İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2019/1261 K.2019/812

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, davalı çalışanın zimmetine para geçirmesi ve davalı bankanın ise sözleşmeye aykırı davranması iddiasına dayalı olarak oluşan zararın tahsili talebinden kaynaklanmaktadır. Yargıtay 11. Hukuk Dairesi' nin 04/02/2019 gün ve 2017/3251 Esas - 2019/805 Karar sayılı ilamı ile " ...

6100 sayılı Kanun' un geçici 3. maddesi 2. fıkrası " Bölge Adliye Mahkemeleri' nin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun' un 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ile 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez " hükmünü haizdir.

İlk Derece Mahkemesi' nce yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne dair verilen 28.11.2016 tarihli karar, her ne kadar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra verilmiş ise de, dava dosyasında ilk derece mahkemesince verilen 10.07.2014 tarihli karar evvelce Yargıtayın 9. Hukuk Dairesi' nin 20.11.2014 tarihli 2014/30815 Esas - 2014/34794 Karar sayılı ilamı ile incelemeden geçmiş olup, anılan Kanun maddesi uyarınca hükmün temyiz kanun yolu incelemesine tabi olduğu açıktır.

Bu meyanda, ilk derece mahkemesince kararın hüküm kısmında istinaf kanun yolunun gösterilmiş olması da sonucu değiştirmeyecektir.

Buna göre, dosyanın gönderildiği İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararına yönelik kanun yolu incelemesi talebini içeren dilekçenin, temyiz istemine ait olduğunun kabulü ile dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilip 6100 sayılı HMK 353/1-b-2 maddesi gereği ilk derece mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi' nin 20.04.2017 tarih,

2017/143 Esas - 2017/175 karar sayılı kararının bozulup kaldırılarak davalı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi gerekmiştir ... " şeklinde hukuki yorum, değerlendirme ve kabulde bulunduğu görülmüştür.

Yerel mahkeme tarafından verilen ve istinaf konusu edilen nihai karar 27/09/2018 tarihinde verilmiş ise de; dosyanın incelenmesinde bu tarihten önce İstanbul 25. Asliye Hukuk Mahkemesi' nin 04/10/2013 tarih ve 2013/465 Esas - 2013/52 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verildiği ve kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Hukuk Dairesi' nin 21/05/2014 tarih ve 2014/6339 Esas - 2014/8353 Karar sayılı onama ilamı ile kesinleştiği anlaşılmıştır.

Bölge adliye mahkemeleri 20/07/2016 tarihinde faaliyete geçmiştir. Bu açıklamalar kapsamında somut olayın incelenmesinde; istinafa konu dava dosyasında Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce görevsizlik kararı verildiğinden ve Yargıtay incelemesinden geçtiğinden, HMK' nın 3/2 maddesi gereğince yerel mahkemece verilen nihai karar istinaf yasa yoluna tabi olmayıp, değişiklikten önceki 1086 sayılı HUMK hükümlerine göre temyiz incelemesine tabidir.

Kararda kanun yolunun yanlış gösterilmesi, kararın istinaf incelemesine tabi olması sonucunu doğurmaz.

İstinaf mahkemelerinin faaliyete geçmesinden önce yerel mahkemece verilen nihai karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulabileceğinden, 1086 sayılı HUMK' un 26/09/2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla değiştirilmesinden önce yürürlükte bulunan 427 ilâ 454'üncü madde hükümlerine göre usuli işlemler tamamlanarak temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay İlgili Hukuk Dairesi' ne gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmiştir.