İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2018/2092 K.2018/1599

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İhtiyati haciz isteyen vekili; borçlu şirket hakkında faturaya dayalı takip yaptıklarını, ancak ödeme emrinin tebliğ edilemediğini, ödeme emrinin tebliğe çıkarıldığı adresin boçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresi olduğunu, ayrıca borçlu şirket tarafından müvekkiline gönderilen ihtarnamede de ödeme emrinin çıkarıldığı adresin gösterildiğini ve bu ihtarnamede borcun varlığının kabul edildiğini, borçlu şirketin sırf takibin kesinleşmesini önlemek amacıyla ödeme emrini tebliğ almadığını, mal kaçırma hazırlığında olduğu duyumunu aldıklarını,

alacağın rehinle de teminat altına alınmadığını belirterek 119.506,24 TL alacağın tahsilinin temini için ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiş, mahkeme talep kabul edilerek 14/11/2017 tarihinde %15 teminat mukabilinde ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacize itiraz eden vekili, müvekkilinin alacaklı olduğunu iddia eden firmanın bayiliğini yapmakta olduğunu, alacaklı olduğunu iddia eden şirketin bir otopark zemini yapım işini aldığını ve bu işin de yapılmasını müvekkilinden istediğini, müvekkilinin bu işleri bilmemesi nedeniyle yapmak istemediğini, ancak teknik destek verileceğini söylemesi üzerine müvekkilinin bu işi yapmaya başladığını, zemin kaplama işinde kullanılan malzemelerin alacaklı tarafından gönderildiğini, ancak bu malzemelerin hatalı olduğunu, bunun üzerine durumun alacaklı şirkete bildirildiğini, alacaklının yeniden gönderdiği malların da hatalı olduğunu,

işi yaptıran firmanın bunun üzerine müvekkilini kapı dışarı ettiğini, böylece müvekkilinin hem emeğinin boşa gittiğini , hem de itibarının zedelendiğini, zarara uğradığını, yanlış gönderilen malzemelerin bedeli ile ödenen işçilik ve diğer giderlerin toplamının 37.285,52 TL olup, bu bedelin müvekkilinin borcundan düşülmesi gerektiğini, müvekkilinin borcunu ödemek istemesine rağmen alacaklının dosyayı avukata verdiklerini ve avukatla görüşün dediğini, avukatların da ödemeyi kabul etmediklerini, ayrıca ihtiyati haciz kararında belirtilen tutarda borçları bulunmadığını,

zira 10/10/2017 tarihinde yaptıkları 27.500,00 TL'lik ödemenin borçtan düşülmediğini, tahsilat makbuzunu sunduklarını, yine kendilerinin sunduğu cari hesapta müvekkilinin borç toplamının 60.220,39 TL olduğunu, ayrıca teminat miktarının daha yüksek olması gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece duruşma açılarak açılan inceleme sonucunda; faturalara dayalı ihtiyati haciz istendiği, itiraz dilekçesine ekli dilekçe ile cari hesap dökümünü ve ihtarname sureti birlikte değerlendirildiğinde itirazın kabulü gerektiği gerekçeleriyle itirazın kabulüne, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiş, kararı ihtiyati haciz isteyen vekili istinaf etmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili istinaf sebebi olarak; itiraz edenin kendisinin alacaklı olduğuna dair iddialar ileri sürmüş ise de, bu konuda delil sunmadığını, ayrıca icra dosyasında borcun tamamına itiraz ettiğini, borçlu firmanın sırf hacizlerin önüne geçmek amacıyla ödeme emrini almadığını, borçlu şirketin gönderdiği ihtarnamede borcunu kabul ettiği halde icra dosyasına itiraz etmesinin anlaşılamadığını, itirazın kabulü kararının doğru olmadığını bildirmiştir.

İhtiyati hacizin dayanağının 24/11/2016 'dan 26/08/2017 tarihine kadar olan çeşitli tarihlerdeki malzeme satışına ilişkin faturalar olduğu görülmüştür.

İtiraz eden tarafından ihtiyati haciz isteyene gönderilen 24/10/2017 tarihli ihtarnamede kendilerine gönderilen malzemelerin yanlış malzeme olduğu, bu malzemelerin bedelinin 20.785,85 TL olduğunu, ayrıca yapılan işçilik ve genel giderler nedeniyle 11.000,00 TL ödeme zorunda olduklarını, bu tutarların cari hesaptan düşülmesini ve yapmak istedikleri ödemelerin kabul edilmesini istemiştir.

İtiraz eden tarafından ihtiyati haciz isteyen tarafa 10/10/2017 tarihli tahsilat makbuzu ile 17/01/2018 tarihli 27.500,00 TL bedelli çekin verildiği görülmüş olup, ihtiyati hacize itiraz eden tarafından itirazın 27/11/2017 tarihinde yapıldığı, bu çekin ödendiğine dair bir belge sunmadığı, ihtiyati hacize itirazın ise 10/01/2018 tarihinde karara bağlandığı görülmüştür.

İtiraz dilekçesi ekinde sunulan cari hesap dökümünde 20/10/2017 tarihi itibariyle borçlu şirketin 60.220,39 TL borçlu olduğu belirtilmiştir.

GEREKÇE

Talep, ihtiyati hacize ilişkindir. Dairemiz önüne gelen uyuşmazlık ise ihtiyati haciz kararına itiraz üzerine itirazın kabulü ile ihtiyati haczin kaldırılması kararına yöneliktir. İhtiyati haciz İİK'nun 257 vd maddelerinde düzenlenmiştir.

Aleyhine ihtiyati haciz istenen taraf itiraz dilekçesinde kendi cari hesabına göre 60.220,39 TL borçlu olduğunu savunmuş ve itiraz dilekçesi ekinde sunduğu ve kendisi tarafından imzalı cari hesap dökümünde 60.220,39 TL borçlu olduğu gözükmektedir.

Her ne kadar taraflar arasında belirtilen bu tutarın üzerindeki alacak yönünden alacağın varlığı yargılamayı gerektirmekte ise de söz konusu tutar bir anlamda aleyhine ihtiyati haciz istenen tarafın kabulünde olduğundan en azından bu miktar yönünden talebin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup ihtiyati haciz isteyen vekilin istinaf talebinin kısmen kabulü gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.