İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2019/2149 K.2020/471

Taraflar arasındaki alacak davasında İstanbul 15. Asliye Ticaret, İstanbul 4. İş ve İstanbul 1. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR - Dava, bireysel emeklilik sözleşmesi kapsamında aylık bağlanması gerektiğinin tespiti talebine ilişkindir. İstanbul 4. İş Mahkemesince, "... Dava, bireysel emeklilik sözleşmesi gereğince 08/09/2015 tarihi itibariyle ömür boyu maaş bağlanması gerektiğinin tespiti davasıdır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu gereğince mahkememizin görevli olabilmesi için taraflar arasındaki sözleşmenin hizmet akdi olması gerekir.

Bireysel emeklilik sözleşmeleri hizmet akdi mahiyetinde olmadığı..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur. İstanbul 1.Tüketici Mahkemesi ise; "... somut davada sigorta poliçesine dayalı sigorta hukukundan kaynaklanan bir davadır. Sigorta hukuku ise TTK 6.Kitap 1401.maddesinden itibaren düzenlenmiştir. Bu durumda dava TTK 4.maddenin (a) fıkrası kapsamında ticari bir dava olduğu ..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesince; " taraflar arasındaki hukuki ilişkide davacının 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/1-k maddesinde belirtildiği şekilde tüketici konumunda olduğu, tacir olmadığı, yapılan işlemin de 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3/1-l maddesinde ifade edilen tüketici işlemi kapsamında olduğu, uyuşmazlığın Tüketici Mahkemesi görevine girdiği ..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/k ve l maddelerinde, tüketici ve tüketici işlemi tanımlanmıştır.

Buna göre tüketici, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi ise, mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere, ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere, her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

Aynı Yasanın "Diğer Tüketici Sözleşmeleri" başlıklı 5. bölümünde yer alan 49.maddesi, "Finansal hizmetlere ilişkin mesafeli sözleşmeler" başlığını taşımaktadır. Bu maddenin 1. fıkrasına göre finansal hizmetler, her türlü banka hizmeti, kredi, sigorta, bireysel emeklilik, yatırım ve ödeme ile ilgili hizmetleri ifade eder.

Finansal hizmetlere ilişkin mesafeli sözleşme ise, finansal hizmetlerin uzaktan pazarlanmasına yönelik olarak oluşturulmuş bir sistem çerçevesinde, sağlayıcı ile tüketici arasında uzaktan iletişim araçlarının kullanılması suretiyle kurulan sözleşmelerdir.

Yine aynı Yasanın 73/1. maddesi, "Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir." hükmünü, 83. maddesi ise, "Bu Kanunda hüküm bulunmayan hâllerde genel hükümler uygulanır.

Taraflardan birini tüketicinin oluşturduğu işlemler ile ilgili, diğer kanunlarda düzenleme olması, bu işlemin tüketici işlemi sayılmasını ve bu Kanunun görev ve yetkiye ilişkin hükümlerinin uygulanmasını engellemez." hükmünü amirdir.

Bütün bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde, taraflar arasındaki ilişkinin, tüketici işlemi kapsamında kaldığı ve bu ilişkiden kaynaklanan uyuşmazlıklarda Tüketici Mahkemelerinin görevli olduğu nazara alındığında uyuşmazlığın İstanbul 1. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

KANUN YOLU

Kesin olmak üzere