İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi E.2025/1580 K.2025/3354

Taraflar arasındaki davada İstanbul20. Asliye Ticaret Mahkemesi ile İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

İstanbul20. Asliye Ticaret Mahkemesince, "... davacı vekili tarafından açılan dava taraflar arasındaki deniz yolu taşımacılığından kaynaklı olduğundan bu davaya ilişkin yargılama yapma görev ve yetkisinin Denizcilik İhtisas Mahkemesine ait olması nedeniyle dosyanın bu davalara bakmakla görevlendirilen İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince görülmesi gerektiği.." gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesi ise, "...taraflar arasındaki uyuşmazlık TBK 207 ve devamı maddelerinde düzenlenen alım satım ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davacı yan fazladan ödenen navlun ve demuraj ücreti nedeniyle zarara uğradığının ileri sürmekte ise de görev hususu taraflar arasındaki temel ilişkiye göre belirlenecektir. Uyuşmazlık TTK'nın 5. kitabında düzenlenen Deniz ticaretinden veya deniz sigortasından kaynaklanmamaktadır.

Uyuşmazlığın ticari satımdan kaynaklandığı, davanın genel görevli Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği..." gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir.Denizcilik İhtisas Mahkemeleri'nin davaya bakabilmesi için TTK' düzenlenen deniz ticaret hukukuna ilişkin hükümlerin uygulanması gerekli ve yeterli olup, somut olayda, iddia olunduğu üzere, davalı şirketin, İstanbul Limanı’ndan Baltimore Limanı’na gidecek olan konteynerin deniz yoluyla taşınması için ihbar olunan ile anlaşma yaptığı, ancak taşıma işini üstlenen işbu ihbar olunan şirketin fiili (alt)taşıyana, navlun bedelini ödememesi nedeniyle,

gemide alıkonulan malların alıcısı olan davacının, malları teslim alabilmek için fiili taşıyan firmanın acentesine navlun ücreti ile demuraj bedeli ödemek zorunda kaldığı iddiasıyla eldeki davanın açıldığı; taşıtanın davalı şirket olduğu, davalı şirketin aynı zamanda taşınan emtianın satıcısı olmasının sonuca etkisinin bulunmadığı,

zira, ihtilafın, esas olarak davacının acentesi aracılığıyla davalı şirket arasında yapılan CIF satışa ilişkin deniz yoluyla gönderilip alıcıya teslimden kaçınılan mallardan dolayı ödenmek zorunda kalınan navlun ile demuraj ücretinden kaynaklandığı ve uyuşmazlığın bu haliyle çözümünde genel hükümler yanında deniz taşımacılığına dair hükümlerin de tatbik alanı bulacağı nazara alındığında, görevli mahkemenin denizcilik ihtisas mahkemesi olduğu görülmektedir.

KANUN YOLU

Kesin olmak üzere