İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi E.2026/214 K.2026/336

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca dosya incelendi.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirkete sigortalı depoda meydana gelen hasar nedeniyle sigortalıya toplam 139.412,62 Euro tazminat ödendiğini, ekspertiz raporunda da belirtildiği üzere oluşan hasara davalının sebebiyet verdiğini ve % 100 oranında kusurlu olduğunu, müvekkilinin TTK 1472 maddesi gereğince sigortalısının halefi olduğunu, yapılan ödeme oranında alacağın davalı şirketten rücuen tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalı şirket tarafından borca ve ferilerine itiraz edildiğini, icra takibinin durdurulduğunu, müvekkili şirketin İİK 257/1.

Maddesi kapsamında bir para borcunun alacaklısı olduğunu, davanın konusunun davalının haksız eyleminden kaynaklanan para alacağı olduğunu, bu nedenle tazminatın haksız eylemin gerçekleştiği tarihte muaccel ve dolayısıyla müvekkili tarafından talep ve dava edilebilir hale geldiği göz önüne alınarak davalının adına kayıtlı menkul ve gayrimenkul mallar ile 3. Kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesi ile davalının icra takibine itirazının iptaline, takibin devamına, davalı aleyhine alacağın % 20 sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 06/01/2026 tarihli ara kararında; İhtiyati haciz talep eden tarafından sunulan belgeler ve dosyaya kazandırılan icra dosyası incelendiğinde, icra takibine itiraz nedeniyle açılan davada ihtiyati haciz isteminin çekişmeli alacağın ispatına ilişkin olarak alacağın varlığı, miktarı ve muaccel olduğu hususunda kanaat uyandırıcı nitelikte olmadığı, dava konusu olayda davalının kusurunun bulunup bulunmadığı, var ise ne miktarda olduğu, talep edilebilecek zarar miktarının ne kadar olabileceğinin tespiti hususunun yargılamayı gerektirdiği ve bu haliyle de İİK'nın 258. maddesindeki yaklaşık ispat koşullarının da oluşmadığı gerekçesi ile davacı tarafın ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Ara karar yasal süresinde davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.Davacı vekili istinaf nedenleri olarak; müvekkili şirketin İİK 257/1.

Maddesi kapsamında bir para borcunun alacaklısı olduğunu, bununla birlikte iş bu davanın konusunun davalıların haksız eyleminden kaynaklanan para alacağı olduğunu, derdest dava dosyasına sunulan hasar fotoğrafları ve ekspertiz raporu doğrultusunda oluşan hasarda davalının kusurunun bulunduğunu, hasarın müvekkili şirket tarafından ödendiğini, müvekkilinin alacağının rehinle temin edilmediğini, gerek ekspertiz raporu, gerek hasar fotoğrafları, gerek zabıta tarafından tutulan ifade tutanağı ve ödeme dekontları dikkate alındığında, asıl alacağın varlığı ve miktarı konusunda yaklaşık ispat olgusunun gerçekleştiğini,

itirazın iptali davalarında ihtiyati haciz talebinin mümkün olduğunu, Mahkeme gerekçesinin yerinde oladığını, davalının mal varlığı durumuna ilişkin belirsizlik karşısında, ihtiyati haczin reddinin, müvekkili açısından telafisi güç zararlar doğurabileceğini belirterek ilk derece Mahkemesinin 06/01/2016 tarihli ara kararının kaldırılarak ihtiyati haciz kararı verilmesini talep ve istinaf etmiştir.

DELİLLERİN TARTIŞILMASI VE GEREKÇE

HMK'nın 355. ve 357. maddeleri gereğince istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle bağlı olarak ve kamu düzenine aykırılık hususlarını da gözetilerek yapılan inceleme neticesinde; Dava, dava dışı sigortalıya ödenen sigorta tazminatının hasar sorumlusu olduğu ileri sürülen davalıdan rücuen tahsili için yapılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı, dava dilekçesinde ihtiyati haciz talebinde bulunmuş, mahkemece talebin reddine karar verilmiştir. Davacı vekili, ara kararı yasal süresinde istinaf etmiştir.

İhtiyati haciz, İİK'nun 257 vd. maddelerinde düzenlenmiştir.

257. madde uyarınca, ihtiyati haczin vadesi gelmiş bir para borcu için istenebileceği, vadesi gelmemiş borçtan dolayı ihtiyati haciz istenebilmesi için borçlunun muayyen yerleşim yerinin olmaması veya borçlunun taahhütlerinden kurtulmak maksadıyla mallarını gizlemeye, kaçırmaya veya kendisinin kaçmaya hazırlanması, yahut kaçmış olması veya bu maksatla alacaklının haklarını ihlal eden hileli işlemlerde bulunması gereklidir.İİK'nun 258/1 fıkrasına göre de, alacaklının, alacağı ve icabında haciz talepleri hakkında, mahkemeye kanaat getirecek delilleri göstermeye mecbur olduğu hükme bağlanmıştır.

Bu hükme göre, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için, kesin bir ispat aranmamakta, özellikle hukuki bir işlem söz konusu olduğunda, alacağın varlığının ve muaccel olduğunun yazılı bir belgeye veya belgeler zincirine dayanmasının tercih edilmesi gereken bir seçenektir. (Yargıtay 19.HD. 23.01.2014 t.

2023/18723-2014/1804)Somut uyuşmazlık, davacı sigorta şirketinin sigortalısına ödediği sigorta tazminatının hasar sorumlusu olduğu ileri sürülen davalıdan rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Davacı tarafından dosyaya ibraz edilen hasar dosyası, ekspertiz raporu ve ödeme belgelerinin, bu aşamada kusur ve zarar miktarını yaklaşık ispata yeterli olmayıp, İİK 258/1. maddesinde düzenlenen kanaat getirecek deliller kapsamında da değerlendirilemeyeceğinden, mevcut delil durumuna göre yaklaşık ispat sağlanmadığından davacı tarafın ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin mahkeme ara kararında bir isabetsizlik yoktur.

Açıklanan nedenlerle, davacı tarafın ihtiyati haciz taleplerinin reddine ilişkin ara karara karşı istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b/1. maddesine göre reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

HÜKÜ M

Gerekçesi yukarıda izah edildiği üzere;

1-İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2025/965 Esas sayılı derdest dava dosyasında verilen 06/01/2026

tarihli ara karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 353/1b-1 bendi gereğince esastan REDDİNE,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı tarife gereğince alınması gereken 732,00 TL istinaf harçları davacı tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına YER OLMADIĞINA,

3-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde BIRAKILMASINA,