesaplamaya dayanılarak davanın kısmen kabulüne, davalıların İstanbul ...

İcra müdürlüğü ... sayılı icra takibine yaptıkları itirazın 16.373,36 TL asıl alacak, 5.375,58-TL işlemiş faiz ve 268,78-TL BSMV toplamı 22.017,72-TL yönünden itirazın iptaline, asıl alacağa takip tarihinden %30.24 temerrüt faizi işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacağın % 20'si 4.403,40-TL inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, hükme esas alınan bilirkişi raporunda takip öncesi işlemiş faiz oranının hatalı tespit edildiğini, asıl alacak konusunda ihtilafın olmadığı ancak takip öncesi işlemiş faize ilişkin sözleşmede kararlaştırılan faiz oranı üzerinden değil doğrudan akdi faiz oranı üzerinden hesaplama yapıldığını, oysa faizin bankanın uyguladığı en yüksek faizin %50 fazlası olması gerektiğini, temlik veren bankaya temerrüt tarihi itibari ile uygulanan en yüksek faiz oranı sorulmadan karar verilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek kararın kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, tebligatların usulsüz olup savunma haklarının kısıtlandığını, adres yetersiz, sokak adı yok denmesine rağmen TK 35'e göre tebligat yapıldığını, davalı ...'ın kefalet sorumluluğunun 24.05.2013 tarihli Bankacılık Hizmet sözleşmesi kapsamında verilmiş kefaletinin olmadığını, TBK 583.

Md deki kefalet şekil şartlarına uyulmadığını, hesap kat ihtarının kendisine tebliğ edilmediğini, mernis adresine tebligat yapılabileceğini, temerrüt tarihinin takip tarihi olarak alınması gerektiğini, uygulanacak en fazla faiz oranının %30.24 olmasının hatalı olduğunu, ana para tutarının hatalı olup takip öncesi işleyen kat faizinin ana paraya dahil edilip tekrar faiz işletilip bileşik faize neden olunduğunu, banka kayıtlarının dosyaya girmediği, kredi kartı ekstraları ya da hesap hareketlerinin yer almadığı, bileşik faiz uygulanıp uygulanmadığının anlaşılamadığı,

davanın her iki davalı yönünden kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, kredi kartı borcu için yapılan yapılan icra takibine vaki itirazın iptali ile inkar tazminatı talebine ilişkindir.Davalıların 2008-2009 yıllarında dava dışı asıl borçlu adına düzenlenen toplam 150.000-TL'lik Genel kredi sözleşmelerinde müşterek borçlu müteselsil kefil oldukları, sözleşme tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı TBK 487.

Md uyarınca kefaletlerinin geçerli olduğu, takibe konu alacağın 24.05.2013 tarihli Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi gereği verilen ticari kredi kart kullanımından kaynaklandığı, davalılar tarafından bu sözleşmede imzalarının olmadığı itirazında bulunulmuş ise de imzaları olan sözleşmelerin çerçeve sözleşme niteliğinde olması nedeniyle 2013 tarihli sözleşmenin davalıları bağlayacağı, 04.08.2015 tarihinde hesap kat ihtarının çekildiği, adres bırakmadan taşındıkları gerekçesi ile 06.08.2015 tarihinde tebligatların iade edildiği görülmüştür.

İİK'nin 68/b-2. cümlesine göre, sözleşmede gösterilen adresin değiştirilmesi, yurt içinde bir adresin noter aracılığıyla krediyi kullandıran tarafa bildirilmesi halinde sonuç doğurmakta olup yeni adresin bu şekilde bildirilmemesi hâlinde hesap özetinin eski adrese ulaştığı tarihin tebliğ tarihi sayılması gerekmektedir. Ancak müteselsil kefillerin temerrüde düşürülmesi için kat ihtarının tebliği zorunludur.

İİK'nın 68/b-1. maddesi hükmünün kefil bakımından uygulanması mümkün değildir. Bu nedenle davalı müteselsil kefillerin temerrüdünün takip tarihi itibariyle gerçekleştiğinin kabulü gerekmektedir.

Somut olayda, hesap kat ihtarı 54.624,13-TL üzerinden düzenlenmiş ise de 23.06.2016 takip tarihinde 16.373,36-TL asıl alacak, 10.464,48-TL işlemiş faiz, 369,64-TL faizin %5 gider vergisi toplamı 27.207,48-TL üzerinden takibin yapıldığı, Genel kredi sözleşmesinde Temerrüt Faizinin temerrüt tarihinde bankaca tespit edilmiş en yüksek kredi faiz oranının yıllık % 50 fazlası olduğuna ilişkin düzenlemenin bulunduğu, takipte % 30,24 oranında temerrüt faizi talebinde bulunulduğu,

banka kartlarının 5464 sayılı Banka kartları ve Kredi kartları kanununa tabi olup TCMB kredi kartlarına uygulanacak akdi ve gecikme faiz oranlarına ilişkin tebliğ gereği akdi faiz oranının % 24.24, temerrüt faizinin yıllık % 30.24 ü geçemeyeceğinden eldeki davada 16.373,36-TL asıl alacağa 04.08.2018 hesap kat tarihinden 23.06.2016 takip tarihine kadar akdi faiz uygulanmasının gerektiği, buna göre yapılan hesaplamada 16.373,36-TL asıl alacak, 4.494,04-TL işlemiş faiz,

224,70-TL faizin BSMV toplamı 21.092,10-TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken mahkemece tebliğ edilemeyen ihtarname ile temerrüde düşüldüğünün kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılmasına, HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın kaldırılarak yeniden karar verilmesine, davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacak likit olduğundan alacağın %20'si oranında hesaplanan icra inkar tazminatının davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.