İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi E.2024/1127 K.2026/20

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla, HMK 353. Maddesi gereğince dosya içeriğine göre duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; dava dilekçesi ekinde sunulan 2 adet ayakkabı tasarımının müvekkili adına TPMK nezdinde tescilli olduğunu, davalı tarafından müvekkile ait tescilli tasarımlara tecavüz teşkil eden kullanımların kendi mağazasında ve internet adresinde satışa sunulunarak müvekkiline maddi ve manevi zarar verildiğini, davalı tarafından müvekkilinin tasarımlarının hükümsüzlüğüne ilişkin olarak Ankara 2.FSHHM 2020/...

Esas sayılı dosyası ile açılan davanın reddine karar verildiğini, müvekkilinin tasarımlarına tecavüz edildiğinin alınan bilirkişi raporları ve mahkeme kararları ile sabit olduğunu belirterek, tasarımdan doğan haklara tecavüz fiillerinin durdurulması, önlenmesi, 1.000-TL maddi ve 50.000- TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı cevap dilekçesi vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, ... numaralı tasarımın davacı adına tescilli ve iki adet ayakkabı tasarımına ilişkin olduğunun anlaşıldığı, mahkemece yapılan delil tespitinde davacının tescilli tasarımındaki iki adet ayakkabıya benzer 480 adet üretimi tamamlanmış satışa hazır ayakkabı bulunduğunun tespit edildiğini, bilirkişi raporunda davalının iş yerinde tespit edilen ayakkabılar ile davacının tasarımlarının teknik yönden kapsamlı bir şekilde karşılaştırıldığı, alınan rapor denetime elverişli olup mahkememizce hükme esas alındığı,

davacının tasarımlarına karşı davacının açtığı hükümsüzlük davasının Ankara 2. FSHHM'nin 2020/...

E. 2021/300 Karar sayılı kararı ile reddine karar verildiği, verilen kararın kesinleştiği, davalı iş yerinde tespit edilen ayakkabılar ile davacının tescilli tasarımı karşılaştırıldığında ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali bulunacak şekilde benzer oldukları, davalının bu kullanımlarının davacının tescilli tasarımından kaynaklı haklarına tecavüz oluşturduğunun anlaşıldığı, davacı tarafça tazminat talebinde bulunabilineceği, davacı tarafça SMK'nın 151/2-c maddesi uyarınca lisans bedeli kapsamında maddi tazminat talebinde bulunulduğu,

bilirkişilerce raporlarında bu madde kapsamında yapılan hesaplama neticesinde davacının davalıdan 4.608-TL talep edebileceğinin belirtildiği, davalının eyleminde kusurlu olduğu, davacı lehine 30.000-TL manevi tazminata hükmedilmesinin uygun olacağı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; davalı tarafın kullanımlarının davacıya ait ... numaralı tescilli tasarım haklarına tecavüz oluşturduğunun tespitine, önlenmesine, durdurulmasına ve tecavüze konu ürünlere el konulmasına,

4.608-TL maddi tazminatın 3.608-TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 14/07/2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 30.000-TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF İSTEMİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davaya konu ayakkabıların ilk önce tasarımı kendisine ait olan müvekkil tarafından üretildiğini, davacının ayakkabıları müvekkilinden görüp tescil başvurusu yaptığını, hükümsüzlük davasında hatalı karar verildiğini, taraflar vergi mükellefi olmadığı için defter incelemesi yapılamadığını, dosyaya sunulan emsal lisans sözleşmesinin her zaman düzenlenebileceğini,

lisans sözleşmesi sonuna kara lisans verenin banka hesabına lisans bedeli açıklamalı ödemenin gönderilmesi gerektiği aksi takdirde dosyaya sunulan emsal lisans sözleşmesinin kanıt olarak değerlendirilemeyeceğinin bilirkişi raporu ile tespit edildiğin, damga vergisi ve lisans bedeli ödenmeyen sonradan düzenlenmiş emsal lisans sözleşmesinin delil değeri olmadığını, davaya konu ayakkabılar zaten üretilmediğini, davaya konu ayakkabıları önce müvekkilinin ürettiği sabit olmasına rağmen, davacı lehine 30.000-TL manevi tazminata hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek,

ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

GEREKÇE

Dava, tasarım hakkına tecavüzün durdurulması, önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 355. maddesi hükmü uyarınca istinaf dilekçelerinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, yukarıda yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının ürettiği ayakkabılar ile davacının tescilli tasarımlarının benzer olduğu, davalının iş yerinde tespit edilen ayakkabılar ile davacının tescilli tasarımı karşılaştırıldığında ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali bulunacak şekilde benzer olduklarının, davalının bu kullanımlarının davacının tescilli tasarımından kaynaklı haklarına tecavüz oluşturduğunun anlaşıldığı,

somut olayda maddi ve manevi tazminat koşullarının oluştuğu, davalının davaya cevap dilekçesi vermediği, bu nedenle davalı vekilinin istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü davalı adına tescilli tasarıma konu ayakkabıları önce davacının ürettiği yönündeki iddiasının istinaf aşamasında dikkate alınamayacağı gibi, bu hususta davacının YİDK kararına yaptığı itirazın reddine dair Ankara 2. FSHHM'nin 2020/...

E. 2021/300 Karar sayılı kararının da kesinleştiği, ilk derece mahkemesince yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu, hükmedilen maddi ve manevi tazminat tutarlarında isabetsizlik bulunmadığı, anlaşılmakla, davalı vekilinin yerinde görülmeyen istinaf talebinin reddine karar verilmiştir.