İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2020/1633 K.2020/1688

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA Davacılar vekili dava dilekçesi ile; İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 18/03/2015 tarih ve 2014/1190 Esas, 2015/233 Karar sayılı kararı ile müvekkili şirketler hakkında iflas kararı verildiğini, müdürlüğün 2015/14 ve 2015/15 sayılı dosyalarında iflas tasfiyesine başlandığını, bu süreçte müvekkili şirketlerin ortaklarının müflis şirketlerin tüm borçlarını ödediğini belirterek İİK'nın 182. maddesi uyarınca iflasın kaldırılmasını ve itibarın iadesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEME KARARI Mahkemece, iflasın kaldırılması için masa alacaklarının da tam olarak ödenmesi gerektiği, davacı ... Ltd. Şti'nin Rıhtım Vergi Dairesi ile Bursa Vergi Dairesi'ne olan borçlarının itfa edildiğinin tespit edilemediği, davacı ... Ltd.Şti'nin ise Bursa Vergi Dairesi'ne olan borcunun itfa edildiğinin tespit edilemediği, davacı ... şirketinin Kartal Vergi Dairesi'ne olan borçları yönünden yapılan yapılandırmanın ise itfa olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ Davacılar vekili yasal süresinde sunduğu istinaf dilekçesinde özetle; vergi dairelerinin sıra cetveline kayıtlı olan tüm alacaklarının ödendiğini, ödenmediği belirtilen vergi borçlarının davadan sonra tahakkuk eden vergi borçları olduğunu, dava tarihi itibarıyla sıra cetvelinde kayıtlı olan borçların ödenip ödenmediğine bakılması gerektiğini, aksi halde karar verilmesinin uzayacağını, ...

Ltd.Şti'nin yapılandırılan borcuna ilişkin taksitlerin hiçbirini geciktirmediğini, varsa kalan alacak için teminat gösterilmesi gerekirse alacaklarının teminat olarak kabul edilmesi talebinde bulunduklarını ancak mahkemece bu hususta karar verilmediğini belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulünü talep ve istinaf etmiştir. Dairemizin 01/06/2020 tarihli kararı ile, kararı istinaf eden ancak gerekli harçları yatırmadığı anlaşılan, davacı ... Ltd.

Şti'nin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 344. maddesi gereğince, harcı ikmalinden sonra dosyanın dairemize gönderilmesi için dosya mahalline geri çevrilmiş, mahkemece noksan ikmal edilmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE Dava, İİK 182.maddesi gereğince, davacı şirketler hakkındaki iflasın kaldırılması ve itibarın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece, masa alacağının da ödenmesi gerektiği, davacı şirketlerin ödenmemiş vergi borçlarının bulunduğu ve davacı ... Ltd. Şti'nin vergi borcunu yapılandırmasının itfa anlamına gelmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacılar vekili, iflastan sonra tahakkuk eden vergilerin ödenmesine gerek olmadığını, yapılandırılıp ödenmeyen taksitler için teminat vereceklerini belirterek istinaf yoluna başvurmuştur.Adi tasfiyede iflasın kaldırılması, alacakların masaya yazdırılması için bir aylık süre sonundan, iflasın kapatılmasına karar verilinceye kadar talep edilebilir.

Eldeki davanın da, alacak hakkındaki taleplerin kaydı için öngörülen müddetin bitmesinden sonra açıldığı anlaşılmaktadır.İİK 182/1 maddesi.

"Borçlu bütün alacaklılarının taleplerinin geri aldıklarına dair bir beyanname veya tekmil alacakların itfa olunduğu hakkında bir vesika gösterir veya akdolunan konkordato tasdik edilirse mahkeme, iflasın kalkmasına ve borçlunun serbestçe tasarrufu için mallarının kendisine iadesine karar verir. " hükmünü düzenlemektedir.Bütün alacaklılar kavramına "masa alacaklıları" yani; iflasın tasfiyesi sırasında, iflas masası adına iflas idaresince oluşturulan, iflas idaresinin eylem ve işlemlerinden doğmuş olan borcların alacaklıları girmez ise de, iflasın kaldırılması için, masa alacaklarının da tam olarak ödenmesi gerekir.

(Konkordato ve İflas, Mahmut Coşku, 2. Baskı, sh.784) Buna göre mahkeme kararında belirtilen vergi borçları itfa edilmediğinden, şartların oluşmadığı gerekçesiyle iflasın kaldırılmasına karar verilmemesi yerindedir. Açıklanan nedenler ile ilk derece mahkeme kararı usul ve esas yününden hukuka uygun olduğundan, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere. 1-Dosya kapsamı ve delil durumuna göre İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan HMK' nın 353/1.b.1 Maddesi gereğince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan REDDİNE, 2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 83,50 TL başvuru harcı + 148,60 TL istinaf kanun yolu başvuru harcı ile toplam 232,10 TL harcın, ... LTD.

ŞTİ tarafından peşin yatırılan 203,00 TL harçtan mahsubu ile bakiye 29,10 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA, 3-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 83,50 TL başvuru harcı + 148,60 TL istinaf kanun yolu başvuru harcı ile toplam 232,10 TL harcın, ... LTD.

ŞTİ. tarafından peşin yatırılan 165,70 TL harçtan mahsubu ile bakiye 66,40 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA, 3-Davacı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılmasına, 4-İstinaf incelemesi sırasında duruşma yapılmadığından istinaf vekalet ücreti taktirine yer olmadığına, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353 / 1-b/1 bendi ile İİK'nın 182.