İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi E.2019/3239 K.2019/2343

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyadaki tüm belgeler ve dairemiz üyesi tarafından hazırlanan raporlar incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında 05.01.2015 başlangıç tarihli sözleşme ve 26.09.2016 tarihli ek sözleşme ile ticari ilişki olduğunu, müvekkili şirketin bu sözleşme ile davalıya servis hizmet verdiğini, yine sözleşmedeki şartlar çerçevesinde her ay hizmet ve makine tahsis bedeli faturaları düzenlendiği ve kendisine tebliğ edildiğini, müvekkili şirketin faturalardan 19.850,90 TL alacağı bulunduğunu, fatura bedellerinin ödenmemesi üzerine davalı aleyhine İstanbul ....

İcra Müdürlüğünün ... esas sayılı icra takibi açıldığını ancak davalının itirazın üzerine takibin durduğunu beyanla, itirazın iptali ile %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince; dava konusu olayda taraflar arasındaki ihtilaf davacı ile davalı taraf arasındaki fotkopi makinesi kira sözleşmesinden kaynaklı olup, taraflar arasındaki ihtilafın kira ilişkisinden kaynaklanması nedeniyle HMK 4. madde gereğince kira ilişkisinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığa bakma görevi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu belirtilerek dava şartı yokluğundan HMK. nun 115/2 maddesi gereğince usulden reddine, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; taraflar arasındaki ilişkinin kira ve servis hizmeti verilmesi konulu sözleşmeden kaynaklandığı,

tarafların tacir ve aralarındaki ilişkinin ticari iş niteliğinde olduğu, dava dilekçesinde açıkça görevle ilgili açıklama yapıldığı, yasal dayanaklarının gösterildiği, yargılama sürecinin uzatıldığı mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu belirtilerek mahkemenin görevsizlik kararını kaldırılmasını talep etmiştir. Dava, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesine dayalı olarak alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasında 06.01.2015 tarihli sözleşme ve 26.09.2016 tarihli ek protokol; makine, bileşen, aksesuar, sarf malzemeleri, yedek parça, yazılım çözümlerinin kiralanması, bakım ve servis hizmetleri çözümleri gibi yükümlülükleri kapsadığı anlaşılmaktadır.Türk Borçlar Kanunun 299.

Maddesine göre kira sözleşmesi, "kiraya verenin bir şeyin kullanılmasını veya kullanmayla birlikte ondan yararlanılmasını kiracıya bırakmayı, kiracının da buna karşılık kararlaştırılan kira bedelini ödemeyi üstlendiği sözleşmedir." şeklinde tanımlanmıştır.

Somut olayda taraflara yüklenen edimler değerlendirildiğinde taraflar arasındaki uyuşmazlığın "tacirler arası servis hizmet alım sözleşmesinden" kaynaklandığı, tarafların tacir olduğu, işin ticari nitelikte bulunduğu anlaşılmakta olup.

HMK'nın 4. maddesinin a bendinin işbu uyuşmazlıkta uygulama yeri bulunmadığı nitekim Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin birçok kararında taraflar arasındaki bu ilişki hukuki nitelik olarak tacirler arası hizmet alım sözleşmesi olarak nitelendirildiği (Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 06.03.2019 tarih ve 2016/3363 Esas, 2019/875 Karar sayılı kararı) bu nitelemeye göre de dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 5/3. maddesi uyarınca Ticaret Mahkemesinin görevli olduğunun kabulü ile uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı olarak,

sözleşmenin kira sözleşmesi olarak nitelendirilerek görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, yargı organlarınca yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınması gerektiğinden ve ayrıca davacı vekilinin istinaf başvurusu da bu sebebe dayandığından ilk derece mahkemesinin görevli olmasına rağmen görevsizlik kararı vermiş olması nedeniyle HMK.353/1-a-3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere kararı veren mahkemeye gönderimesine karar verilmesi gerekmiştir.