İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2017/1924 K.2018/1972

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davalı yana ait tescilli markaların 556 Sayılı KHK'nun 14.maddesi gereğince kullanmama nedeniyle tescilli olduğu ve kullanılmadığı tüm emtialar bakımından iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin söz konusu markaların etkin ve yaygın biçimde kullanıldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davaya dayanak yapılan 556 Sayılı KHK'nun 14.maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, davanın yasal dayanağının kalmadığı gerekçeleriyle davanın reddine, yasal nedenden dolayı davanın reddine karar verildiğinden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Davalı vekili, istinaf talebinin sadece vekalet ücretine ilişkin olduğu, gerekçenin hukuken kabul edilemeyeceğini, Yargıtay içtihatlarına göre vekalet ücreti verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Davanın 14/07/2016 tarihinde açıldığı ve yargılamanın 26/01/2017 tarihinde sona erdiği görülmüştür.

GEREKÇE

Dava, 556 Sayılı KHK'nın 14.maddesine yönelik olarak açılan hükümsüzlük davasıdır. Davalı vekilinin istinafı vekalet ücretine yöneliktir. Davacının davasında haklı olup olmadığı dava tarihindeki duruma göre belirlenir.

Dava tarihinde davanın dayanağı olan 556 Sayılı KHK'nın 14.maddesi yürürlükte olup yargılama sırasında anılan madde iptal edilmiş olduğundan ve karar da bu iptal nedeniyle verildiğinden ve anılan maddenin iptal edilmesinde taraflara atfedilecek bir kusur da bulunmadığından hükmedilecek yargılama gideri ve vekalet ücretinin iptal kararı söz konusu olmadan dava esastan sonuçlanmış olsaydı nasıl hükmedilecekse o şekilde hükmedilmesi gerekir.

Buna göre dava konusu markaların tescil tarihi itibariyle 5 yıllık sürenin geçip geçmediği, 5 yıllık süre geçmişse 14.madde anlamında kullanım olup olmadığının tespiti gerekir. Her markanın tescil belgesinden 5 yıllık sürenin dolup dolmadığının tespiti mümkünse de, markanın tescil kapsamında yer alan ürün ve sınıflar bakımından kullanıldığını kanıtlama yükü davalıya düşer.

Davalı taraf söz konusu markaları etkin ve yaygın bir şekilde kullandığını savunmuş ve bir kısım deliller sunmuştur. Ancak mahkemece bu deliller üzerinde bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır.

Buna göre taraf delilleri toplanmak ve buna göre yargılama gideri ve vekalet ücreti konusunda hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmek üzere HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kararın kaldırılması ve dosyanın mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm oluşturulmuştur.