İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi E.2020/2081 K.2020/1471

Taraflar arasındaki alacak davasında; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen karara karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresinde istinaf yoluna başvurulduğundan, dosyanın tevdi edildiği Dairemiz Başkanı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosya üzerinden heyetçe yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle: Taraflar arasında akdedilen nakliye sözleşmesinin 01.10.2016 tarihine kadar yürürlükte kaldığını, müvekkilin edimlerini gereği gibi ifa ettiğini, gerekli araçları edindiğini, sözleşmenin en son 13.04.2016 tarihinde 1 yıllığına uzadığını ancak davalı yanca 01.10.2016 tarihinde haksız ve nedensiz tek taraflı feshedildiğini, edinilen araçların atıl ve çalıştırılamaz durumda kaldığını,

sözleşmenin 6 ay 12 günlük süresinden önce feshi nedeniyle mahrum kalınan kazanç ve uğranılan zararların olduğunu belirterek şimdilik mahrum kalınan kazanç ve uğranılan zararların tazminine yönelik 25.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.Dava, taşıma (nakliye) sözleşmesinden kaynaklı alacak talebine ilişkin olup, Hakimler ve Savcılar Kurulunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri İş Bölümü ile ilgili kararı ile 01.09.2020 tarihinden itibaren geçerli İş Bölümü Kararı uyarınca,

18.Hukuk Dairesinin görevine giren dava ve uyuşmazlıkların 6502 s. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun ile 6098 s.TBK'nın 2.Kısmında düzenlenen ve diğer dairelerin görev alanında kalmayan dava ve işlere bakmakla görevli olması nedeniyle, dava konusu uyuşmazlıkta HSK'nın İş Bölümü Kararı hükümleri uyarınca, istinaf inceleme görevi İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12, 13, 14 ve 43. Hukuk Dairesine aittir.

Bu itibarla, HMK m. 352 uyarınca Dairemizin görevsizliğine ve dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12, 13, 14 ve 43. Hukuk Dairelerinden birine gönderilmesine karar vermek gerektiği kanaatine oybirliğiyle varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.