İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2020/172 K.2020/106

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili, davalının müvekkilinin patent haklarına tecavüz ettiğini iddia ederek, tecavüzün tespiti, durdurulması, önlenmesi, verilmesi ile maddi ve manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, başlangıçta 2019/4 esas sırasına kaydı yapılan davanın 09/07/2019 tarihli duruşmasının 1 nolu ara kararıyla davacının maddi ve manevi tazminata ilişkin taleplerinin bu dosyadan tefriki ile ayrı bir esasa kaydına, tespit ve men talepleri yönünden bu dosya üzerinden davanın devamına karar verilmiş ve bu ara karar doğrultusunda tazminat talepleri yönünden dava mahkemenin 2019/233 esas sırasına kaydı yapılarak 16/07/2019 tarihinde davanın maddi ve manevi tazminat davası olduğu,

arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, kararı davalı vekili istinaf etmiştir. Davalı vekili istinaf sebebi olarak; yerel mahkeme tarafından vekalet ücreti takdir edilmediğini, bu durumun usul ve yasaya aykırı olduğunu bildirmiştir.

GEREKÇE

İstinaf incelemesi için dairemiz önüne gelen dava, patent haklarına tecavüze dayalı maddi ve manevi tazminat davasıdır. Mahkemece davanın tazminat ve alacak davası olması nedeniyle arabuluculuk dava şartının yerine getirilmemiş olması nedeniyle yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, AAÜT uyarınca davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

Her ne kadar davacı vekilince istinafa cevap dilekçesinde kararın tefrik sonucu usulden red kararı olması nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin doğru olduğu belirtilmiş ise de, yargılamanın mahkemenin 2019/4 esas sırasında kayıtlı dava dosyasında devam ettiği, davalı vekilinin beyanda bulunduğu, duruşmaya katıldığı gözetildiğinde, davacı vekilinin bu beyanları yerinde değildir.

Hal böyle olunca davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.