İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2018/92 K.2018/9

Yukarıda tarafları ve konusu yazılı bulunan dava ile ilgili olarak, ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf edilmesi sebebiyle, dava dosyası üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ticari faaliyeti gereği tükettiği elektrik enerji bedellerini tamamen ödemesine rağmen, davalının kaçak elektrik tüketildiği gerekçesi ile davacıdan mevcut duruma aykırı olarak enerji bedeli talep ettiğini, taraflar arasında 21.502,56 TL borç tutarı üzerinden protokol imzalandığını, sistemde uzaktan kontrol imkanı bulunduğundan kaçak tüketimin mümkün olmadığını, düzenlenen protokol gereğince 5.000,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, tahakkuk ettirilen 21.502,56 TL enerji bedeli yönünden davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini, ayrıca elektrik enerjisinin kesilmemesi bakımından ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiştir.

Dava, menfi tespit talebine ilişkindir.

Dava dilekçesinde ayrıca elektrik enerjisinin kesilmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verilmesi talebi yönünden, mahkemece , davacının halen ticaretle uğraştığı, elektrik enerjisinin kesilmesi halinde ticari faaliyetin imkansız hale geleceği gerekçesi ile HMK 389 ve devamı maddeleri gereğince, 05/06/2017 tarihinde ihtiyati tedbir talebinin kabulü ile davalı tarafından düzenlenen 04.01.2017 tarihli zabıt gereğince son ödeme tarihi 13.07.2017 olan 2017/02 dönemine ilişkin 21.502,56.-TL tutarlı tahakkuk ile sınırlı olarak elektrik kesintisi uygulanmaması yönünden ihtiyati tedbir konulmasına,

2.150,00 TL teminat yatırıldığı takdirde ilgili kuruma yazı yazılmasına karar verildiği görülmüş olup,ihtiyati tedbir isteyen davacı tarafça, teminatın 12/06/2017 tarihinde yatırıldığı Uyap'tan dairemizce alınan tahsilat makbuzundan anlaşılmıştır.

Davalı tarafın ihtiyati tedbir kararına itirazı üzerine, 17/10/2017 tarihli ara karar ile "davacının ticari faaliyetinin kapsamı elektriğin kesilmesi halinde doğabilecek zararlar nazara alınarak" gerekçesi ile itirazın- talebin reddine karar verilmiştir.

Bu husustaki ara kararını davalı vekili istinaf etmiş olup, istinaf dilekçesinde özetle ,dava konusu olayda hakkın elde edilmesinin zorlaşması veya imkansız hale gelme ihtimalinin söz konusu olmadığı, davacının iddialarını doğrular yönde yaklaşık bir ispat olmadığı gibi müvekkili şirketin davasında haklı olduğunun delillerden anlaşıldığı, mahkemece hüküm altına alınan ihtiyati tedbir kararı nedeniyle müvekkili şirketin mevcut ve gelecekteki haklarının açıkça ihlal edildiği, dağıtım hizmetinin artık kamu tarafından yürütülmediği,

bu bakımdan sosyal devletin yükümlülüklerinin müvekkilnden beklenemeyeceği, müvekkili-alacaklı şirketin davacıyla ticari ilişkinin devamı yönünde zorlanamayacağı, halen elektriğin verilmesi yönünde uygulanan tedbir kararının durum ve koşulların değişmesi, elektrik bedellerinin ödenmemesi ve müvekkilinin edimini ifaya zorlanmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu ileri sürülerek, ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin reddine ilişkin ara kararının kaldırılması istenmiştir.

Davalı tarafın istinaf sebepleriyle sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda, HMK 389/1 madde hükmü gereği, dava konusu yerin işyeri olması nedeniyle, buraya elektrik enerjisi verilmemesi hali, gecikmesinde sakınca bulunan durum kabul edilerek, HMK'nun 389. maddesinde ihtiyati tedbir kararı verilmesi yönünden gerekli şartların somut olayda mevcut olduğu kanaatiyle , mahkemenin verdiği tedbir kararına itiraz üzerine verilen red kararının usul ve yasaya uygun olduğu, bu sebeple davalının istinaf talebinin yerinde bulunmadığı anlaşılmakla, davalının istinaf talebinin HMK 353/1-b-1 maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.