İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2018/3560 K.2018/2644

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İhtiyati tedbir isteyen vekili, müvekkili ile karşı taraf arasında 27/04/2018 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince bir adet forklift karşı tarafa teslim edildiğini, ancak karşı tarafın kira borçlarını süresinde ödeme konusunda temerrüde düştüğünü, bunun üzerine 06/06/2018 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, buna rağmen karşı tarafın ödeme yapmadığı gibi malı da iade etmediğini belirterek finansal kiralama konusu malın aksesuarları ile birlikte açılacak dava sonuna kadar sözleşmenin 13/b maddesi uyarınca teminatsız olarak ihtiyati tedbir yoluyla müvekkiline teslimini talep etmiştir.

Dairemiz önüne gelen dosya içerisinde aleyhine tedbir istenenin cevabına rastlanılamamıştır.

Mahkemece, dava dilekçesinde davacının haklılığının ortaya konulamadığı, talebin sözleşme konusunun aynine ilişkin olmayıp alacağın mevcudiyetinin yargılamayı gerektirdiği gerekçeleriyle talebin reddine karar verilmiş, kararı ihtiyati tedbir isteyen vekili istinaf etmiştir.

İhtiyati tedbir isteyen vekili istinaf sebebi olarak; talep dilekçesindeki iddialarını tekrar etmiş, ayrıca HMK'nun 389.maddesindeki koşulların gerçekleştiğini, mahkemenin ek delil sunması yönünde karar vermediğini, sözleşmenin 13/b maddesi uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Talepte bulunan tarafından dava dilekçesine ekli olarak sunulan finansal kiralama sözleşmesinin incelenmesinde; sözleşmenin taraflar arasında imzalandığı, sözleşmenin 10.4.b maddesinde; sözleşmenin feshinin sonuçlarının düzenlendiği, fesih halinde kiracının kiralananı üç gün içinde tam ve sağlam olarak geri vereceğini kabul ettiği, sözleşmenin 13/b maddesinde ise ihtiyati tedbir veya ihtiyati haciz için teminat yatırma zorunluluğu bulunmadığının belirtildiği görülmüştür.

Yine dava dilekçesi ekinde sunulan 30/04/2018 tarihli sevk irsaliyesinin sağ alt kısmında karşı tarafın malları eksiksiz teslim aldığına dair kısmı imzaladığı, yine teslim ve kabul belgesinin de karşı tarafça imzalandığı görülmüştür.

İhtiyati tedbir isteyen tarafından karşı tarafa gönderilen 06/06/2018 tarihli ihtarnamede; 5.062,14 TL kira, 42,60 TL temerrüt ve 595,00 TL sigorta borcunun 60 gün içinde ödenmesi, aksi halde 60 günlük süreyi takip eden 3 gün içinde malların iadesinin istendiği, tebligatın 11/06/2018 tarihinde komşuya yapıldığı görülmüştür.

Talepte bulunanın 28/08/2018 tarihinde talepte bulunduğu görülmüştür.

GEREKÇE

Talep, finansal kiralama sözleşmesine dayalı ihtiyati tedbire ilişkindir. Dairemiz önüne gelen uyuşmazlık ise ihtiyati tedbir talebinin reddi kararına yöneliktir.

Taraflar arasındaki finansal kiralama sözleşmesinin 10.4.b maddesinde; sözleşmenin feshi halinde kiralananı üç gün içinde tam ve sağlam olarak geri vereceğini kabul ettiği, sözleşmenin 13/b maddesinde ise ihtiyati tedbir veya ihtiyati haciz için teminat yatırma zorunluluğunun bulunmadığının belirtildiği, yine dava dilekçesine ekli belgelerden finansal kiralamaya konu malın aleyhine tedbir istenen tarafa teslimine ilişkin belge sunulduğu, ayrıca ihtiyati tedbir isteyen tarafından gönderilen 06/06/2018 tarihli ihtarnamenin 11/06/2018 tarihinde tebliğ edildiği, ihtarnamede 60 günlük sürenin verildiği,

talep tarihi itibariyle 60 günlük ve ayrıca verilen 3 günlük sürenin de dolmuş olduğu görülmüştür. 6361 Sayılı Finansal Kiralama Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu'nun 33/1 maddesi uyarınca sözleşmenin kiralayan tarafından feshi halinde kiracının malı iade ile yükümlü olduğu hüküm altına alınmıştır. HMK'nun 389 vd. maddeleri uyarınca ihtiyati tedbir kararı verilebilmesi için talepçinin iddialarını yaklaşık olarak ispatlaması gerekir.

Somut olaya bakıldığında, sözleşme, ihtarname ve yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında ihtiyati tedbir isteyenin iddialarını yaklaşık olarak ispatladığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, ihtiyati tedbir talebinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca ihtiyati tedbir isteyen vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.