İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2022/878 K.2022/1015

HMK 352.maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İstanbul 3.Asliye Ticaret Mahkemesinin 06/04/2016 tarih, 2015/338 E - 2016/222 K sayılı davanın kabulüne dair kararının davalı vekilince temyiz edildiği, mahkemece 16/12/2016 tarihli ek karar ile davalının temyiz talebinin HMK 344.maddesi uyarınca reddine karar verildiği, dosyanın ilk olarak Dairemize gönderildiği, Dairemizin 22/09/2020 tarihli 2017/5120 E - 2020/1432 K sayılı ilamıyla kanun yolunun temyiz kanun yolu olduğu gerekçesiyle dosyanın Yargıtay'a gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar verildiği, bunun üzerine ilk derece mahkemesince temyiz formu düzenlenerek dosyanın Yargıtay 11. HD'ye gönderildiği,

Yargıtay 11.HD'nin 2020/7298 E - 4910 K sayılı ilamıyla dosyanın bir kısım eksikleri nedeniyle geri çevirme kararı verildiği, yine aynı Dairenin 2021/3512 E - 4617 K sayılı ilamıyla önceki geri çevirme kararı gereğinin yerine getirilmediğinden bahisle yeniden geri çevirme kararı verildiği,

yine Yargıtay 11. HD'nin 2021/5088 E - 5449 K sayılı ilamıyla ek karara yönelik temyiz talebinin kabulüne, ek kararın kaldırılarak davalı vekilinin asıl karara yönelik adli yardım talebinin incelenmesi gerektiği bu bağlamda davalı vekilinin adli yardım talebinin reddine, bu karara yönelik itiraz edilmediği veya itirazın reddedildiği takdirde temyiz harç ve giderlerinin ikmali için işlem yapılması bakımından dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, bu karara karşı itiraz edildiği, itirazın Yargıtay 12. HD'nin 2022/376 E - 1638 K sayılı ilamıyla reddedildiği, dosyanın ilk derece mahkemesine iade edildiği,

ilk derece mahkemesince temyiz harç ve giderlerinin ikmali için davalı vekiline muhtıra çıkarıldığı ve davalı vekilince temyiz harç ve giderlerinin yatırıldığı, dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerekirken istinaf formuna bağlanarak Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. Temyiz edilen karar 06/04/2016 tarihli karardır.

Her ne kadar ek karar tarihi 16/12/2016 ise de, söz konusu ek karar temyiz talebinin reddine dair bir ek karar olup, bu kararı inceleme yetkisi de Yargıtay'a ait olup nitekim Yargıtay tarafından ek karara yönelik temyiz istemi kabul edilerek ek kararın kaldırılmasına karar verilmiş ve ayrıca adli yardım talebi değerlendirilerek reddine ve temyiz harçlarının ve giderinin ikmali için dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 Sayılı HMK geçici 3/2 ve 6723 Sayılı kanunun 34.maddeleri birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilmiş olan kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı kanunun 26/09/2014 tarihli ve 5236 Sayılı kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454.madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu madde uyarınca karar HUMK hükümlerine göre temyiz kanun yoluna tabidir.

Nitekim bu husus Yargıtay 11.HD tarafından da bu şekilde kabul edilerek ek karar kaldırılmış ve asıl karara yönelik temyiz incelemesi yapılabilmesi bakımından geri çevirme kararı verildiği, mahkemenin dosyayı Yargıtay yerine Dairemize gönderdiği anlaşılmakla temyiz incelemesi yapılabilmesi için dosyanın Yargıtay 11.HD' ye gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.