İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2018/1226 K.2020/960

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilerinin ... mah. ... cad. ... sok.

No: 2 Bağcılar İSTANBUL adresindeki taşınmazı kiraladığını, davalı kuruma abone başvurusu yaptığını, taşınmazın önceki kullanıcılarının borcundan bahisle müvekkilerinin abone talebinin reddedildiğini ,bunun üzerine müvekkilinin faaliyete başladığını, davalı kurumun müvekkileri için 2 defa kayıtsız mühürsüz elektrik kullanımından tutanak tuttuğunu, kullandığı enerjinin 2 katı kadar fatura tahakkuk edildiğini,

müvekkilerinin taşınmazın önceki kullanıcısı ile hiçbir ilgisi olmadığını belirterek elektrik kesme işleminin durdurulmasını ,müvekkilinin abone olma talebinin karşılanması hakkında ihtiyati tedbir kararı verimesini ,15.850,00-TL lik borcun müvekkilerine ait olmadığının tespitini vekalet ücretinin ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; bahse konu işlemlerin ... ile ilgili olduğunu, ... tarafından yapılan işlemlerin yasal düzenlemelere uygun olduğunu belirtmekle yetineceklerini, ...'ın davaya dahil edilmesi gerektiğini, davacının kaçak elektrik kullanmış olduğunun açık olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir. İDM tarafından yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile.

F/722421 nolu ve 07.07.2015 tarihli tutanak gereğince tahakkuk edilen 22.042,70 TL ve ... nolu ve 14.08.2015 tarihli tutanak gereğince tahakkuk edilen 6.807,30 TL olmak üzere toplam 28.850,00 TL lik asıl borcun 9.212,02 TL lik kısmında davacının borçlu olmadığının tespitin, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Karara karşı davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Davalı vekili istinaf başvurusunda özetle, davalının müvekkili kurumun ... numaralı tesisattan kaçak elektrik kullandığını, bu hususun bilirkişi raporlarıyla tespit edildiğini, ancak hükme esas bilirkişi raporunda bilirkişi raporunda tutanakların aksini gösteren hiçbir delil olmamasına rağmen, dava konusu tutanaklar ve endeks döküm bilgilerinin geçersiz sayıldığını, davacının kaçak elektrik kullandığı döneme ait elektriğin hesaplanmasının da Enerji Piyasası yönetmeliğinde düzenlendiğini, yönetmelik gereği davacının kullanmış olduğu elektriğin kurulu gücü hesaplanacak, sonrada hangi süreye tabi olacağının belirlenmesi gerektiğini,

bilirkişi raporunun yönetmeliğe aykırı olduğunu, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde yargılama gideri ve vekalet ücretinin davanın kabul/red oranına göre hesaplanmadığını ileri sürmüştür.Uyuşmazlık kaçak elektrik tutanakları nedeniyle menfi tespit talebine ilişkindir.Dosya kapsamından, davacının dava konusu işyerini 13.05.2015 tarihinde kiraladığı, 18.05.2015 tarihinde davalıya abonelik sözleşmesi için başvurduğu, davalı tarafından 7.7.2015 ve 14.8.2015 tarihlerinde davacının kaçak elektrik kullandığı tespit edilerek tutanak düzenlendiği,

bilirkişi raporunda davacının kullanımının kaçak ve usulsüz kullanım olmadığı belirtilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.Davacı tarafından abone olmaksızın ve sayaçtan geçirerek elektrik enerjisi kullanımının, usulsüz elektrik enerjisi kullanımı kapsamında değerlendirilerek, usulsüz kullanılan elektrik enerjisi bedelini tutanak tarihinde yürürlükte olan Elekrik Piyasası Tüketici Hizmetleri Yönetmeliğinde açıklanan yöntemle hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur.O halde Mahkemece; öncelikle dosyanın önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kuruluna verilmesi,

bilirkişi heyetinden davalının davacı taraftan isteyebileceği usulsüz kullanım bedelinin tutanak tarihindeki yönetmelik hükümlerine göre hesaplanması konusunda denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi için kararın kaldırılarak dosyanın mahkemesine iadesine karar verilmesi gerektiği tespit edilmiştir.Açıklanan nedenlerle; davalının istinaf başvurusunun kabulü ile kararın HMK 353/1-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine geri gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.