İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi E.2020/564 K.2020/318

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İNCELEME VE GEREKÇE Davacı tarafından açılan tazminat davasında, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair istinaf konusu hüküm verilmiştir. İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Öncelikle, istinaf başvurusunun, HMK'nın 345.maddesinde öngörülen yasal iki haftalık süre içinde yapılıp yapılmadığının değerlendirilmesi gerekir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; istinafa konu gerekçeli kararın davalı vekiline 07.08.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin istinaf dilekçesini 14.02.2020 tarihinde verdiği anlaşılmaktadır. Bunun üzerine ilk derece mahkemesince HMK'nın 346. maddesi uyarınca, istinaf başvurusunun süresinde olmadığı gerekçesiyle istinaf dilekçesinin reddine dair 20.02.2020 tarihli karar verildiği anlaşılmaktadır.

Tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 17.maddesine uygun olarak, davalı vekilinin çalışanına yapıldığı anlaşılmaktadır. Davalı vekilinin, tebligatın usulüne uygun olmadığına dair ileri sürdüğü iddialar yerinde değildir.

Bu durumda, istinaf dilekçesi süresinde olmadığından, ilk derece mahkemesinin HMK'nın 346. maddesi uyarınca verdiği, süre yönünden istinaf dilekçesinin reddi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, davalının ek karara yönelik istinaf başvurusunun reddine dair aşağıdaki karar verilmiştir.

KANUN YOLU

HMK'nın 362/1.a. maddesi uyarınca, dava konusunun değerine göre karar kesindir.