İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2019/2709 K.2020/79

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itirazın incelenmesi hakkında kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın kabulüne yönelik olarak verilen karara karşı süresi içinde ihtiyati haciz isteyen (karşı taraf) vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içindeki tüm belgeler okunup, incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TALEP İhtiyati haciz isteyen vekili, müvekkilinin 14.03.2019 tarihli 9.720,00 TL, 22.06.2019 tarihli 21.600,00 TL, 08.08.2019 tarihli 157.863,61 TL ve 09.08.2019 tarihli 267.840,00 TL bedelli faturalardan dolayı karşı taraf borçludan alacaklı olduğunu, fatura bedellerinin ödenmediğini iddia ederek borçlu hakkında 457.023,61TL üzerinden ihtiyati hacze hükmedilmesini istemiş, ilk derece mahkemesince, ihtiyati haciz koşulları gerçekleştiğinden ihtiyati hacze karar verilmiştir.

İtiraz eden borçlu vekili, ihtiyati haciz talebine konu 4 adet faturadan 14.03.2019 tarihli 9.720,00 TL ve 22.06.2019 tarihli 21.600,00 TL bedelli faturaların gerçek olduğunu, kalan 08.08.2019 tarihli 157.863,61 TL ve 09.08.2019 tarihli 267.840,00 TL bedelli faturaların sahte olduğunu, bu faturalar içeriği malın alınmadığını, bu faturalara dayanak sevk irsaliyesinde teslim alan kısmında ismi ve imzası olan ...’un önceden müvekkili işyerinde Sgk’lı olarak çalıştığını, sonradan işten ayrıldığını, sevk irsaliyelerin düzenlenme tarihinde ise müvekkili işyerinde çalışmadığını,

müvekkilinin borcunun olmadığını belirterek ihtiyati hacze itiraz etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARAR ÖZETİ İlk derece mahkemesince yapılan duruşma sonucunda, ihtiyati haciz kararına dayanak faturalar ile dosyaya birer örneği sunulan iki adet sevk irsaliyesinin düzenlendiği tarihlerde, belgeleri teslim alan olarak imzalayan ... isimli şahsın şirket çalışanı olmadığı, bu tarihlerde şirketten ayrılmış olduğu dikkate alınarak ilerde telafisi güç veya imkansız zararların oluşmasının önlenmesi amacıyla ihtiyati hacze yapılan itirazın kabulü ile mahkemece verilen 2019 /409 değişik iş, 2019/412 karar sayılı ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Bu karara karşı ihtiyati haciz isteyen alacaklı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

İSTİNAF SEBEPLERİ Alacaklı vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; ihtiyati hacze borçlu tarafından yapılan itiraz dilekçesinin ve itiraz için kararlaştırılan duruşma gününün taraflarına tebliğ edilmeden yokluklarında karar verildiğini, fatura içeriği ürünlerin teslim edilip edilmediği hususunda faturalarda imzası bulunan ...’ın bazı dönemler sigortalı bazı dönemler sigortasız çalıştırılmış bir çalışan olduğunu, irsaliye tarihlerinde sigortasız çalışma yapmasının o kişinin borçluya ait firmada çalışmadığı ve faturalar içeriği emtianın teslim alınmadığı anlamına gelmediğini belirterek ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE Talep, ihtiyati hacze itiraz istemine ilişkindir. Talep, faturalardan kaynaklı alacak hakkında olup, ilk derece mahkemesince talep uygun görülerek ihtiyati hacze karar verilmiş, karşı tarafın itirazı üzerine açılan duruşma sonucunda ihtiyati hacze itiraz kabul edilerek ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK 265/4 maddesi uyarınca, mahkemenin itiraz üzerine iki tarafı davet edip gelenleri dinleyerek, iki taraf veya taraflardan herhangibiri gelmese bile duruşmaya devam ederek evrak üzerinden inceleme yaparak, itiraz hakkında bir karar vermesi gerekir.

Somut olayda, alacaklı tarafa borçlunun itiraz dilekçesinin ve duruşma gününe havi tensip zaptının tebliğe çıkarılmadığı gibi tebligat evraklarına ilişkin fiziki dosyada yada Uyap’ta herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmamıştır. İhtiyati hacze itiraza ilişkin duruşmanın açılması ve görülmesi için duruşma gün saatinin taraflara usulüne uygun tebligatla bildirilmesi şarttır. Bu koşul ihlal edilerek karar verildiğinden.

HMK 353/1.a.4.maddesi uyarınca, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, işin esası incelenmeksizin, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dair aşağıdaki hüküm verilmiştir.

KANUN YOLU

HMK. 353/1.a.maddesi uyarınca karar kesindir.