İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi E.2022/298 K.2022/226

İlk derece mahkemesince verilen 17/11/2021 tarihli ara kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine incelenip gereği görüşülüp düşünüldü.

TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirketin seyahat işinde hizmet verdiğini, müvekkilinin İran vatandaşı olup 5 yıldır Türkiye'de ikamet ettiğini, müvekkilinin yatırım yapmak istediğini, davalı şirket yetkilisi ...'nin bu durumu kullanarak arızalı araçlarından ... plakalı ... cinsi 2013 model kendisine ait aracının %50'sini müvekkiline satmak istediğini, müvekkilinin zor şartlarda biriktirdiği 60.885-TL'sini şüpheli ...'ye araç alım satış sözleşmesi yaparak ödediğini, davalı şirketin aracı çalıştırdığını ve kiraya verdiğini, elde ettiği bir kuruş kar payını dahi müvekkiline vermediğini,

davalının asılsız belgelerle fahiş miktarda aracın gider ücretlerini ve trafik cezalarını müvekkilinden talep ettiğini, davalının ticari aracına trafik tescil kaydına ihtiyati tedbir konulmasına, minibüsün %50 hissesi oranında müvekkili adına tesciline, bu mümkün değilse satış bedeli olarak ödenen 60.885-TL'nin ödeme tarihi olan 25/09/2019'dan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, sözleşme tarihi ile günümüz ve halen çalıştırılan aracın,

kar ve zarar miktarının belirlenerek %50 hissesi oranında kar payının müvekkiline iadesine ve alacağının dava tarihinden itibaren hesaplanacak aylık ve yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davacı vekilinin talebinin HMK 389 ve devamı maddeleri uyarınca %10 oranında (5.000-TL) nakdi veya muteber bir banka teminat mektubunun ibrazı karşılığında ... plakalı aracın kaydına ihtiyati tedbir konulmasına karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili; davalı tarafın müvekkilinin yabancı olma durumunu kullanarak ayıplı aracı sattığını, sürekli aracın sorun çıkardığını söyleyerek müvekkilini kandırdığını ve zarar ücretlerini aldığını, müvekkiline kar payı ödemediğini, aracın her gün çalıştırılarak yüksek meblağlarda kar ettiğini, davalı şirketin tüm karı aldığını, müvekkilinin ise dışarıda aç, susuz ve yabancı olduğunu, tüm birikimini davalı şirketin aldığını, şirket yetkilisine karşı açılan ve pasif husumet nedeniyle reddedilen davada teminatsız bir şekilde tedbir konulduğunu, davalı şirketin müvekkilinin birikiminin olmadığını bildiğinden ivedilikle satışı sağlayacağını, teminatsız olarak ihtiyati tedbir konulmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Talep, araç satış sözleşmesi uyarınca aracın davacı adına tesciline, mümkün olmaması halinde ödenen bedelin ve kar payının davalıdan tahsiline ilişkin davada dava konusu araç kaydına konulan ihtiyati tedbir kararının teminatsız olarak verilmesine ilişkindir.

Geçiçi hukuki koruma yargılamasını, asıl hukuki koruma yargılamasından ayıran özelliklerden biri ispat ölçüsü noktasındadır.Geçiçi hukuki koruma yargılamasında yaklaşık ispatla yetinilmiş olması, ispatın aranmayacağı ya da ispat kurallarının tamamen dışına çıkılacağı anlamına gelmez. Yaklaşık ispat durumunda ise; hakim o iddianın ağırlıklı ihtimal olarak doğru olduğunu kabul etmekle birlikte; zayıf bir ihtimal de olsa, aksinin mümkün olduğunu gözardı etmez.

Bu sebepledir ki; genelde geçici hukuki korumalara, karar verilirken haksız olma ihtimalide dikkate alınarak talepte bulunandan teminat alınması öngörülmüştür.HMK'nın 392. maddesinde ihtiyati tedbir talep edenin ileri haksız çıkması halinde karşı tarafın ve üçüncü kişilerin bu yüzden uğrayacakları muhtemel zararlara karşılık teminat göstermek zorunda olduğu belirtilmiş olup,

somut olayda ihtiyati tedbir kararının teminatsız olarak verilmesi koşulları mevcut olmadığından ,teminat sadece davalının değil üçüncü şahısların zararı içinde alındığından %10 oranında teminat alınması yönündeki takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.