İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2018/3139 K.2021/1027

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında 06.03.2015 tarihli FK sözleşmesi imzalandığını, davalının borçlarını ödememesi üzerine ihtarname çekilerek süre verildiğini, ancak verilen 60 günlük sürede borçlar ödenmediği gibi bu sürenin bitimini takip eden 3 günlük süre içerisinde de malları iade edilmediği, sözleşmenin 29/36/42 ve ilgili maddeleri gereğince sözleşmenin feshedildiğini, belirterek FK konusu malların müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının, daha öncede müvekkili hakkında icra takibi başlattığı ve malın iadesine yönelik dava açtığını, ancak bu davadan feragat ettiğini, davacının İstanbul 4.ATM 2016/992 E.sayılı dosyasında bu dava konusu ile aynı olan davasından feragat ettiğini, yine İstanbul 4.ATM'nin 2016/991 E.sayılı dosyasında açtığı tüm alacak haklarından feragat ettiğini, ayrıca İstanbul 15.ATM'nin 2016/1007 E.sayılı dosyasından da feragat ettiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; davacının FK sözleşmesi dahilinde kira bedelini ödemediği, 6361 sayılı Kanunun 23/1 maddesi uyarınca FK sözleşmesi konusu malın mülkiyetinin kiralayana ait olduğu, aynı kanunun 33/1 maddesi uyarınca sözleşmenin kiralayan tarafından feshi halinde kiracının malı iade ile yükümlü olduğu, davanın FK bedelini ödediğini, yahut bedelin istenebilir olmadığını kanıtlayamadığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir.

Davalı vekili istinafında; davaya verdikleri cevap dilekçesinde, davacının huzurdaki dava ile konusu aynı olan İstanbul 4.ATM'nin 2016/992 E.sayılı dosyasından feragat ettiğini, buna rağmen aynı konuda yeniden dava açtığını, mahkemenin ise davayı kabul ettiğini, o davada da malın aynen iadesinin istendiğini, 09.04.2018 tarihli bilirkişi raporunda İstanbul 4.ATM 2016/992 E.sayılı dosyasındaki talebin mal iadesi ile ilgili olduğu konusunda tespit bulunduğunu, davalının feragat ettiği davadan sonra yeni bir ihtar çekip bu ihtara dayalı olarak dava açamayacağını,

HMK 307.maddesi uyarınca feragatin esastan vazgeçme sonucu duyuracağını ve feragatten rücu edilemeyeceğini bildirmiştir. Dosya içeresinde bulunan İstanbul 4.ATM'nin 2016/992 E.-756 K.sayılı ilamının incelenmesinde; davacının FK konusu malları iadesini istediği, daha sonra davasından feragat ettiği gerekçesiyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair 28.10.2016 tarihli karar verildiği görülmüştür.

Dosya içeresinde bulunan İstanbul 4.ATM'nin 2016/992 sayılı dosyasının uyap ortamından mahkemeye gönderilen dava dilekçesinin incelenmesinde; bahse konu finansal kiralama sözleşmesinin 06.03.2015 tarihli ... Tescil numaralı ve 3827 sözleşme numaralı FK Sözl. Olduğu, 09.03.2015 tarihli ... numaralı fatura içeriği İnstirümenttarium marka ... Tomografi cihazı ... model seri no: ... olduğunun belirtildiği görülmüştür. İş bu dava konusu sözleşmenin dava dilekçesinde.

06.03.2015 tarihli ... Tescil numaralı ve ... sözleşme numaralı FK Sözleşmesi olarak belirtildiği, dava dilekçesi ekindeki faturanın da 09.03.2015 tarihli ... numaralı fatura içeriği İnstirümenttarium marka ...Tomografi cihazı 2015 model seri no: ... olduğunun belirtildiği görülmüştür.

Yargılama sırasında alınan 09.04.2018 tarihli bilirkişi raporunun incelenmesinde; davalının 2015 yılı Temmuz ve Ağustos aylarına ait kira bedelini ödemediği ve temerrüde düştüğü, davacının 6.039,36 EURO kira ve 1.680,44 TL de sigorta ve masraf alacakları bulunduğu, davalının 60 gün sonunda borcunu ödemediği, davacının sözleşmenin 39.maddesi gereğince malı iade alma hakkının dolduğu,

davacı tarafça İstanbul 4.ATM 992 E.sayılı dosyasında huzurdaki davanın konusu tomografi cihazının iadesi ile aynı olduğu ve o davada feragat nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm tesis edildiği dolayısıyla malın iadesinin huzurdaki dava ile istenilip istenilemeyeceği konusundaki takdirin mahkemeye ait olduğu yolunda görüş bildirildiği görülmüştür.

GEREKÇE

Dava, finansal kiralama konusu malın iadesi talebine ilişkindir. Davacı taraf, davalının 11/08/2016 tarihli kira taksiti ile masraf ve sigorta bedelini ödemediğini, bu nedenle 31/08/2016 tarihli ihtarnamenin davalıya gönderildiğini, ancak verilen 60 günlük süre içerisinde borçların ödenmediğini iddia etmiş, davalı taraf ise davanın reddini savunmuştur.

Davalı tarafça davacının daha önce mal iadesi yönünden ve itirazın iptali ile ilgili olarak açtığı davalardan feragat ettiğini ileri sürdüğü anlaşılmıştır.

Esasen davacı tarafça İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/992 esas - 756 karar sayılı ilamının incelenmesinde, aynı davalıya karşı finansal kiralama konusu malların iadesi talebiyle dava açıldığı, ancak davacının davasından feragat etmesi nedeniyle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği görülmüştür. Ancak bahse konu davadaki ödenmeyen kira borcu farklı bir kira bedeline ilişkindir.

Somut olayda ise davalı kiracı 11/08/2016 tarihli kira borcunu ödemediğinden davacı tarafın yeniden ihtarname gönderme hakkı doğmuştur. Dolayısıyla bahse konu dosyadaki feragat huzurdaki dava açısından sonuç doğurmaz. Ayrıca kira borçlarının farklı dönemlere ilişkin olması nedeniyle de kesin hükmün varlığından da söz edilemez.

Yine davalı tarafça savunmasında belirtilen İstanbul 4.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/991 esas sayılı dosyasının konusu ise daha farklı bir finansal kiralama sözleşmesine ilişkindir. Yine İstanbul 15.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2016/1007 esas sayılı dosyasına konu finansal kiralama sözleşmesinin huzurdaki davaya konu finansal kiralama sözleşmesinden farklı olduğu anlaşılmıştır. Açıklanan bu hususlar gözetildiğinde davalı vekilinin istinaf talepleri yerinde değildir.

Hal böyle olunca usul ve yasaya uygun olan ilk derece mahkemesi kararına yönelen davalı vekilinin istinaf taleplerinin reddi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.