İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi E.2018/340 K.2020/907

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmalı olarak yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, Mermer Üretimini konu alan yazılı eser sözleşmesi ilişkisine dayalı ayıplı ifa nedeniyle bedel alacağının tahsili talebine ilişkin olup; mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı yüklenici vekili tarafından usulünce istinaf edilmiştir.Davacı iş sahibi, davalı ile imzalanan Aralık 2010 tarihli sözleşme uyarınca üretilip teslim edilen ürünlerden bir kısmının istenen renk ve kalitede olmadığını belirterek 15.497,92 TL'nin dava tarihinden itibaren ticari temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş;

davalı yüklenici ise ayıp iddiasını kabul etmemekle beraber, ayıplı olduğu iddia edilen mermerlerin bedelsiz olarak davacıya verildiğini savunmuştur.Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporu doğrultusunda 70,00 metrekare ürün üzerinden yapılan hesaplamaya göre davacının 8.283,59 TL ayıplı işler bedeli alacağı bulunduğu belirtilerek bu miktar üzerinden kısmen kabul kararı verilmiştir.Davalı yüklenici şirket vekili istinaf talebinde özetle, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ayıplı ürünün miktarına yönelik olduğunu,

müvekkili tarafından ayıplı olan 35.00 metrekare ürün yerine bedelsiz olarak yenisinin verildiğini oysa davacının ise ayıplı ürün miktarını 70.00 metrekare olarak iddia ettiğini, bir an için 70.00 metrekare olduğu kabul edilse dahi 35.00 metrekaresinin telafi edildiğini, faturalar ihraç kayıtlı olduğundan 705,60 TL KDV'nin tahsil edilmediğini belirterek kararın kaldırılarak davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Taraflar arasındaki dava eser sözleşmesi ilişkisine dayalı ayıplı ifa nedeniyle alacak talebine ilişkindir. Sözleşme ilişkisi ihtilafsız olup, taraflar arasındaki uyuşmazlık ifanın ayıplı olup olmadığı, ayıplı ise davalı tarafından bunun giderilip giderilmediği ve muhtıraya ilişkindir. Davalı yüklenici ayıp iddiasını kabul etmemekle beraber 70,00 metrekare imalattan ayıplı olduğu iddia edilen 35.00 metrekare ayıplı ürün yerine yenisinin verildiğini savunmuştur.

Davalı bu iddiasını ispatlar nitelikte belge sunamadığından ve açıkça yemin deliline dayanmış olduğundan bu savunmasını ispatlayabilmesi için kendisine karşı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılmış ise de davalı vekili 09.01.2020 tarihli 2 nolu celsede bu hususta karşı tarafa yemin teklif etmeyeceklerini belirtmiştir. Bu durumda, davalı taraf ayıp iddiasını kabul ettiği halde ayıplı ürün yerine yenisinin verildiğine ilişkin iddiasını ispatlayamamıştır.

Sonuç olarak, ilk derece mahkemesince karara esas alınan hüküm kurmaya elverişli ve denetlenebilir bilirkişi raporunda KDV dahil hesaplanan mermer imalatı bedeli olan 4.625,60 TL'den (70.00 metrekare), 35.00 metrekare ayıplı ürün bedelinin (2.312,80 TL) düşümü ile, ürünün yurtdışına gönderilme bedeli (2.500,00 TL) işçilik ücreti, (900,00 TL), iaşe barınma ücreti (300,00 TL) olmak üzere toplam 6.012,80 TL alacağının bulunduğunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne dair yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerekmiştir.