KÜNYE
T.C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 24 Nisan 2025
- Dosya no
- 2021/1739 Esas
- Karar no
- 2025/607
- İncelenen kararın mahkemesi
- İSTANBUL 16. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
- Tarihi
- 07/10/2020
- Numarası
- 2016/650 Esas, 2020/466 Karar
- Dava
- KAYIT KABUL
Karar Metni
765 kelime·4 dk okuma·2 bölüm
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili dava dilekçesi ile; davalı şirketin kredi borcu için dava dışı ...
AŞ lehine müvekkilinin taşınmazında ipotek tesis edildiğini, davalı şirketin borcu ödememesi üzerine bankanın hesabı kat ettiğini ve ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlattığını, müvekkilinin banka ile yaptığı 25.01.2015 tarihli protokol gereği icra dosyasındaki vekalet ücreti borcu için bankaya ödeme yaptığını, müvekkilinin bankaya ödediği vekalet ücretinin tarafına ödenmesi için davalıya ihtarname gönderilmişse de ödeme yapılmadığını, bunun üzerine Gaziosmanpaşa ...
İcra Dairesi'nin ... Esas sayılı dosyasında 36.750,00 TL alacağın tahsili için takip başlattığını, davalının takibe haksız itiraz ettiğini ileri sürerek davalının takibe itirazının iptaline, % 20 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
CEVAP Davalı vekili cevabında; alacaklı banka ile icra dosyası vekalet ücretinin ödenmesi hususunda 25.10.2013 tarihli sözleşme yaptıklarını, sözleşme gereği icra dosyalarından kaynaklanan vekalet ücretlerini ödeyerek borcu kapattıklarını, buna rağmen davacının müvekkilinin bilgisi dışında tamamen keyfi olarak ödeme yaptığını, alacaklı bankanın müvekkilinden vekalet alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine, % 20'den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
İLK DERECE MAHKEME KARARI Mahkemece; davalının yargılama sırasında iflas ettiği, davaya konu alacağın masaya kaydı talebinin reddi üzerine davaya kayıt kabul davası olarak devam edildiği, TMK 'nın 884. maddesi hükmü gereğince, borçtan şahsen sorumlu olmayan rehinli taşınmaz malikinin, borçluya ait koşullar içinde borcu ödeyerek taşınmazın üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını isteme hakkına haiz olmakla birlikte, alacağın da borcu ödeyen malike geçeceği, davalı ile banka arasında yapılan 25.10.2013 tarihli sözleşmede vekalet ücreti borcu 50.000,00 TL olarak kararlaştırılmışsa da, davalının sunduğu makbuzlara göre 30.000,00 TL ödeme yapıldığı,
kalan vekalet ücreti borcu için davacı ile banka arasında yapılan 25.01.2015 tarihli protokolde vekalet ücretinin 30.000,00 TL ve KDV olarak belirlendiği, davacının rehinli taşınmaz maliki sıfatıyla yaptığı 36.750,00 TL ödemeyi TMK'nın 884. maddesi uyarınca borçtan şahsen sorumlu davalıdan istemekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 36.750,00 TL alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.
İSTİNAF NEDENLERİKarar yasal süresinde davalı müflis şirket iflas idare vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davalı vekili istinaf nedenleri olarak; müvekkili ile alacaklı bankanın icra dosyası vekalet ücretini 50.000,00 TL olarak kararlaştırdığını ve bu tutarın tamamını bankaya ödediklerini, davacının yaptığı ödemenin keyfi olduğunu belirterek kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep ve istinaf etmiştir.
DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup, yargılama sırasında davalının iflasına karar verilmesi üzerine davaya kayıt kabul davası olarak devam edilmiştir.İlk derece mahkemesince, davanın kabulü ile 36.750,00 TL alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiş, davalı vekili hükmü istinaf etmiştir.İstinaf konusu edilen uyuşmazlık, borçtan şahsen sorumlu olmayan rehinli taşınmaz malikinin ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip kapsamında ödediği vekalet ücretini borçludan talep edip edemeyeceği, davalı borçlunun dava dışı bankaya vekalet ücretini ödeyip ödemediği noktasında toplanmaktadır.
Davalı müflis şirket; alacaklı banka ile yaptıkları 25.10.2013 tarihli sözleşme gereği icra dosyasındaki vekalet ücretinin 50.000,00 TL olarak kararlaştırıldığını, vekalet ücretini tamamen ödediklerini, davacı rehinli taşınmaz malikinin bilgileri dışında keyfi ödeme yaptığını savunmuşsa da, sunulan ödeme makbuzlarına göre davalı toplam 30.000,00 TL ödeme yapmıştır.
Yapılan eksik ödeme ve aradan geçen süreç sonucunda davacı rehinli taşınmaz maliki ile alacaklı banka arasında yapılan 21.01.2015 tarihli sözleşme ile icra dosyasındaki vekalet ücreti 30.000,00 TL + KDV olarak kararlaştırılmış olup, davacı sözleşme gereği bankaya toplam 36.750,00 TL ödemiştir. TMK'nın 884 maddesi. "Borçtan şahsen sorumlu olmayan rehinli taşınmaz maliki, borçluya ait koşullar içinde borcu ödeyerek taşınmazın üzerindeki ipoteğin kaldırılmasını isteyebilir.
Alacak, borcu ödeyen malike geçer." hükmünü içermektedir. Davacı rehinli taşınmaz maliki, davalı müflis şirketin kredi borcu nedeniyle yapılan takipten kaynaklanan vekalet ücretini ödediğine göre, TMK'nın 884 maddesi kapsamında ödediği ücretini davalı borçludan talep edebilir. Bu nedenle mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenler ile ilk derece mahkemesi kararında usule aykırılık bulunmadığından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1 bendi gereğince esastan reddine karar verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜ M
Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere.
1-İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2016/650 Esas, 2020/466 Karar sayılı ve 07/10/2020 tarihli kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1b-1 bendi gereğince esastan REDDİNE, 2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulanan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 615,40 TL harçtan davalı tarafından peşin olarak yatırılan 59,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 556,10 TL harcın davalıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA, 3-Davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerlerinde BIRAKILMASINA, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda,
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi, E. 2021/1739, K. 2025/607, 24 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama