İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2018/107 K.2018/139

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı tarafça açılan davada, abonelik sözleşmesinin feshedilmesine ve 28 adet telefon hattının başka şirkete taşınmasına rağmen, davalı tarafça fesih tarihinden sonrasına ait fatura tanzim edildiğini, bu faturalardan 2.005,70 TL bedelli fatura süresinde ödenmediğinden, davalı şirketçe hukuki işlem yapılmasının mağduriyete yol açacağı ileri sürülerek,ihtiyati tedbir kararı verilmesi ve bu miktar için borçlu olmadığının tesbitine, diğer iki adet faturanın 1.537,16 TL'lik kısmı yönünden borçlu olmadığının tesbiti ile bu miktarın istirdadına karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece 13/09/2017 tarihli ara karar ile, dava konusu hususların ayrıntılı yargılamayı gerektirdiği gerekçesi ile, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Sözkonusu kararı davacı vekili istinaf etmiştir. Tedbir talebinin reddi kararının haksız olduğu ileri sürülerek, kararın kaldırılması ve tedbir kararı verilmesi istenmiştir.

İstinaf başvuru sınırı HMK’nun 341. maddesinde düzenlenmiştir. Söz konusu maddede, 1.500,00 TL olarak belirlenen istinaf başvuru sınırı 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı yasa ile 3.000,00 TL olarak değiştirilmiştir. Somut olayda, davacı tarafın menfi tespit ve ihtiyati tedbir konusu ettiği miktar 2.005,70 TL olup, menfi tesbit talep edilen dava değeri ile tedbir talep edilen miktar yönünden karar kesindir. Kesin olan kararların istinaf başvuruları hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı gözetilerek İstinaf Mahkemesince de istinaf başvurusunun reddine karar verilebilir. Bu nedenle, kesin olan karara karşı HMK’nun 346. maddesi gereğince davalının istinaf dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.