İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2018/2014 K.2020/1085

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle , dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında su abonman sözleşmesi bulunduğunu ve davacının akaryakıt istasyonu işletmeciliği yaptığını, davacının abonelik sözleşmesi uyarınca aylık olarak tükettiği su sarfiyatının aylık ortalama 750 ila 1.000 TL arasında olduğunu,davacıya ... abone numarasından davalı tarafından 20.01.2017 dönemine ait ... seri nolu fatura ile 570 ton su tükettiği bahisle 5.403,00 TL fatura tahakkuk ettirildiğini,

davacının yüksek tutarlı su faturasında tüketilen su miktarının 570 ton olması sebebiyle öncelikle akaryakıt istasyonu içerisinde bulunan yer altı ve yer üstü su bağlantılarını tek tek kontrol ettirdiğinde kaçak ve kayıp durumuna rastlamayınca faturaya itiraz edildiğini başvuru üzerine davalı tarafın su sayacını sökerek muayene ettiğini ve muayene sonucunda su sayacının fazla ölçüm yaptığı ortaya çıktığını ve fazla ölçüm miktarının tenzil edildiğini ve su tutarının 5.138,09 TL olarak belirlendiğini 17.04.2017 tarih ve ... sayılı yazı ile davacı şirkete bildirimde bulunduklarını,

davacının uyuşmazlık konusu olan fatura döneminden sonra da su tüketiminin ı ve 2017/2. ayında 751,00 TL, 2017/3. ayında 966,00 TL, 2017/4. ayında 1.117,00 TL, 2017/5. ayında ise 1.079,00 TL tutarında su tüketiminin yapıldığını tespit ettiğini, bu durumda 2017/1. ayından önceki tüketim ile sonrasındaki tüketim birbirlerine yakın rakamlarda olduğunu, üstelik ilgili dönemin kışa rastladığını, davalı tarafından ... abone numarası ile davacı şirkete 20.01.2017 dönemine ait ... seri nolu fatura ile kestiği ve itiraz üzerine düzeltme sonucunda tahakkuk ettirdiği 5.138,09 TL.lık fatura yönünden,

tespit edilecek ve kullanılan su tüketiminin ve faturanın tespiti ile icra tehdidi ve baskısı altında kalma ihtimaline binaen itiraz konusu fatura bedelinin tahsil ve takibinin ihtiyati tedbir kararı ile durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; su ölçüm sayaçlarının tamamen mekanik aksama sahip olması, sayacın içinden geçen su haricinde endeks kaydı yapmasını sağlayabilecek bir enerji kaynağı olmaması sebebiyle muayeneye uygun olan sayaçların muayene sonuçlarında da TSE standartlarının üstünde ölçüm sonucu gelmediğini, teknik olarak cihazlarda enerji kaynağı olmadığından cihazın içinden herhangi bir su akışı olmadığı sürece sayacın fazla okuması sayaçta fazla bir miktarın görünmesi çok zor bir ihtimal olduğunu, istisnai olarak %5 gibi az veya fazla okumalara da rastlanılabildiğini, cihazlarda herhangi bir hata bulunamadığını,

abonelerde belirli dönemlerde suyun açık kalması, kullanıcının dönemsel olarak yüksek miktarda su ihtiyacı, sayaçtan sonraki tesisatta kaçak oluşması gibi kurumlarının sorumlu olmadığı sebeplerle dönemsel olarak büyük farklar söz konusu olabildiğini, abonenin önceki dönem kullanımlarına göre ya da tahmini kullanımlarla hesap yapılması belirleyici olmadığını, su tesisatındaki musluk, rezervuar vb kullanım sistemlerinin sürekli açık kalıp kalmadığı konusunda da bir belirteç görünmediğini,

bu durumlarda sürekli akan suyun aynı hızla ve sorunsuz bir kanalizasyon sistemi tarafından giderilmiş olması herhangi bir sorun oluşturmayacağı için aksinin ispatı da mümkün görünmediğini, şikayet döneminde su abonenin sayacından geçtiğini, abonenin kusur ya da ihmalinden kaynaklanan bir sebeple veya kullanımından dolayı su borcu tahakkuk edildiğini, tahakkuk edilen fatura bedelinde herhangi bir hata bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme, davacının akaryakıt istasyonu olarak faaliyet gösterdiği işyerinde 2017/01 döneminde su tüketiminin 542m3 olduğu gerekçesi ile davalı kurum tarafından 5138,09TL lik fatura düzenlendiği, keşif sonrası alınan bilirkişi raporunda aylık ortalama su tüketiminin 72,5 m3 olarak hesaplandığı, bu değerin dava konusu su tüketimi ile mukayese edildiğinde yaklaşık 7,5 kat daha büyük olduğu, bu verinin de sayacın arızalı olduğunu gösterdiği,2017/01 dönemin ilişkin tüketilmesi gereken su miktarının 114 m3 olduğu, ödenmesi gereken bedelin de 1080,70TL olduğunun belirlendiği gerekçesiyle.

"Davanın kısmen kabulü ile davacı şirketin davalının düzenlemiş olduğu 20/01/2017 dönemine ait ... seri nolu faturadan dolayı 4.057,39 TL borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine" karar vermiştir. Karar davacı vekili ile davalı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekili istinaf dilekçesinde;hükümde davalıya fazla vekalet ücreti verildiği gibi,keşif harcı olarak yatırdıkları tutarın harçların aynen iadesi gerekirken diğer yargılama giderleriyle birlikte red ve kabul oranında paylaştırılmasının hatalı olduğunu ,kararın bu yönüyle kaldırılmasını istemiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde ;davacının abonelik sözleşmesinin bulunduğu tahakkuk ettirilen dava konusu borçtan sorumlu olduğunu,sayacın muayene raporuna göre %5 gibi az yada fazla okuma yapabileceğini, birim içindeki tesisat arızalarından ve su kaybından abonenin sorumlu olduğunu,sayaç muayene raporunda %5,08 fazla ölçüm tespit edilerek 28m3 lük fazla ölçümün tenzil edildiğini,bu nedenle davanın reddine karar verilmesi yönünden kararın kaldırılmasını istemiştir.

Davacı istinafının incelenmesinde ,davada reddedilen kısım 1.087,70 TL olduğundan ,reddedilen bu miktar kadar kendisin vekille temsil ettiren davalıya karar tarihindeki AAÜT gereğince vekalet ücretine hükmedilmesinde usule aykırılık olmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca hernekadar hükümde yargılama giderleri bölümünde keşif harcı olarak belirtilen giderin toplama ilave edilerek kabul ve ret oranına göre taraflara paylaştırılması yapılmış isede,burada belirtilen keşif harcı giderinin aslında teknik anlamda yargılama harcı vasfında olmadığı, genel yargılama gideri olarak keşif gideri şeklinde değerlendirilmesi gerektiği,zuhulen keşif harcı yazılmasının keşif yargılama giderine keşif harcı vasfı kazandırmayacağı, bu itibarla keşif giderinin de diğer yargılama masrafları gibi kabul ve ret oranı doğrultusunda taraflara yüklenmesinde sakınca bulunmadığından,

davacının istinaf taleplerinin yerinde olmadığı gözetilerek, davacının istinaf talebinin HMK 353/1b-1.madde uyarınca reddi gerekmiştir.

Gerek keşfen alınan bilirkişi raporu ile ve gerekse davaya konu faturanın öncesi ve sonrasındaki genel kullanım miktarları ve uzun bir silsilede birbirini takip eden aynı dönem önce ve sonrası ve sayaç muayenesi sonrası kullanım miktarları değerlendirildiğinde ,davaya konu fatura döneminde davacının normal kullanımının çok üzerinde ölçüm ve tahakkuk yapıldığı,sayacın o zamanda fazla kaydettiği, her ne kadar davalı tarafça sayacın %5,08 fazla ölçüm yaptığı belirlenmiş isede,aynı zamanda bir şekilde hatta bilirkişi raporuna göre 7.5 kat fazla ölçüm yaptığı belirlendiğinden,davacının kayıp,

kaçak ve tesisat arızasının da belirlenemediği gözönüne alındığında, bilirkişi raporunun hükme dayanak yapılacak yeterlilikte, taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun olduğu görülmüştür. Davalının istinaf talebinin de reddi gerekmiştir. Mahkemenin kararı usul ve hukuka uygun bulunmuştur. Bu itibarla davacı ve davalının istinaf taleplerinin HHMK 353/1b-1.madde uyarınca ayrı ayrı reddi gerekmiştir.

KARA R

Yukarıda açıklanan nedenlerle.

Davacı ve davalı istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi gereği ayrı ayrı reddine, Davacı taraftan Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 54,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 35,90 TL harcın mahsubu ile bakiye 18,50 TL davacıdan alınarak hazineye irat kaydına,Davalı taraftan Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 277,16 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 69,29 TL harcın mahsubu ile bakiye 207,87 TL davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,