İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2019/354 K.2022/402

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili şirketin davalı şirkete de kentsel dönüşüm proje geliştirme uzmanı olarak danışmanlık hizmeti verdiğini, müvekkili şirketin üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, ancak davalı şirketin 3 adet fatura alacağını müvekkiline ödemişse de, 03/06/2013 tarih ve ... nolu 177.000 TL bedelli faturanın ödenmediğini, bunun üzerine icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek davalının takibe itirazının iptalini ve alacağın % 20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP Davalı şirket vekili cevabında; davacı şirketin müvekkili şirkete 03.06.2016 tarihli 177.000 TL bedelli fatura düzenleyerek gönderdiğini, müvekkilinin davacıya hiçbir borcunun bulunmaması nedeniyle bu faturaya süresinde itiraz ederek faturayı davacıya iade ettiğini, faturanın tek taraflı olarak her zaman düzenlenebileceğini, faturanın tek başına alacağı ispata yeterli olmadığını, alacağın varlığı ve miktarının davacı şirket tarafından ispat edilmesi gerektiğini, davaya konu faturaya karşılık müvekkili şirket tarafından hiçbir hizmet alınmadığını, davacıdan alınan hizmet karşılığı fatura bedellerinin ise müvekkili şirket tarafından ödendiği belirterek davanın reddini ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemece, davacı şirketin ticari defterlerini incelemeye ibraz etmediği, davalı tarafın ticari defterlerinde, davaya konu faturanın kayıtlı olmadığı, davacı şirketin icra takibine konu faturayla ilgili hizmeti davalıya verdiği hususunu ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine, şartları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin de karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ Karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; davalı şirketin üç adet faturayı ödediğini, ancak müvekkilinin hizmeti gereği gibi ifa etmesine rağmen takip konusu fatura bedelini ödemediğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulünü talep ve istinaf etmiştir. Davacı vekili, istinaf başvurusunun reddini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE HUKUKİ NİTELENDİRME Dava, fatura alacağının tahsili için yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Dosya kapsamından; davacı şirketin 03/06/2013 tarihli ve 177.000,00 TL bedelli fatura alacağının tahsili için davalı aleyhine İstanbul ... İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyasında takip başlattığı, davalının takibe yasal süresinde itiraz etmesi üzerine itirazın iptali ve takibin devamı için eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı şirket hükmü istinaf etmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının davalıya fatura konusu hizmeti verip vermediği noktasında toplanmaktadır.

İlk derece mahkemesinde alınana bilirkişi raporunda, taraflar arasında her hangi bir yazılı sözleşmenin mevcut olmadığı, davacının ticari defterlerini ibraz etmediği, davalının ticari defterlerinde dava konusu fatura kaydına rastlanmadığı, takip tarihi itibariyle davacı şirkete ait cari hesap bakiyesinin sıfır olduğu, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davalı şirket tarafından davacıya toplam 100.000 TL.+KDV ödeme yapıldığı, ancak davalı şirketin dava konusu 03/06/2013 tarihli ... nolu 177.000 TL. tutarlı faturaya itiraz ederek iade ettiği belirtmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 190/1. fıkrasında, ispat yükünün, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olduğu belirtilmiştir. Benzer düzenlemeye, TMK’nun 6. maddesinde, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan herbirinin, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür ifadeleri ile yer verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, takip konusu faturanın davacıya iade edildiği ve davalının defterlerine işlenmediği görülmektedir. Tek başına fatura düzenlenmesi alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmayıp, davacı, fatura konusu hizmeti verdiğini usulüne uygun delillerle ispatlayamamıştır. Buna göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenler ile ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan davacı vekilinin istinaf talebinin HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.