İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi E.2020/1276 K.2020/960

Taraflar arasında görülen davanın yerel mahkemece yapılan yargılaması sonucunda verilen hükme karşı istinaf yoluna başvurulmuş olup, duruşmasız olarak dosya üzerinde yapılan inceleme ve istinaf talepleriyle sınırlı olarak yapılan değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı ...'ın kendisine ait olan İstanbul ili, ... İlçesi, ... Mah. ...

Sk.N... adresindeki arazisinde kendisinin müvekkiline vermiş olduğu talimatlar neticesinde yüklenici sıfatı ile 31/05/2016 tarihinde inşaat faaliyetlerine başladığını, bu faaliyetler sırasında müvekkilinin çalışmış olduğu taşeronlar ile sözleşmeleri ve bu taşeronlara iş gereği kesmiş olduğu faturalar ve bu faturalara karşılık yapmış olduğu ödemeler bulunduğunu, davalının taşeronlara kesilen bu faturalardan ve yapılan ödemelerden haberi bulunduğunu, bahsi geçen alacağın tamamının müvekkili firmanın yapmış olduğu masraflar olduğunu, emeğinin yani müvekkili firma tarafından gerçekleştirilen yüklenici ücretinin karşılığı olmadığını,

yapılan görüşmelerden de olumlu bir sonuç alınmadığını belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile şimdilik 73.000,00.-TL tüm harcama alacağının ve şimdilik 5.000,00.-TL müteahhitlik/yüklenici alacağının en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalının tacir sıfatını taşımadığı, davanın ticari işletmesiyle ilgili olmadığı, uyuşmazlığın da ticari nitelikte olmadığı, taraflar arasında doğrudan bir ticari ilişki bulunmadığından uyuşmazlığın çözümünde ticaret mahkemelerinin görevli olmadığı, davaya bakmanın genel mahkemelerin görevinde olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın görevli İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davalının da tacir olduğunu ve inşaat faaliyetlerini ticari amaçla yaptığını, dava konusu taşınmazı da davalının otel olarak kullanacağını, yerel mahkemenin hukuki ilişkinin neden ticari nitelikte olmadığını açıklamadığını, davanın ticaret mahkemesinde görülmesinin gerektiğini belirterek, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Dairemiz'ce verilen 13/07/2020 tarih ve 2020/898 esas, 2020/707 karar sayılı geri çevirme kararı sonrasında yerel mahkemece yazılan müzekkereye cevaben düzenlenen İstanbul Ticaret Sicili Müdürlüğü'nün 30/07/2020 tarih ve ... sayılı yazısında, davalı ...'ın gerçek ve tüzel kişi tacirlerin ticaret ünvanlarının tasnifinden meydana gelen sicil fihristinde kaydının bulunduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı tarafça eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için açılan davada yerel mahkemece davalının tacir olmadığı gerekçesiyle görevsizlikle dosyanın İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, Dairemiz'in geri çevirme kararı sonrasında getirtilen İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğünce düzenlenen 30/07/2020 tarihli yazı ve eklerine göre davalının ticaret sicil kaydının bulunduğu bildirildiğinden,

davalı gerçek kişi tacir olup, yerel mahkemece işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.Açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile, usul ve yasaya uygun bulunmayan yerel mahkeme kararının HMK'nın 353/1-a-3.bendi gereğince kaldırılarak, işin esası incelenmek üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.