İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2020/100 K.2020/237

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. ve 356. maddeleri gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİDÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekilinin dava dilekçesi ile özetle; Davalı tarafın İstanbul ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasında alacaklı olduğu, dosya borçlusunun hak ve alacaklarının haczi için davacı bankaya 20/09/2019 tarihinde birinci haciz ihbarnamesi, 03/10/2019 tarihinde ikinci haciz ihbarnamesi, 24/10/2019 tarihinde üçüncü haciz ihbarnamesi gönderildiği, davalının banka müşterisi olmadığı, davacı banka tarafından yasal süresi içinde itiraz edildiği, İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasında davacı banka yönünden icranın durdurulmasını, davacı banka lehine tedbir kararı verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN KARARI

İlk derece mahkemesinin 29/11/2019 tarihli ara kararında; "İİK'nun 72/3 maddesine göre icra takibinden sonra açılan menfi tespit davasında ihtiyati tedbir yoluyla takibin durdurulmasına karar verilemeyeceği düzenlenmiş olup, işbu dava icra takibinden sonra açılan menfi tespit davası niteliğinde olduğundan davacının yerinde görülmeyen takibin durdurulması talebinin reddine" karar verilmiştir.

İSTİNAF İSTEMİ

Davacı vekili süresindeki istinaf isteminde özetle; davanın İİK'nın 89/3 maddesi gereğince açılan menfi tespit davası olduğunu ve haciz ihbarnamesinin tebliğ alındığı tarihten itibaren 15 günlük süre içerisinde dava açılmış olmakla İİK'nın 89/3 maddesi gereğince mahkeme kararına dahi gerek duyulmaksızın icra müdürlüğüne davanın açıldığına dair bildirimde bulunulması halinde icranın durdurulmasına karar verilmesinin zorunlu olduğunu, mahkemenin İİK'nın 72/3 maddesine göre değerlendirme yapmasının ve tedbir talebini reddetmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve icranın durdurulmasını talep etmiştir.

İSTİNAFA CEVAP

Davalı vekili istinafa cevap dilekçesinde özetle; davacı taraf yönünden yürütülen herhangi bir icra işlem olmadığını, İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyasında 04/11/2019 tarihli karar ile "... Bank'a İİK'nın 89/2 ihbarnamesinin 10/08/2019 tarihinde yapıldığı aynı gün UYAP üzerinden cevap gönderildiği ancak sistem üzerinden görülmediği Banka yetkililerince sunulan evraklar ile aynı gün itiraz edildiği görülmekle bu banka hakkında işlem yapılmasına yer olmadığına" şeklinde icra müdürlüğü tarafından karar verildiği, bu nedenle davacı aleyhine yürütülen bir takip bulunmadığından talebin hukuken ve usulen değerlendirilebilir bir talep niteliğinde olmadığını belirterek istinaf isteminin reddini talep etmiştir.

İNCELEME İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyasının UYAP'taki evraklarının incelenmesinde; haciz evrakı yazan tebligatın e-tebliğ ile 29/10/2019 tarihinde tebliğ edildiği, davanın 06/11/2019 tarihinde açıldığı, icra müdürlüğünün 04/11/2019 tarihli ara kararıyla ... Bank yönünden işlem yapılmamasına karar verildiği görülmüştür.

GEREKÇE

Dava, İİK 89.maddesine dayalı olarak üçüncü kişi tarafından açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Dairemiz önüne gelen uyuşmazlık ise; ihtiyati tedbirin reddine ilişkin ara karara yöneliktir. Somut uyuşmazlıkta;davaya konu İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğü'nün dosyasında 04.11.2019 tarihli kararla ...

Bank yönünden işlem yapılmasına yer olmadığına karar verildiği ve İİK 89/3 maddesi dikkate alındığında dava tarihi itibarı ile davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinde hukuki yararı bulunmadığından talebin bu yönü ile reddi gerekli iken ilk derece mahkemesince kanun maddesi hatalı değerlendirilerek İİK 72/3 maddesinin koşulları oluşmadığı gerekçesi ile tedbir talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.

Açıklanan nedenle davacı vekilinin istinaf isteminin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kısmen kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak gerekçesi değiştirilmek sureti ile talebin reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.