İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2019/1531 K.2019/1448

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkilinin 26 ülkede mobil şebeke ürünleri ve optimizasyon çözümleri sunan bir şirket olduğunu, davalıların müvekkili şirkette çalıştığını, daha sonra müvekkili şirketten teker teker ayrıldıklarını, Kasım 2012'de müvekkili şirket ile temasa geçen bazı müşterilerin bir takım kişilerin kendileriyle ilişki kurduklarını ve müvekkili şirkete ait programlara birebir benzeyen nitelikteki programların başka firmalar üzerinden pazarlanmaya çalışıldığını, söz konusu yazılımlar üzerinde bir lisans devri olup olmadığını sorduklarını,

yaptıkları araştırmada davalıların ayrılırken müvekkiline ait programların kaynak kodlarını yanlarında götürdüklerini ve bu kodlar üzerinde çok küçük değişiklikler yaparak 3.kişilere satmaya çalıştıklarını, konuyla ili suç duyurusnda bulunduklarını, yapılan aramada müvekkiline ait bilgisayarların kaynak kodlarına ve bunların işlenmiş şekillerine ulaşıldığını, soruşturma sonunda davalılar hakkında Anadolu FSHCM'de dava açıldığını, davalıların eylemlerinin 5846 Sayılı yasaya aykırılık teşkil ettiğini belirterek davalıların tecavüzlerinin men'ine ,

fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla FSEK 68.maddesi gereğince şimdilik 500.000 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalılar ..., ... vekili, mahkemenin görevsiz olduğunu, delillerin hukuka aykırı toplandığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili ise; davacının dayandığı olaylardan müvekkillerinin bir ilgisinin bulunmadığını, delillerin hukuka aykırı olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Yargılama devam ederken davavacı vekili mahkemeye vermiş olduğu dilekçe ile davalılar hakkında Anadolu FSHCM'nin 2014/380 esas - 2017/401 karar sayılı beraat kararının İstanbul BAM 16.Ceza dairesi tarafından kaldırılarak davalıların 2 yıl 1'er ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiğini, kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay'a gönderildiğini belirterek davalıların mal ve hakları üzerine İİK'nun 257 vd. maddeleri uyarınca ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 19/04/2019 tarihinde dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda davalılar hakkında verilen mahkumiyet kararının henüz kesinleşmediği, davaya konu edilen yazılımın değerinin ne kadar olduğunun yargılama sonunda tespi edilebileceği, İİK'nun 257/1 MADDESİNE göre rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmemiş para borçları için ihtiyati haciz kararı verilebileceği, davacının alacaklı olup olmadığının ve ne kadar alacaklı olduğunun bu aşamada belli olmadığı, ihtiyati haczin koşullarının bulunmadığı gerekçeleriyle ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekili istinaf sebebi olarak; mahkemenin red gerekçesinde mahkumiyet kararının henüz kesinleşmediğini belirttiğini, oysa ihtiyati haciz için yaklaşık ispat şartının arandığını, İstanbul Anadolu FSHCM tarafından verilen beraat kararının istanbul BAM 16. Ceza Dairesi tarafından kaldırıldığını ve davalıların 5846 Sayılı Yasanın 71/1 maddesi gereğince 2 yıl 1 ay hapisle cezalandırılmasına karar verildiğini, dolayısıyla yaklaşık ispat şartının gerçekleştiğini, alacağın muaccel olduğunu ve rehinle de temin edilmediğini bildirmiştir.

Hazırlık soruşturması sırasında verilin bilgisayar mühendisi bilirkişi raporunda; aramada ele geçirilen disklerde müştekiye ait yazılımların kaynak kodlarının bulunduğunun tespit edildiği, e-posta yazışmalarında ...'ün bir e-postayı celeritas personeli ile paylaştığını tespit edildiği, yazışmanın son iletisinde kullanılan "disclose" kelimesinin celeritas vireless şirketinin gizli faaliyet gösterdiği izlenimi oluşturduğu belirtilmiştir.

Davalılar hakkında 10/04/2014 tarihli iddianame ile İstanbul Anadolu FSHCM'de 5846 Sayılı Kanunun 71/1.maddesine muhalefetten dolayı kamu davası açıldığı, yargılama sonunda ise beraatlerine karar verildiği görülmüştür.

GEREKÇE

Dava, davacının eylemlerinin 5846 Sayılı yasaya aykırılık teşkil ettiği iddiasıyla tecavüzlerinin men'ine ve FSEK 68.maddesi uyarınca tazminat talebine ilişkindir. Davacı taraf, 500.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir. Dairemiz önüne gelen uyuşmazlık ise ihtiyati haciz talebinin reddi kararına yöneliktir.

Davalılar hakkında İstanbul Anadolu FSHCM'de 5846 Sayılı Kanunun 71/1 maddesine muhalefet nedeniyle açılan kamu davası sonunda beraatlerine karar verildiği anlaşılmıştır. Davacı taraf söz konusu kararı istinaf ettiklerini ve istinaf yargılaması sonunda davalıların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verildiğini belirterek ihtiyati haciz kararı verilmesini istemiştir.

Her ne kadar davacı taraf ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiş ise de, yine davacı tarafın beyan dilekçesinden de anlaşılacağı üzere söz konusu kararın Yargıtay'a temyiz incelemesi için gönderildiği, henüz ceza hükmünün kesinleşmediği, ayrıca eldeki hukuk davasında da zararın varlığı ve miktarı ile ilgili dosyadaki mevcut delil durumu gözetildiğinde, davacı vekilinin istinaf talebi yerinde değildir.

Hal böyle olunca usul ve yasaya uygun olan ilk derece mahkemesi kararına yönelen davacı vekilinin istinaf talebinin reddi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.