İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2017/5605 K.2020/1659

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. ve 356. maddeleri gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİDÜŞÜNÜLD Ü

Dava, cari hesap borcunun ödenmediği iddiası ile başlatılan takipte İİK 67 maddesine dayalı olarak açılan itirazın iptali ve icra inkar tazminat istemine ilişkindir. Davalı taraf, takibe konu alacağın 961,32 TL'sini kabul etmiş, bakiye meblağ yönünden iade faturalarını delil olarak sunarak borçlu olmadığını savunmuştur. İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı vekili, yasal süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstinaf incelemesi, HMK'nın 355. maddesi gereğince, ileri sürülen istinaf başvuru nedenleri ve kamu düzeni yönüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Davalı vekili süresi içinde sunduğu istinaf dilekçesinde özetle; kararın kanun yolunun gösterilmemesinin hatalı olduğunu, davacının müvekkilinin elinde kalan malları almayı taahhüt ettiğini, müvekkilinin düzenlediği faturaları ise kabul etmediğini, malları iade almaktan imtina ettiğini, iade almamasının hiçbir dayanağı olmadığını, müvekkilinin artık piyasadan çekilmesi nedeni ile malı iade almaktan kaçındığını, son bilirkişi raporunda müvekkilinin borçlu olmadığının tespit edildiğini, iadelerin tamamının sebep gösterilmeksizin yapıldığını belirterek kararın kaldırılmasını davanın reddini talep etmiştir.

Somut uyuşmazlıkta mevcut delil durumuna göre; taraflar arasındaki satım sözleşmesi ihtilafsız olup davalı kendi defterinde kayıtlı olan iade faturaları nedeni ile borçlu olmadığını savunmuş ise de, iade faturalarının davacı tarafça kabul edilmediği, taraflar arasında yazılı sözleşme mevcut olmadığı, davalının taraflar arasındaki süregelen ilişkide iadenin her mal yönden her zaman yapılabildiği iddiasının ispatlanamadığı dikkate alındığında ilk derece mahkemesinin kararında usul ve esas yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenle davalı vekilinin istinaf isteminin HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.