İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2021/1942 K.2021/1561

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. Maddesi uyarınca dosya incelendi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili şirketin, 3996 sayılı Bazı Yatırım Hizmetleri Yap -İşlet - Devlet Modeli Çerçevesinde Yaptırılması Hakkında Kanun hükümlerine göre Yavuz Sultan Selim ve Kuzey Çevre Otoyolunun İşletme hakkı sahibi olduğunu, 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Hizmetleri Hakkındaki Kanunun 30. maddesinin 5. fıkrası gereğince geçiş ücreti ödemeden geçiş yapan araç sahiplerinden, işletici şirket tarafından geçiş ücreti ödemeden giriş çıkış yaptığı mesafeye ait geçiş ücreti ile birlikte bu ücretin dört katı tutarında cezanın genel hükümlere göre tahsil edileceğini, 7. fıkrası gereğince,

geçiş ücretlerini ödemeden geçiş yapanlardan, ödemesiz geçiş tarihini izleyen on beş gün içinde yükümlü olduğu geçiş ücretini usulüne uygun olarak ödeyenlere bu maddenin birinci fıkrası ile beşinci fıkrada belirtilen cezaların uygulanmayacağını, davalıya ait römork çekicisi niteliğindeki aracın 30/04/2018 tarihi ile 23/02/2019 tarihleri arasında geçiş ücreti ödemeksizin köprü ve / veya otoyollardan ihlalli geçiş yaptığını, bedeli ödenmeden yapılan geçiş ücretlerinin 15 günlük sürede de ödenmediği için davalı hakkında Çatalca İcra Müdürlüğünün ...

Esas sayılı dosyasında takip başlatıldığını, davalının ödeme emrine haksız ve kötü niyetli olarak itiraz ettiğini belirterek davalının takibe itirazının iptalini ve alacağın % 20'si tutarında icra tazminatına mahkum edilmesini, ayrıca davalının taşınmaz ve 3 kişilerdeki alacakları üzerinde dava değeri ile sınırlı olmak üzere teminatsız ihtiyati haciz konulmasını talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, muaccel bir alacaktan söz edilebilmesi için davalı tarafından gerçekleştirilmiş ihlalli geçiş bulunduğu konusunda tereddüt bulunmaması gerektiği, somut davada ihlalli geçiş bulunup bulunmadığının yargılama sonucunda belli olacağı, davalının mallarını kaçırdığı ya da gizlediği ya da bu amaçla hileli işlemler yaptığı hususunda delil de sunulmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karar, davacı vekili tarafından yasal süresi içerisinde istinaf edilmiştir.Davacı vekili istinaf talebinde; ihtiyati haczi haklı gösteren sebeplerin ve şartların mevcut olduğunu, ortada bir alacak olduğunu, müvekkili şirketin alacaklı sıfatına haiz olduğunu, davalıya ait araçların ihlalli geçişlerinin yapıldığı anlara ilişkin fotoğrafların dosyada CD formatında olduğunu, geçişi izleyen 15 günlük süre icerisinde ücret ödenmediğinden, hem ana paranın hem de cezanın muaccel hale geldiğini, emsal kararlar gereği talebin kabulü gerektiğini belirterek ihtiyati haciz talebinin reddine dair ara kararın kaldırılmasını ve ihtiyati haciz talebinin kabülüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Talep, İİK 265. maddesi gereğince ihtiyati haciz talebinin reddi kararının kaldırılması istemidir.2004 sayılı İİK'nın 258/sonuncu fıkrasında ihtiyati haciz talebinin reddi halinde alacaklının istinaf yoluna başvurabileceği düzenlenmiştir. Davacı iş bu yasal düzenleme kapsamında, istinaf kanun yoluna başvurmuştur. 2004 Sayılı İİK'nın 257. ve devamında ihtiyati haciz düzenlenmiştir.

İhtiyati haciz şartları 257. maddede düzenlenmiş, 258. maddede ise ihtiyati haciz kararına yer verilmiştir. 258. maddenin ilk fıkrasında alacaklının alacağı ve icabında haciz sebepleri hakkında mahkemeye kanaat getirecek deliller göstermeye mecbur olduğu ifade edilmiştir.

Somut olay bu anlamda değerlendirildiğinde, dava dilekçesine ekli, araç plakalarına dair ihlalli geçiş listesi, ihlalli geçiş olduğu iddiasına ilişkin görüntüleri içeren CD örneğinin dosya içerisinde olduğu görülmüştür. Davacı, toplam 46.138 TL tutarlı ihlalli geçiş ve para cezası ile işlemiş faiz ve KDV tutarının tahsili amacı ile davalı hakkında ilamsız icra takibi başlatmıştır.

Davalının borcu bulunmadığını belirterek takibe itiraz etmesi üzerine itirazın iptali için işbu dava açılmıştır. İcra ve İflas Kanunun 258. maddesinin 2. cümlesinde “Alacaklı alacağı ve icabında ihtiyati haciz sebepleri ( m.257) hakkında mahkemeye kanaat getirecek delilleri göstermeye mecburdur.” denilmektedir. Kanun senetlerden değil, delillerden bahsetmektedir.

İhtiyati haciz kararı verilebilmesi için bir kimsenin aleyhine delil olmak üzere vücuda getirdiği bir belgenin varlığı şart değildir. İhtiyati haciz kararı verilirken dikkat edilmesi gereken hususun alacağın yazılı delille ispatı değil, alacağın varlığı konusunda hakime kanaat verecek dellilerin sunulmasıdır.

Hakim, taraflar arasındaki ilişkiye, alacağı doğuran sebebin şekline ve niteliğine göre ibraz edilen delilleri değerlendirerek alacağın varlığı hakkında bir kanaata vardığı takdirde İİK 'daki diğer şartlar mevcutsa ihtiyati haciz talebini kabul edecektir. Alacağın varlığına kanaat getirilmesi yaklaşık ispattır. Bununla birlikte hukuki bir işlem söz konusu olduğunda, alacağın varlığının bir belgeye veya belgeler zincirine dayanması tercih edilmesi gereken bir seçenektir.

Diğer hukuki himaye tedbirlerinde olduğu gibi İhtiyati hacizde de amaç, davaya ilişkin bir yargılamadan farklı olarak maddi hukuka dayanan hak bakımından nihai bir karar verip uyuşmazlığı sona erdirmek değildir. İhtiyati haciz kararı verilebilmesi için “alacağın yargılamayı gerektirmesi“ şeklinde bir koşul kanunda öngörülmemiştir. İhtiyati hacizde teminat İİK 259. maddede düzenlenmiştir.

Maddede, ihtiyati haciz isteyen alacaklının hacizde haksız çıktığı takdirde borçlunun veya üçüncü şahsın bu yüzden uğrayacakları bütün zararlardan mesul ve HMK'nın 96. maddesinde yazılı teminatı vermeye mecbur olduğu, ancak, alacağın bir ilama müstenid ise teminatın aranmayacağı, ilam mahiyetinde bir vesikaya müstenid ise mahkemenin teminata lüzum olup olmadığını takdir edeceğine yer verilmiştir.Somut talepte, yukarıda ifade edildiği üzere, geçiş listesi, araç plakaları, görüntüleri içeren CD kayıtları değerlendirildiğinde, İİK 258. maddede yer verilen,

kanaat getiren dellilerin gösterilmiş olduğunun kabulü ile ihtiyati haciz kararı verilmesi gerekirken, talebin yasada yer almayan gerekçe ile reddedilmiş olması isabetli görülmüştür.Açıklanan nedenlerle, davacı tarafın, davalıdan alacağına dair yasada ifade edilen kanaat getiren delilleri dosyaya sunduğu kabul edilerek davacının istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına talebin kabulü ile ihtiyati haciz kararı verilmesine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere:1- Davacının, istinaf başvurusunun esasa dair hususlar incelenmeksizin kısmen KABULÜNE,2-Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/794 Esas sayılı derdest dava dosyasında verilen 01/10/2021 tarihli ara kararın KALDIRILMASINA, 3- a) Davacının ihtiyati haciz talebinin, İcra ve Kanunun 257/1. fıkrasına uygun görüldüğünden KABULÜNE, c) İcra ve Kanunun 259. maddesi uyarınca,

ihtiyati haciz isteyen alacaklının hacizde haksız çıktığı takdirde borçlunun ve üçüncü şahsın bu yüzden uğrayabilecekleri muhtemel zarar ve ziyanlarını karşılamak üzere alacağın %15 oranında nakit veya kesin ve süresiz banka teminat mektubu ibraz olunduğunda borçlunun, menkul, gayrimenkul ve üçüncü şahıslarda olan hak ve alacaklarının borç tutarı (46.138,93 TL) ile sınırlı olmak kaydıyla İcra ve İflas Kanunun 257. maddesi gereğince ihtiyaten haczine, d) İhtiyati haciz kararının teminatın ibrazından sonra İcra ve İflas Kanunun 261. maddesi gereğince yetkili İcra dairesince infazına,

4- Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 59,30 TL istinaf karar harcı davacı tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden karar verilmesine YER OLMADIĞINA, 5- İstinaf incelemesi sırasında duruşma açılmadığından vekalet ücreti hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 6- Davacı tarafça yapılan istinaf yargılama giderlerinin mahkemece verilecek esasa dair kararda değerlendirilmesine, 7- Dosyanın gerekli işlemlerin yerine getirilmesi için ilk derece mahkemesine gönderilmesine, Dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1b-2.