İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2018/901 K.2018/689

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen 13/03/2018 tarihli ara karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla; dava dosyası incelendi;

TARAFIN İDDİASININ ÖZETİ

Davacı vekili dilekçesinde özetle; müvekkilleri ile davalı arasında bayilik sözleşmeleri imzalandığını ve bu kapsamda davalıya ariyet olarak çeşitli malzeme ve teçhizatlar verildiğini, sözleşme sona ermesine rağmen davalının mülkiyeti müvekkillere ait olan ariyetleri iade etmekten haksız olarak imtina etmesi nedeniyle müvekkilin zararının her geçen gün katlanarak arttığını, öte yandan hüküm kuruluncaya kadar ariyetlerin davalının elinden çıkarması ve bu şekilde hükmün infazını imkansız kılması söz konusu olduğunu, yaptıkları araştırma sonucu davalı adına kayıtlı herhangi bir malvarlığının da bulunmadığının tespit edildiğini,

ariyetlerin iade edilmemesi nedeniyle talebin bedele dönüşmesi halinde de müvekkilin alacağını tahsil etme imkanı bulunmadığını,bu nedenle davalı tarafa ariyet olarak bırakılan sökülebilir nitelikteki demirbaşların, davalıdan alınarak taraflarına aynen iadesine , bunun mümkün olmaması halinde ise şimdilik 1.000 TL nin davalıdan tahsili ile müvekkillerine verilmesine ve davalı tarafa ariyet olarak bırakılan sökülebilir nitelikteki demirbaşların,ihtiyati tedbiren yediadl olarak müvekkillerine teslimine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ

İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 13/03/2018 tarih 2018/225 Esas sayılı ara kararı ile; " ... Davacı tarafın tedbir talebine konu ariyetinin iadesinin gerekip gerekmediği hususunun yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle tedbir talebinin REDDİNE, ... " karar verilmiş ve verilen karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

İhtiyati tedbir talep eden davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

Davalının hiçbir mal varlığının bulunmaması sebebiyle aynen iadenin mümkün olmaması durumunda müvekkil şirketlerin, malların rayiç bedelini tahsil edemeyeceklerini, ariyet ve demirbaşların müvekkil şirketlere yediadl olarak teslim edilmesinin gecikmesinde sakınca bulunan ve aksinin telafisi mümkün olmayan bir zorunluluk olduğunu, ihtiyati tedbir kararı verilmesinin şartlarının sayıldığı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 389/1. Maddesine göre; somut olayda ihtiyati tedbir şartlarının tam manasıyla sağlandığını,

HMK' nın 390/3. maddesine uygun olarak dava dilekçelerinde, davalarının haklılığının yaklaşık olarak ispat edildiğini,

Dava konusu ile birebir benzerlik gösteren bir somut olayda, İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin 2018/160 E. sayılı dosyasında ihtiyati tedbir uygulanmasına hükmedildiğini, bu dosyada davacı tarafından ariyet olarak verilen mallar üzerinde ihtiyati tedbir uygulanmasına ve söz konusu malların davacıya yediemin sıfatı ile bırakılmasına karar verildiğini,

Yargı kararları arasındaki çelişkilerin önlenmesi ve hukuk güvenilirliği ilkesi uyarınca söz konusu kararın ihtiyati tedbir istemlerine emsal teşkil etmesi gerektiğini,

İleri sürerek; İstinaf taleplerinin kabulü ile; İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi' nin ihtiyati tedbir taleplerinin reddine ilişkin vermiş olduğu 13.03.2018 tarihli kararının kaldırılarak ihtiyati tedbir kararı verilmesini ve sökülebilir nitelikteki ariyetlerin davalıdan alınarak yediadl olarak kendilerine teslim edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İNCELEME VE DEĞERLENDİRME

Davacılar tarafından açılan dava; Bayilik sözleşmesi kapsamında davalı tarafa ariyet olarak verilen teçhizatların aynen iadesi, olmadığı takdirde bedellerinin tahsili istemine ilişkin olup, Davacı vekili dava dilekçesinde dava konusu malların davacı şirketlere teslimi yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep etmiş, ilk derece mahkemesince tedbir talebinin reddine karar verilmiş ve davacı vekilince de bu ara karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İhtiyati tedbir talebinin davanın esasını çözer nitelikte talepler içerdiği, yargılama sonunda elde edilebilecek sonucu önceden sağlayan ve davaya konu uyuşmazlığı esastan çözecek nitelikte ihtiyati tedbir kararı da verilemeyeceğinden ilk derece mahkemesinin ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin ara kararı usul ve yasaya uygun olup, kamu düzenine de aykırı olmadığından HMK 353/1-b/1 maddesi gereğince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.