İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi E.2022/1296 K.2022/1176

Gereği görüşülüp düşünüldü

Davacılar vekili dava dilekçesinde ; müvekkilleri ile davalı ... arasında geçmiş Kira sözleşmesinden kaynaklanan bir ilişki bulunduğunu, müvekkilleri tarafından kendi adlarına kayıtlı İstanbul ili, Sancaktepe İlçesi, ...

Mevkiinde bulunan taşınmazın 2011 yılında ...' a iş yeri olarak kiralandığını, kira sözleşmesinin devam ettiği dönemde 2013 yılında ... 'la 5 senelik kira bedeli 125.000 TL olmak üzere 5 senelik kira sözleşmesi yapıldığını, ... tarafından taşınmaz sözleşmeye uygun kullanılmadığı için aralarındaki sözleşmenin feshi ile taşınmazın tahliyesi konusunda anlaştıklarını,ancak kira bedeli peşin alındığından kira kontratının feshedilmesi ile müvekkilleri tarafından ...'a 4 senelik kira bedeli olan 100.000 TL ödenmesi gerektiğini,

...'ın taşınmazı tahliye edeceği dönemde müvekkillerinin aynı taşınmazın davalı ...'a iş yeri olarak 5 seneliğine kiralanması konusunda anlaştıklarını ve 5 senelik kira bedelini 125.000 TL olarak belirlediklerini, ... ile kira sözleşmesinin yapıldığı dönemde halen kiracı olan ...'ın 4 yıllık (Erken tahliye sebebiyle) 100.000 TL kira bedelinin de ... tarafından ödendiğini, müvekkilleri tarafından, davalı ...'a, ...' a ödediği para için Teminat olarak 100.000 TL bedelli 2014 yılı düzenlenme tarihli Teminat senedi verildiğini, senedinin arka yüzüne,

bu senedin Teminat Senedi olduğu ve önceki kiracının taşınmazı tahliye etmesi durumunda senedin geçersiz olacağı konusunda şerh düşüldüğünü, önceki kiracının taşınması süresinde tahliye etmesi üzerine ...'un taşınmazı sözleşmede olduğu üzere kullanmaya başladığını ve verilen Teminat senedinin de hükümsüz hale geldiğini, ancak ... tarafından senedin müvekkillerine iade edilmediğini, imha edildiğinin söylendiğini, müvekkilleri ile davalı ... arasında bahsi geçen kira ilişkisi dışında hiçbir ticari ilişkilerinin bulunmadığını,

davalı ...'un teminat senedini örnek alarak tamamen farklı yeni bir senet düzenleyip müvekkillerinin imzasını taklit edilerek Silivri İcra Müdürlüğü'nün ... Esas sayılı dosyası ile icra takibine başladığını, müvekkillerinin bu takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile İİK 72/3 md gereği tedbir kararı verilmesini talep etmiştir. İlk derece mahkemesince.

17/12/2021 tarihli tensip ara kararının 9.maddesi ile İİK'nun 72/3.maddesi gereğince icra veznesindeki paranın alacaklıya ödenmemesi yönünde teminat karşılığı ihtiyati tedbir kararı verilmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde ; tedbir kararına itiraz ettiklerini beyan etmiştir. İlk derece Mahkemesince. 07/03/2022 tarihli Ara Karar ile tedbir kararına yapılan itirazın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili 07/03/2022 tarihli Ara Karar hakkında istinaf başvurusunda bulunmuş, bu Ara Kararın kaldırılmasını ve tedbir talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davacılar vekili, davaya konu senedin davalıya kira ilişkisi nedeniyle verilen bir senet olduğunu, davalı vekili ise taraflar arasındaki ilişkinin sadece kira ilişkisi olmadığını, borç ilişkisi nedeniyle senedin tanzim edildiğini beyan etmekte olup dosyada buna ilişkin henüz bir inceleme yapılmadığı ancak yargılamanın her aşamasında mahkemenin görevine ilişkin dava şartı incelemesi yapılabileceğinden, bu aşamada sadece ihtiyati tedbir kararına itiraz eden davalı yanın istinaf sebepleri inceleme konusu yapılmıştır.

İİK'nun 72/3 maddesinde. "İcra takibinden sonra açılan menfi tesbit davasında ihtiyati tedbir yolu ile takibin durdurulmasına karar verilemez.

Ancak, borçlu gecikmeden doğan zararları karşılamak ve alacağın yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere göstereceği teminat karşılığında, mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyle icra veznesindeki paranın alacaklıya verilmemesini istiyebilir." düzenlemesi mevcut olup, ilk derece Mahkemesinin bu yasa maddesine uygun olarak verdiği ihtiyati tedbire ilişkin ara kararda yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Davalı vekilinin istinaf başvurusunun bu nedenle esastan reddine karar vermek gerekmiştir.İlk derece mahkemesinin 07/03/2022 tarihli Ara Kararına ilişkin tedbir talebinin reddine dair ara kararında, esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de hatalı bir sonuca varılmadığı anlaşıldığından HMK.353/1-b-1 maddesi gereğince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.