İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2018/1591 K.2019/1364

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket tarafından devralınan ... A.Ş. arasında alım satıma dayalı ticari ilişki olduğunu, faturalara dayalı cari hesap bakiye alacağın tahsili için girişilen icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, 15.405,80 TL asıl alacağın, takip tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, müvekkilinin usulüne uygun tutulan ticari defter ve kayıtlarında davacının 10.598,90 TL tutarındaki alacağının davacıya düzenlenen iade faturalarıyla mahsup edildiğini, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığı gibi davacıdan 4.689,24 TL alacaklı olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARAR ÖZETİ İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporları sonucunda, davalının kendi tutmuş olduğu usulüne uygun ticari defterlerinde de 10.893,28 TL davacıya borçlu gözüktüğü, tarafların ticari defter ve kayıtları dışında borcun varlığı ve miktarı doğrulayacak başkaca delil ve belge bulunmadığına göre davacının 10.893,28 TL tutarlı alacak dışındaki isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 10.893,28 TL alacağın, takip tarihi olan 11/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.Bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ Davacı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıdan 15.405,80 TL alacaklı olduğu halde davalının ticari defterlerinde görünen 10.893,28 TL’ye hükmedildiğini, davalının basiretli tacir gibi davranmayarak müvekkilinin düzenlediği bir kısım faturaları defterine işlemediği gibi taraflarınca kabul edilmeyen ve ticari defterlerine işlenmeyen iade faturalarını kayıtlarına aldığını, davalının iadeyi ispatla yükümlü olduğunu belirterek, ilk derece mahkemesinin kararının düzeltilerek, davanın tam kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE Dava, cari hesaptan kaynaklı bakiye alacağının tahsili istemiyle açılmış bir alacak davasıdır.İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi uyarınca, davacı vekili tarafından ileri sürülen istinaf başvuru nedenleri ve kamu düzenine aykırılık yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.Somut olayda, davacı ile davalı şirket tarafından devralınan ...

A.Ş. arasında alım satıma dayalı ticari ilişki bulunduğu, davacının ticari defterlerinde dava tarihi itibariyle davalıdan 15.405,80 TL alacaklı göründüğü, davalının ticari defterlerinde ise davacının davalıdan 10.893,28 TL alacaklı olduğu dosya kapsamıyla sabittir.Davacı, taraflar arasındaki cari hesap arasındaki 4.512,52 TL’lik farkın, davalı tarafça davacıya düzenlenen iade faturalarından kaynaklandığını, bu faturaların davacının ticari defterinde kayıtlı olmadığı gibi iade faturaları içeriği malların da davacıya teslim edilmediğini belirtmiş, davalı ise davacının alacağının iade faturaları karşılığında mahsup edildiğini,

borcun kalmadığını savunmuştur.Somut olayda uyuşmazlık, davalının davacıya cari hesap ilişkisinde düzenlemiş olduğu iade faturalarından kaynaklanmaktadır.

Dosyada alınan bilirkişi raporunun dayanaklarında, davalının düzenlediği 2015 yılına ilişkin bir kısım iade faturalarının davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu görünmüş ise de cari hesap farkını oluşturan 4.512,52 TL alacak yönünden, davalının iade faturalarını dosyaya sunmadığı gibi, bu faturalar içeriği malların davacıya teslim ettiğini de ispat edememiştir.Bu durumda, ilk derece mahkemesince, davanın tamamen kabulüne karar vermek gerekirken, ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.Yukarıda açıklanan gerekçelerle,

davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1.b.2. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin istinafa konu kararının düzeltilerek, davanın esası hakkında yeniden hüküm verilmesine dair aşağıdaki karar verilmiştir.