İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2019/2356 K.2022/1519

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ... A.Ş'nin genel kredi sözleşmesine istinadan müflis şirkete kredi kullandırdığını ve kredi sözleşmesinde doğan alacağını temlik sözleşmesi uyarınca müvekkiline devir ve temlik ettiğini, sözokonusu alacaklarının iflas masasına kayıt ve kabulünü talep etmişlerse de, davalı iflas idaresi tarafından alacağın 601.479,00 TL'sinin kabul edildiğini, 493.232,00 TL'nin ise yargılamayı gerektirdiğinden reddedildiğini, temlik eden şirketin defter ve kayıtları incelendiğinde reddedilen alacaklarının varlığı ve miktarının ortaya çıkacağını belirterek 493.232,00 TL alacağın İİK 235.maddesi gereğince iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP Davalı vekili cevabında; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, davacının 1.094.711,00 TL yönünden müvekkiline başvurduğunu, 601.479,00 TL'sinin tahsilde tekerrür olmamak üzere kabul edildiğini, hiç bir belge ibraz edilmediğinden yargılamayı gerektiren 493.232,00 TL'nin reddine karar verildiğini, red kararının hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece, davacının iflas tarihi itibarıyla toplam 1.474.417,07 TL alacağının bulunduğu, davacının iflas masasına 1.094.711,00 TL için başvurduğu, 601.479,00 TL'sinin kabul edildiği gözetildiğinde taleple bağlılık ilkesi uyarınca davacının 493.232,00 TL tutarındaki alacak talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 493.232,00 TL'nin müflis şirket iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davalı müflis şirket iflas masası vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davalı vekili istinaf nedenleri olarak; davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olmadığını, rapora itirazlarının dikkate alınmadığını, davacının bakiye alacak talebini kanıtlar hiçbir belge ve bilgi sunmadığını, bu nedenle iflas idaresinin alacağın masaya kaydı talebini reddettiğini, buna göre iflas idaresinin ret kararı vermesine davacı neden olduğundan ve müflis iflas idaresi dava açılmasına neden olmadığından aleyhlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesinin de haksız olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE Dava, genel kredi sözleşmesine dayalı alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne ilişkindir. İİK 235. maddede, sıra cetveline itiraz edenlerin, cetvelin ilanından itibaren 15 gün içinde iflasa karar verilen yerdeki ticaret mahkemesine dava açmaya mecbur oldukları, 223. maddenin üçüncü fıkrası hükmünün mahfuz olduğu belirtilmiştir. Maddede düzenlendiği üzere, sıra cetveline itiraz davası açma süresi 15 gündür.

Süre, sıra cetvelinin ilanından itibaren başlar. İİK 166. maddedeki gazetelerde yapılan ilanlardan en son ilan tarihinden itibaren işlemeye başlar.

İflas masasına alacak yazdırırken, tebligatı kabulü elverişli adres gösterilerek, Adalet Bakanlığınca çıkarılan tarifede gösterilen yazı ve tebliğ giderlerini avans olarak vermek suretiyle, İflas idaresince alınacak kararların kendisine tebliğ edilmesini istemiş olan alacaklılara, alacaklarının kabul veya ret edildiği ayrıca tebliğ edilir (İİK 223. M).

Bu alacaklılar için sıra cetveline itiraz davası açma süresi, sıra cetvelinin ilanından itibaren değil, bu tebligatın yapıldığı tarihten itibaren işlemeye başlar. Dosya kapsamından, İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğünün ...

İflas sayılı dosyası ile ilgili vermiş olduğu cevabı yazıda; davacının 1.094.711,00 TL alacağın masaya kaydı başvurusunda bulunduğu, iflas idaresince alacağın 601.479,00 TL'sinin kabul edilerek masaya kaydedildiği, 493.232,00 TL'nin ise herhangi bir belge sunulmaması ve yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle reddedildiği, davacı tarafça sıra cetvelinin tebliği için masraf yatırıldığı, sıra cetvelinin 23/11/2015 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, reddedilen alacağın masaya kayıt ve kabulü için tebliğden itibaren başlayan yasal 15 günlük süre içerisinde eldeki davanın açıldığı görülmüştür.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekili hükmü istinaf etmiştir.İstinaf konusu edilen uyuşmazlık; iflas idaresinin reddettiği alacağın varlığı ve miktarı ile, davalı aleyhine yargılama gideri hükmedilip hükmedilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

İlk derece mahkemesinde alınan raporda; müflis şirket ile temlik eden bankanın 2010-2011 ve 2012 yıllarına ilişkin ticari defterlerinin TTK hükümlerine uygun tutulduğu, müflis şirket defter ve kayıtlarında yer alan 31/12/2011 tarih ve ... yevmiye nolu kapanış fişine göre müflisin temlik eden şirkete 864.388,14 TL borcu bulunduğu, ancak müflis şirketin defter ve kayıtlarında 2012 yılında müflisin temlik edene ne kadar borcu olduğunun görülemediği, müflis şirketin ekonomik sıkıntıları ve iflas erteleme sürecinde olduğu gözetildiğinde bu borcun ödenmediğinin varsayılabileceği;

temlik eden şirketin kayıtlarına göre 19/12/2012 tarihli iflas tarihi itibarıyla temlik edenin 266.126,14 Euora ve 12.274,03 TL alacağı bulunduğu, buna göre toplam borcun 1.474.417,07 TL olduğu, davacının iflas masasına 1.094.711,00 TL için başvurduğu, 601.479,00 TL'sinin kabul edildiği gözetildiğinde taleple bağlılık ilkesi uyarınca davacının 493.232,00 TL tutarındaki alacak talebinin yerinde olduğu belirtilmiştir.

Diğer taraftan sunulan finansal kiralama sözleşmelerinde temlik eden finansal kiralama şirketinin defter ve kayıtlarının kesin delil olarak kabul edildiği gözetildiğinde ve ticari defterlerin incelenmesinde, müflis şirketin temlik edene borcunun 1.474.417,07 TL olduğu, davacının iflas masasına 1.094.711,00 TL için başvurduğu, 601.479,00 TL'sinin kabul edildiği anlaıldığından taleple bağlılık ilkesi uyarınca davacının 493.232,00 TL tutarındaki alacağının masaya kaydına karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Diğer taraftan HMK'nın 326 maddesi uyarınca Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceğinden, mahkemece davalı müflis şirketin yargılama giderine mahkum edilmesi ve davacı lehine maktu vekalet ücreti takdir edilmesinde de isabetsizlik bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenler ile ilk derece mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Yukarıda açıklanan nedenlerle. 1-İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/1923 Esas, 2019/414 Karar ve 17/04/2019 tarihli kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1.b-1 bendi gereğince esastan REDDİNE,