İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi E.2025/279 K.2025/225

İlk derece Mahkemesinde yapılan inceleme sonucunda verilen karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dava dosyası incelendi:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMASININ ÖZETİ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Müvekkili Şirket ile davalı ...

Anonim Şirketi (“Borçlu Şirket”) arasında imzalanan 20.11.2015 tarihli Mal Alım ve Tasarım Sözleşmesi (“Sözleşme”) kapsamında Müvekkili Şirket tarafından birtakım mal ve hizmetin Borçlu Şirket'e temini yükümlülüğünü üstlendiğini, müvekkili şirketin, Sözleşme'nin 8.1. maddesinde yer alan “Satıcı duvar imalatlarında kullanılacak olan tüm özel şeritleri (tüm aksesuarları dahil) ve kalıpları Alıcı'nın Paşaköy'deki tesislerinde teslim edecektir, ''Konteynıra yükleme işleri Alıcı tarafından yapılacaktır,” hükmü uyarınca 50 adet kalıbı borçlu şirket'e teslim ettiğini,

ayrıca Sözleşme tahtındaki sair tüm yükümlülüklerini de eksiksiz şekilde yerine getirdiğini, bu konunun ispatı doğrultusunda düzenlenen sevk irsaliyeleri ve teslim tesellüm formlarının delilleri arasında sunulduğunu, Sözleşme'nin Ek-A'sında yer alan “Panel yapımı için gerekli özel çelik kalıplar (50 adet) kalıp Alıcı'nın İstanbul Paşaköy'deki tesislerinde Alıcı'ya teslim edecek ve iş bitiminde aynı yerde geri alınması,” hükmü uyarınca Borçlu Şirket'in mezkur 50 adet kalıbı Müvekkili Şirket'e iade etmesi gerekirken bunlardan sadece 34 adeti iade edilmiş, kalan 16 adet kalıp ise Müvekkili Şirket'e iade edilmediğini,

bunun üzerine Müvekkili Şirket tarafından 16 adet kalıp için 31.08.2022 tarih ve ... numaralı fatura tanzim edilmiş ve Borçlu Şirket'e iletildiğini, konuya ilişkin Müvekkili Şirket ile Davalı Şirket yetkilileri arasındaki e-posta yazışmalarının ekte sunulduğunu, borçlu şirket'in kabulü ve tarafların karşılıklı mutabakatına istinaden düzenlenen söz konusu fatura bedelinin ödenmemesi üzerine İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğü'nün ...

E. sayılı dosyası nezdinde icra takibi başlatılmış ve fakat kötü niyetli şekilde Borçlu Şirket tarafından borca itiraz edilmesi üzerine huzurdaki davanın açıldığını ileri sürerek davanın kabulü ile öncelikle teminatsız, mahkeme aksi kanaatte olması halinde ise münasip bir teminat karşılığında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep edilmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARININ ÖZETİ

İlk Derece Mahkemesi 31/12/2024 tarih ve 2024/992 Esas sayılı ara kararında; "...İİK 257 ve devamı maddesindeki şartların mevcut olması ve talep halinde ihtiyati hacze karar verilmelidir. Bu itibarla ihtiyati haciz talebinin alacağın yargılamayı gerektirdiğinden, yaklaşık ispat koşulu sağlanmadığından İİK 257 ve devamı madde hükümlerinde ön görülen koşullar da gerçekleşmediğinden, ihtiyati haciz isteminin bu aşamada reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır...."gerekçesi ile, '' -Davacı vekilinin ihtiyati haciz isteminin koşulları bulunmadığından REDDİNE, '' karar verilmiş ve karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle.

Davaya konu emtianın Davalı Şirket'e teslim edildiğinin ispatı doğrultusunda düzenlenen sevk irsaliyeleri ve teslim tesellüm formlarının delilleri arasında sunulduğunu, söz konusu belgelerde davalı şirket yetkililerinin imzalarının yer aldığını, Sözleşme'nin Ek-A'sında yer alan “Panel yapımı için gerekli özel çelik kalıplar (50 adet) kalıp Alıcı'nın İstanbul Paşaköy'deki tesislerinde Alıcı'ya teslim edecek ve iş bitiminde aynı yerde geri alınması” hükmü uyarınca Borçlu Şirket'in mezkur 50 adet kalıbı Müvekkili Şirket'e iade etmesi gerekirken bunlardan sadece 34 adeti iade edildiğini,

kalan 16 adet kalıbın ise Müvekkili Şirket'e iade edilmediğini, bunun üzerine Müvekkili Şirket tarafından 16 adet kalıp için 31.08.2022 tarih ve ... numaralı fatura tanzim edilmiş ve Borçlu Şirket'e iletildiğini, konuya ilişkin Müvekkili Şirket ile Davalı Şirket yetkilileri arasındaki e-posta yazışmalarının ekte sunulduğunu, davalı şirket'in kurumsal e-posta adresinden gönderilen iletiler incelendiğinde (a) emtianın iadesinin gerçekleştirilemediği (b) İade edilemeyen emtianın adedi (c) Emtianın birim fiyatı (d) Emtiaların bedellerinin ödeneceği açıkça kabul,beyan ve taahhüt edildiğini, Somut dosya münderecatı incelendiğinde.

Emtianın davalı şirkete teslim edildiğine dair imzalı tutanak ve sevk irsaliyeleri, Emtianın Davalı Şikret'e ait yurtdışındaki adrese gönderildiğine dair gümrük çıkış beyannamesi, Emtianın iade edilmediğini ikrar eden Davalı Şirket yetkilisinin gönderdiği e-posta, taraflar arasında emtianın adedi ve birim fiyatları hususunda sağlanan mutabakat yazışmaları, Faturalara itiraz edilmemiş olması,

İhtarnameye cevap verilmemiş olması hususlarının yaklaşık ispat koşulunu sağladığından Yerel Mahkeme tarafından verilen kararın isabetsiz olduğunu, Ayrıca iade yükümlülüğünü yerine getirdiği hususunda ispat yükünün Borçlu Şirket üzerinde olduğunu, Yerel Mahkeme tarafından bu husus gözetilmeksizin kurulan hükmün hukuka aykırı olduğunu, İleri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak öncelikle teminatsız, Sayın Başkanlığınız'ın aksi kanaatte olması halinde ise münasip bir teminat karşılığında ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

HMK'nın 355. maddesine göre istinaf incelemesi; istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırılık görüldüğü takdirde ise resen gözetilmek suretiyle yapılmıştır.

Talep, faturaya dayalı alacağın tahsili talebiyle başlatılan icra takibine itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasında ihtiyati haciz istemine ilişkindir.Mahkemece, İhtiyati haciz talebinin reddine, karar verilmiş ve karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur. İhtiyati haciz, alacaklının bir para alacağının zamanında ödenmesini güvence altına almak için mahkeme kararı ile, borçlunun mallarına geçici olarak el konulmasıdır.

İİK'nın 258/1. maddesi hükmüne göre ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için mahkemenin ''alacağın varlığı hakkında kanaat edinmiş olması'' yeterlidir. Mahkemenin ''alacağın varlığına kanaat edinmiş olmasından'' anlaşılması gereken alacağın usul hukuku kurallarına göre kesin veya tam olarak ispat edilmesi değildir.

Diğer hukuki himaye tedbirlerinde olduğu gibi ihtiyati hacizde de amaç davaya ilişkin yargılamadan farklı olarak, maddi hukuka dayanan hak bakımından nihai bir karar verip, uyuşmazlığı esastan sona erdirmek değildir. Yani ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için ispat gerekmez, yaklaşık ispat için delil sunulması yeterli olup, alacaklının ilişkisinin varlığını ve muaccel olduğunu tam ve kesin olarak ispat etmesi aranmamaktadır.

(Yargıtay 19. HD 2016/18235 E. 2018/731 K.) Somut olayda, takip dayanağı fatura alacağıdır. Davacının dava dilekçesi ekinde sunduğu fatura, mail yazışmaları, taraflar arasında imzalanan mal alım ve tasarım sözleşmesi başlıklı sözleşme, sevk irsaliyesi, teslim tutanakları ve gümrük beyannamesi yaklaşık ispata yeterlidir.

Buna göre, mahkemece dava dilekçesi ekinde sunulan belgeler ile alacağın varlığı ve muacceliyeti hakkında yaklaşık ispat koşullarının gerçekleştiği gözetilerek, İİK 257. maddesi gereğince teminat karşılığında asıl alacak yönünden ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken yukarıdaki gerekçeyle talebin reddine karar verilmesi yerinde olmayıp talep eden davacı vekilinin istinaf sebebi yerinde görülmüştür.

Sonuç itibariyle, talep eden davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İDM.'nin 31/12/2024 tarihli ara kararının HMK'nın 353/1-b2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dairemizce yeniden hüküm kurularak talep eden davacının ihtiyati haciz talebinin asıl alacak üzerinden kısmen kabulü ile 21.120,00 USD asıl alacağın dava tarihi olan 30/12/2024 günü TCMB gösterge niteliğindeki Döviz Kurları tablosunda 1 USD efektif satış miktarı olarak belirlenen 35,3397 TL baz alınmak sureti ile hesaplanan karşılığı 746.374,47 TL. yönünden takdiren % 20 teminatla davalı/ borçlunun alacağa yeter taşınır,

taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.