İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2018/2800 K.2019/1519

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava, bonoya dayalı icra takibinden dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı vekili, mahkemeye sunduğu 26/01/2017 tarihli dilekçe ile davalının 10/01/2017 tarihli beyanıyla müvekkili lehine icradan feragat ettiğini, davanın konusuz kaldığını bildirmiştir.

Davalı vekili, 10/01/2017 tarihinde icra dosyasına feragat ettiklerini, feragatlerinin asıl nedeninin alacaklı olmadıkları ya da davacıdan ödeme almaları olmadığını, dava açılmasına kendilerinin sebebiyet vermediklerine, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, 09/01/2017 tarihinde eldeki davanın açıldığı, davadan 1 gün sonra alacaklı vekilince icra dosyasına konu senetten kaynaklı alacaktan feragat edildiğine dair icra dosyasına dilekçe sunulduğu, davanın konusuz kaldığı gerekçeleriyle karar verilmesine yer olmadığına ve davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekili istinaf sebebi olarak; gerekçeli kararda dava tarihinin 11/01/2017 yazıldığını, bunun yanlış olduğunu, davayı 09/01/2017 tarihinde açtıklarını, ayrıca yatırılmış nispi harçtan hükümde bahsedilmediğini, hükmün 3.bendinde AAÜT'nin 6.maddesi uyarınca 1.090,00 TL vekalet ücreti hükmedildiğini, oysa nisbi vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğini, zira dava değerinin 55.000,00 TL olup bu değer üzerinden hesaplama yapılmasını istemiştir.

İcra dosyası fotokopisinin incelenmesinde; davalının, davacı aleyhine 05/12/2016 günününde 55.000 TL bedelli bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgül yolla icra takibi başlatıldığı, 10/01/2017 tarihinde alacaklı vekilinin "borçlu adına başlatılan icra takibine konu senetten kaynaklanan hak ve alacağımızdan feragat etmekle....talep ederim." şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

İstinafa konu bu davanın 09/01/2017 tarihinde açıldığı görülmüştür. Mahkeme kararının karar başlığında dava tarihi 11/01/2017 olarak gösterilmiştir.

GEREKÇE

Dava, icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasıdır. Davalı taraf icra dosyasında icra takibine konu senetten kaynaklanan hak ve alacaklarından feragat etmiştir. Dava konusuz kalmıştır. Nitekim mahkemece bu husus isabetli bir şekilde tespit edilmiştir. Davacı vekilinin istinaf talebi dava tarihinin kararda yanlış yazıldığı, yine yatırdıkları nispi harcın belirtilmediği ve vekalet ücretine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 6.maddesi uyarınca davanın konusuz kalması halinde ön inceleme tutanağı imzalanıncaya kadar olan durumlarda tarife hükümlerince belirlenen ücretlerin yarısına, ön inceleme tutanağı imzalandıktan sonra giderilirse tamamına hükmolunur.

Dolayısıyla uyuşmazlığın ön inceleme duruşmasından önce giderildiği gözetilerek davacı lehine 1/2 oranında nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Açıklanan bu nedenle davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik istinaf talebi yerindedir. Dava, bir başka mahkeme aracılığıyla 09/01/2017 tarihinde harçları yatırılmak suretiyle açılmıştır.

Tevzi formu 11/01/2017 tarihli olup mahkemece de bu tarih karar başlığında gösterilmiştir. Davacı vekilinin bu istinaf talebi yerinde olup ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verildiğinden, doğru olan dava tarihi karar başlığında gösterilmiştir.

Öte yandan davacı taraf, davanın başında yatırdıkları nispi harcın kararda gösterilmediğini belirtmiş olup davacının başlangıçta adli yardım talep ettiği, mahkemece bu talebin reddedilerek 915,97 TL nispi harcın yatırılmasının istendiği, davacı vekilince Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2018/166 muhabere sayılı evrakıyla 12/02/2018 tarihinde 915,97 TL peşin harç yatırdığı görülmüş olup mahkemece bu harcın hüküm fıkrasında dikkate alınmaması doğru olmayıp bu yönden de istinaf sebebi yerindedir.

Hal böyle olunca davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.