İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2021/381 K.2024/727

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, hekimlik dışında sağlık ve eğitim hizmetleri işi ile iştigal ettiğini, müvekkili şirketin reklamının yapılması için davalı ile toplam 5.900,00 TL bedel üzerinden anlaştığını, anlaşma gereği; davalı tarafça, sağlık sektöründe başarılı firmalara ödül verilmesi için 02/05/2019 tarihinde ... Otel'de ...

Vakfi yararına düzenlenecek bir ödül organizasyonunda, faaliyetlerinde başarılı ve bilinen bir firma olan müvekkili şirkete de ödül verdirileceğinin ve bu yolla müvekkili şirketin reklamının yapılacağının vaad ve taahhüt edildiğini, davalı tarafından kesilen faturaya karşılık müvekkili şirket tarafından davalıya 5.900,00 TL ödeme yapıldığını, ancak edimini yerine getirmeyen davalının ödediği parayı iade etmemesi sebebiyle İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğünün ...

Esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu belirterek icra takibine karşı yapılan itirazın iptali ile takibin devamına, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; davacının, davalı ile aralarında yapıldığı iddia edilen reklam anlaşmasının detayını gösterir yazılı bir delil sunmadığı ve bu sebeple anlaşmanın şartlarının ve davalının anlaşmaya uymadığının veya anlaşmaya aykırı davranışının tespit edilemediği, 6100 sayılı HMK'nun 190/1 maddesi gereğince ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa ait olup ispat yükü kendinde olan davacı iddiasını ispat edemediğinden bahisle davanın reddine dair karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, Borçlar Hukukuna hâkim olan şekil serbestisi ilkesi gereği kural olarak sözleşmelerin kurulmasının belirli bir şekle tabi olmadığından müvekkili ile davalının, sözleşmenin kurulması için aranan şartları haiz şekilde sözlü olarak anlaştığını, konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden rapor alınmadan, tanıkları dinlenmeden, yeterli araştırma ve gerekli inceleme yapılmadan karar verildiğini, davalının fatura düzenlemiş olmasının, müvekkili ile bir bedel karşılığı hizmet verme konusunda anlaştığının açık göstergesi olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

Dava, edimin yerine getirilmediği iddiasına dayalı ödenen bedelin iadesi amacıyla başlatılan icra takibine karşı yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacının, davalı hakkında İstanbul Anadolu ... İcra Müdürlüğünün ...

Esas sayılı dosyasında 5.900,00 TL asıl alacağın tahsili amacıyla ilamsız icra takibi başlattığı, davalının takibe ve borca karşı itirazda bulunduğu, davacının ise İİK 67. maddesi gereğince bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde işbu itirazın iptali davasını açtığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, uyuşmazlık ile ilgili bilirkişiden rapor alınmış olup ispatlanamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. "...Faturanın delil olması ile ticari defterlerin delil olması birbirinden farklıdır. 6102 sayılı TTK'nın 21/2. maddeye göre faturaya itiraz edilmemiş ise içeriği kesinleşir ise de akdî ilişkinin yazılı delillerle ispatı gerekir.

Fatura ticari defterlere kayıt edilmiş ise artık faturanın delil olmasıyla ilgili bu maddeye değil ticari defterlerin delil olmasıyla ilgili HMK'nın 222. maddeye bakmak gerekir. Bu nedenle ticari defterlere kaydedilmiş fatura akdi ilişkinin varlığını da kanıtlar.

Faturayı teslim aldıktan sonra süresi içinde itiraz ve iade etmeyerek ticari defterlerine kaydeden kimse, bu faturanın mal veya hizmet aldığı için geçerli bir sözleşme ilişkisine göre düzenlendiğini kabul etmiş sayılır. Ve fatura nedeniyle mal veya hizmet almadığını, bu faturadan dolayı borçlu olmadığını yazılı veya kesin delillerle ispatlaması gerekir..." (Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 2017/1445 Esas 2018/1438 Karar sayılı ilamı).

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin iddialarına göre, taraflar arasında müvekkilinin reklam ve tanıtımı işine yönelik hizmet sözleşmesi bulunmaktadır. Dosya kapsamında yer alan ve davalı tarafça düzenlendiği anlaşılan 5.900,00 TL bedelli faturanın, ödemesinin yapıldığı şekliyle davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda davacının, akdi ilişkiyi ve hizmet almadığını usulüne uygun yazılı ve kesin delillerle ispat etmesi gerekir.

Davalı taraf, davaya karşı cevap dilekçesi sunmadığından 6100 sayılı HMK'nun 128. maddesi uyarınca davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü vakıaların tamamını inkâr etmiş sayılır. Dosya kapsamı ve mevcut delil durumu itibariyle davacının, ispat külfetini yerine getirdiğinden söz edilemez.

Davacı vekilinin istinaf başvuru dilekçesi ekinde sunduğu whatsapp yazışmalarına ise, dava dilekçesinde bu yönde bir delile dayanılmadığı gibi kanunda belirtilen süreden sonra delil de gösterilemeyeceğinden itibar edilmemiştir. Açıklanan sebeplerle, ilk derece mahkemesince tesis edilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere, 1-İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2019/518 Esas 2020/646 Karar ve 17/11/2020 tarihli kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1b-1 bendi gereğince esastan REDDİNE, 2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 427,60 TL istinaf karar harcından davacı tarafından peşin olarak yatırılan 54,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 373,20 TL harcın davacıdan tahsili ile HAZİNEYE İRAT KAYDINA,