İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2022/542 K.2022/2858

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR Dava, alacak istemine ilişkindir. İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesince, "...

Kripto paraların alım satımı ile ilgili özel bir yasal düzenlemenin hukuk mevzuatımızda bulunmadığı, bununla birlikte dava konusu uyuşmazlığın finansal hizmet sözleşmesine dayalı dijital varlık alım satım işlemlerinden kaynaklanan alacak talebi olduğu göz önüne alındığında TTK'nun 4/1e ( borsa, sergi, panayır ve pazarlar ile antrepo ve ticarete özgü diğer yerlere ilişkin özel hükümlerde ) maddesi kapsamında ticari bir dava olup ticaret mahkemesinin görev alanına girdiği, uyuşmazlığın çözümünde ticaret mahkemesinin görevli olduğu kanaatine varıldığından görevsizlik kararı verilmesi gerekmiş..." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "...Dosya kapsamına göre davacının TTK'da düzenlenen tacir sıfatını taşımadığı gibi, davacının gelir ve kar elde etme gayesinin olmasının davayı kendiliğinden ticari dava haline getirmeyeceğinden, TTK'da ön görülen, tarafların her ikisinin de tacir olması koşulunun davada oluşmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın çözümünde genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu (İstanbul Bam 3. HD.'nin 2020/1259 esas, 2020/1159 sayılı emsal kararı) görevli mahkemenin İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna karar vermek gerekmiştir.

Ayrıca her ne kadar iş bu dosyaya henüz duruşma günü tayin edilmemiş ise de usulen dinlenmesi mümkün olmayan davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş olup, dava şartlarının hakim tarafından yargılamanın her aşamasında resen incelenmesi gerektiğinden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu karar vermek gerekmiş ..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı HMK'nin 2. maddesine göre, dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın malvarlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aksine bir düzenleme bulunmadıkça asliye hukuk mahkemesidir. Bu Kanunda ve diğer kanunlarda aksine düzenleme bulunmadıkça, asliye hukuk mahkemesinin diğer dava ve işler bakımından da görevli olduğu belirtilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 4.maddesine göre, bir davanın ticari dava sayılması için uyuşmazlık konusu işin taraflarının her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olması ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmamasına bakılmaksızın, Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya Asliye Ticaret Mahkemesi'nin bakacağı yönünde düzenleme olması gerekmektedir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 19/II. maddesi uyarınca, taraflardan biri için ticari iş sayılan bir işin diğeri için de ticari iş sayılması, davanın niteliğini ticari hale getirmez. Zira, Türk Ticaret Kanunu, kanun gereği ticari dava sayılan davalar haricinde, ticari davayı, ticari iş esasına göre değil, ticari işletme esasına göre belirlemiştir. Buna göre işin ticari nitelikte olması davayı ticari dava haline getirmez.

Somut olayda davacı taraf, dijital para alım satımına imkan veren dijital para platformu olan davalı şirket ile hizmet sözleşmesi imzaladığı, davalı şirketten kripto varlığı satın aldığını ancak sistem nedeni ile ilgili hesaba ulaşamadığını beyan ederek sözleşmeye aykırı davranan davalı şirket aleyhine maddi tazminata hükmedilmesi talebinde bulunmuştur.

Davacı taraf, dava dilekçesinde sözleşmeye aykırılık olgusuna dayanmış olup davacının TTK'da düzenlenen tacir sıfatını taşımadığı gibi, davacının gelir ve kar elde etme gayesinin olması davayı kendiliğinden ticari dava haline getirmeyecektir. Öte yandan davacı tarafın işlemi dijital paralardan gelir elde etmeye yönelik olduğundan tüketici işlemi olarak kabul edilmesi de mümkün değildir.

Uyuşmazlığın genel hükümler uyarınca İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

KANUN YOLU

Kesin olmak üzere