İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi E.2021/950 K.2021/799

Taraflar arasındaki tazminat davasında; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulduğundan, Dairemiz Başkanı ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, yapılan müzakerede dosya üzerinden heyetçe yapılan inceleme ve değerlendirme sonunda;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin yaklaşık olarak 19 yıldır Demirdöküm markasının yetkili servisi olarak taşra sayılabilecek Polatlı/Ankara bölgesinde faaliyet göstermekteyken, çalışmalarında göstermiş olduğu başarı nedeniyle 21.12.2012 tarihinden itibaren Afyonkarahisar'ın Emirdağ, Bolvadin, Çay ve Sultandağ ilçeleri ile Eskişehir'in Çifteler gibi ücra ilçelerinin de davalı şirketin baskı ve tek taraflı dayatması sonucu müvekkilinin sorumluluk alanına dâhil edildiğini, müvekkilinin sorumluluk bölgesine dâhil edilen yerlere imkânlarını zorlayarak servis hizmeti sunmaya devam ettiğini,

bu ilçelere sunmuş olduğu servis hizmeti nedeni ile herhangi bir kârının olmadığı gibi telafisi imkânsız zararlara uğradığını, davalı şirketin standart servis ücretleri haricinde müvekkilinin, konaklama, yemek, araç bakım ve yıpranma giderini karşılamadığını, davalı şirketin 23.3.2016 tarihli ihtarname ile sözleşmeyi tek taraflı ve haksız olarak feshettiğini, fesihten önce müvekkilinin yetkili servis sistemine girişini herhangi bir gerekçe göstermeksizin engellediğini,

sorumluluk bölgesine başka servislerin yönlendirilmesi nedeniyle müvekkilinin bölgesinde ticari itibarının sarsılmasına ve mevcut müşteri potansiyelinin olumsuz etkilenmesine neden olduğunu, davalı tarafından süresinden önce tek taraflı ve haksız olarak sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle müvekkilinin maddi ve manevi zararlara uğramasına neden olduğunu iddia ederek;

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1,000,00 TL kâr kaybı ile 5.000,00 TL manevi tazminatın ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Dava konusu uyuşmazlıkla ilgili davacı ve davalı arasında yapılmış, 6098 sayılı TBK'nın 2.kısmında 207-281.maddeleri arasında düzenlenen menkul ve gayrimenkul satış sözleşmesi ile diğer satış sözleşmesinin söz konusu olmadığı, 282-284.maddeleri arasında düzenlenen mal değişim sözleşmesi bulunmadığı, 285-298.maddeleri arasında düzenlenen bağışlama sözleşmesi bulunmadığı,

379-392.maddeleri arasında düzenlenen ödünç sözleşmesi bulunmadığı, 393-447.maddeleri arasında düzenlenen hizmet alım sözleşmesinin bulunmadığı, 448-460.maddeleri arasında düzenlenen pazarlamacılık sözleşmesi bulunmadığı, 461-469.maddeleri arasında düzenlenen evde hizmet sözleşmesi bulunmadığı, 502-514.maddeleri arasında düzenlenen vekalet sözleşmesinin bulunmadığı, 526-531.maddeleri arasında düzenlenen vekaletsiz iş görmenin söz konusu olmadığı, 555-560.maddeleri arasında düzenlenen bir havale ilişkisinin bulunmadığı, 581-603.maddeleri arasında düzenlenen kefalet sözleşmesi bulunmadığı,

607-619.maddeleri arasında düzenlenen ömür boyu gelir desteği ve ölünceye kadar bakma sözleşmesi bulunmadığı, bu nedenlerle Dairemizin görev alanında kalmadığı açıktır.

Dava, bayilik sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, Hakimler ve Savcılar Kurulunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri İş Bölümü ile ilgili 01.09.2020 tarihinden itibaren geçerli İş Bölümü Kararı uyarınca, 18.Hukuk Dairesinin görevine giren dava ve uyuşmazlıkların 6502 s. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun ile 6098 s.TBK'nın 2.Kısmında düzenlenen ve diğer dairelerin görev alanında kalmayan dava ve işlere bakmakla görevli olması nedeniyle, dava konusu uyuşmazlıkta HSK'nın İş Bölümü Kararı hükümleri uyarınca, istinaf inceleme görevi İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12, 13, 14 ve 43. Hukuk Dairesine aittir.

Bu itibarla, HMK m. 352 uyarınca Dairemizin görevsizliğine ve dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12, 13, 14 ve 43. Hukuk Dairelerinden birine gönderilmesine karar vermek gerektiği kanaatine oybirliğiyle varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.