İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2018/2463 K.2018/1995

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. Maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dava kooperatif yönetiminin sitede kiracı olarak bulunan davalıdan ödenmeyen site yönetim aidatının tahsiline ilişkin itirazın iptali davasıdır.

Davalı ile davacı kooperatif arasında ortaklık ilişkisi bulunmamaktadır.

Dava konusu alacak 634 sayılı kat mülkiyeti Kanunun 20 ve devamı maddelerinde düzenlenen site aidat alacağıdır. Bu nedenle uyuşmazlık Kooperatif Kanunundan değil, Kat Mülkiyeti Kanunundan kaynaklanmaktadır.

6100 sy. HMK'nın 4. maddesinde Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görev alanı düzenlenmiş olup, 4.madde;

''Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

a) Kiralanan taşınmazların, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları,

b) Taşınır ve taşınmaz mal veya hakkın paylaştırılmasına ve ortaklığın giderilmesine ilişkin davaları,

c) Taşınır ve taşınmaz mallarda, sadece zilyetliğin korunmasına yönelik olan davaları,

ç) Bu Kanun ile diğer kanunların, sulh hukuk mahkemesi veya sulh hukuk hâkimini görevlendirdiği davaları görürler,'' şeklindedir.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun EK 1.maddesinde de; ''Bu kanunun uygulanmasından doğacak her türlü uyuşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir,'' hükmü düzenlenmiştir.

Davanın 6102 Sayılı TTK.'nun 4 ve 5 maddelerinde düzenlenen ticari davalardan olmadığı, Kooperatif Kanunundan kaynaklanmadığı, davanın 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 20 ve devamı maddelerinde düzenlenen site aidat alacağından kaynaklı itirazın iptali davası olduğu, 6100 Sayılı HMK.nın 4/ç maddesi ve 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun EK 1 maddesine göre Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görev alanına girdiği, bu doğrultuda verilen ilk derece mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiğine dair aşağıdaki karar verilmiştir.