İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2017/2810 K.2020/1007

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Başvuru vekili Sigorta Tahkim Komisyonuna verdiği dilekçede özetle; müvekkilinin, başlangıç tarihi 01/10/1986, bitiş tarihi 01/10/2016 olan ... Sigorta A.Ş.

Tarafından düzenlenmiş olan "Hayat Güvence Özel Emeklilik Sigortası" ile sigortalandığını, 01/10/2016 tarihi itibariyle emekliliğe hak kazandığını, alacağının ödenmesi talebi ile 07/10/2016 tarihinde sigorta şirketine başvuru yapıldığını, sigorta şirketi tarafından 08/11/2016 tarihinde 255.842,31 TL ödeme yapıldığını ancak yapılan ödemenin toplam tazminatı karşılamadığını belirterek şimdilik 5.100,00 TL emeklilik tazminatının poliçe bitim tarihi olan 01/10/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili cevap dilekçesi ile.

01/10/2016 tarihi itibariyle poliçe para birim değerinden toplam birikim tutarı 303.679,48 TL, stopaj tutarı 49.637,17 TL olarak hesaplandığını, stopaj miktarı tenzil edildiğinde davacıya 255.842,31 TL ödeme yapıldığını, yapılan ödemede herhangi bir eksiklik olmadığından davacının talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davalı sigorta şirketince yapılan stopaj kesintisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, poliçe saklama yükümlülüğü on yıl olduğu,

dava konusu olayda bu sürenin aşılmış olması nedeniyle poliçenin temin edilememesinde davalının sorumluluğu bulunmadığı gözetilerek başvuru sahibinin, poliçe üzerinde hiç bir şekilde stopaj vb. tevkifat, kesinti yapılamayacağına dair iddiası ispata muhtaç olup davacı bu iddiasını ispatlayamadığından başvurunun reddine karar verilmiştir. Verilen karara karşı davalı vekili tarafından İtiraz Hakem Heyetine itiraz edilmiştir. İtiraz Hakem Heyetince.

Davalı sigorta şirketinin poliçeyi saklama yükümlülüğü poliçenin vadesinin dolduğu tarihten itibaren 10 yıl olduğu, yani 01/10/2016 yılına kadar devam ettiğini, davalı sigortanın poliçe saklama yükümlülüğü devam ettiğini ancak poliçede yer alıp almadığı bilinmeyen farazi bir kesintinin sigortalının hak kazandığı tazminata uygulanması hakkaniyete ve hukukun genel prensiplerine aykırı olduğundan yasa ile düzenlenen kesintilerin tazminata uygulanması gerektiğini, bu hususta Emeklilik ve Hayat sigortalarında uzman bilirkişiden rapor alındığını, bilirkişi raporu doğrultusunda sigortalı başvuranın,

tazminata hak kazanarak sistemden ayrıldığı tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümleri ( Dayanak: GVK md. 94/15-b, 2009/14592 sayılı BKK md. 1/45-b) 10 yıl süreyle prim veya aidat ödeyerek ayrılanlar için tazminatın getirisi üzerinden %10 oranında kesinti yapılması yönünde olduğunu, buna göre davalı sigorta kuruluşu tarafından sigortalıya ödenmesi gereken tazminat bedelinin 286.518.48 TL olduğu, bu nedenle 32.475,57 TL eksik ödendiği tespit edildiği,

başvuran vekilinin 12/07/2017 tarihli dilekçesi ile davasının ıslah ederek dava değerini 32.475,57 TL'ye çıkartmış olduğu dikkate alınarak davacının itirazın kabulü ile 32.475,57 TL tazminat bedelinin 01/10/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile başvuran davacıya ödenmesine karar verilmiş, verilen karar 07/08/2017 tarihinde itiraz eden davalı sigorta şirketine, 08/08/2017 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiş, hakem kararının tebliği ve saklanmasına dair ilk derece mahkemesinin D.İş sayılı kararı üzerine, karar davacı ve davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Davalı vekili istinaf nedenleri olarak; ilk derece yargılaması sırasında aktüer bilirkişisinden alınan rapor da yapılan kesintilerin haklılığı ve ödenen tazminatın kadri marufunda uygun olduğu anlaşıldığı, ek raporla da bu husus doğrulanmasına rağmen poliçe incelenmediği gerekçesiyle yalnızca kanuni kesintilerin uygulanması gerektiği tespiti hakkaniyete aykırı olduğu,

poliçe incelenmese dahi uygulama ve teamüller gereği bile yapılan kesintilerin hukuka aykırılık içermediğini, diğer tüm sigortalar bakımından uygulandığını, bu nedenle sigorta hukukunun genel ilkelerine, hakkaniyete, usul ve yasaya aykırı sigorta tahkim kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; itiraz hakem heyeti kararına dayanak teşkil eden bilirkişi raporu hukuka aykırı olup başvuruya konu hususları ve itirazlarını karşılamadığını, sigorta şirketi tarafından hesaplanan günlük kar payı oranlarına itiraz edildiğini, sigorta şirketi tarafından yapılan kesintilerin ne için ve hangi miktarlarda yapıldığı anlaşılamadığını, davalı sigorta şirketi poliçe saklama yükümlülüğünü yerine getirmediğini, stopaj kesintisinin yapılması yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğunu, bu nedenle itiraz hakem heyeti tarafından verilen kararın müvekkil lehine olan onanmasına,

aleyhe olan kısımların ise kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir. 6456 sayılı Kanunun 45.maddesi ile değişik 5684 sayılı kanunun 30/12.maddesi, "Beşbin Türk Lirası altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı komisyonca ilgiliye bildirimden itibaren 10 gün içerisinde bir defaya mahsus olmak üzere komisyon nezdinde itiraz edilebilir.

İtiraz üzerine Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin 40.000,00 Türk Lirasını geçmeyen uyuşmazlıklar hakkında verdiği kararlar ise kesindir.40.000,00-TL'nin üzerindeki kararlar için temyize gidilebilir.

Ancak, tahkim süresinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan konularda karar vermesi ve hakemlerin tarafların iddiaları hakkında karar vermemesi durumlarında her halükârda temyiz yolu açıktır" şeklinde düzenlenmiştir. Belirtilen yasal düzenlemeler ve açıklamalar doğrultusunda.

5684 sayılı Sigortacılık Yasasının 30/12.maddesi gereği sigorta tahkim komisyonlarının miktar itibariyle 40.000,00-TL'yi geçmeyen kararları kesindir. Kesin olan kararların istinaf istemleri hakkında Sigorta Tahkim Komisyonunca bir karar verilebileceği gibi, istinafca da isteminin reddine karar verilebilir. Davalı yönünden verilen karar, Kırk Bin Türk Lirasını geçmediğinden ve 5684 sayılı yasanın 30/12-son halleri de mevcut olmadığından karar kesin niteliktedir.

Bu nedenle davalı vekilinin istinaf başvurusunun Sigortacılık Yasası'nın 30/12 ve HMK'nın 346 ve 352/1 bendi gereğince reddine karar verilmiş aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere, 1-Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 22/07/2017 tarih 2017/İHK-2370 sayılı kararına karşı davacı vekilinin yapmış olduğu istinaf başvurusunun, 5684 sayılı kanunun 30/12 ve HMK'nın 352/1-b ve 346/1.maddesi gereğince kararın kesin olması sebebiyle REDDİNE, 2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 83,50 TL başvuru harcı ile istinaf kanun yolu başvuru harcı 148,60 TL olmak üzere toplam 232,10 TL harçtan davacının peşin olarak yatırdığı 117,10 TL harcın mahsubu ile bakiye 115,00 TL harcın davacıdan,