İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 40. Hukuk Dairesi E.2019/1815 K.2021/271

Yukarıda yazılı İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Dairemiz Heyetince yapılan müzakere sonucunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ Dava ve uyuşmazlık, TBK'nın 54. ve 56. maddeleri kapsamında yaralamalı trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince. "Davanın kısmen kabul kısmen reddine, davacının açmış olduğu maddi tazminat davasının tüm davalılar açısından feragat nedeniyle reddine, davacının davalı ... ve davalı ...

A.Ş'ye karşı açmış olduğu manevi tazminat davasının kısmen kabulüne, 3.000,00TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 27/07/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve davalı ... A.Ş'den müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine,davacının davalı ... AŞ.'ye karşı açmış olduğu manevi tazminat davasının pasif husumet yokluğundan reddine," karar verilmiştir.

Bu karara karşı, davalı ... vekili ile ... AŞ. vekili istinaf kanun yoluna başvurmuşlardır.

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davacı tarafından talep edilen manevi tazminattan müvekkilinin sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, davacı sürücünün %25 oranında kusurlu bulunduğunu, kazanın meydana geldiği yerde Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından herhangi bir uyarı levhasının bulunmaması nedeniyle müvekkiline daha düşük oranda kusur atfedilmesi gerektiğini, ATK'dan alınan maluliyete ilişkin rapora itirazlarının Mahkemece dikkate alınmadığını, manevi tazminatın fahiş olduğunu belirtmiştir.

Davalı ...

AŞ. vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu, Mahkeme tarafından eksik inceleme sonucu karar verildiğini, ATK tarafından verilen maluliyet raporuna ilişkin itirazlarının değerlendirilmediğini, manevi tazminattan müvekkili şirket ile davalı sürücü ...'in müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu, dava konusu olayda müvekkili şirketin sorumluluğunu doğuracak illiyet bağının bulunmadığını, kazaya karışan aracın kayıt malikinin davalı ...

AŞ. olması nedeniyle kusursuz sorumluluğu bulunduğunu, davacının manevi tazminat hakkının bulunmadığını, Mahkemece hükmedilen manevi tazminatın fahiş olduğunu belirtmiştir. HMK 355. maddesi kapsamında istinaf itirazları ve kamu düzenine ilişkin hususlarla sınırlı olarak yapılan inceleme sonunda. Dosya kapsamından, davalı ... Sigorta AŞ.'nin ZMS sigortacısı, davalı ... AŞ.'nin kayıt maliki (kiralayanı), davalı ...

AŞ.'nin işleteni ve davalı ...'in sürücüsü olduğu ... plakalı araç ile davacının sürücüsü olduğu ... plakalı motosikletin 27/07/2015 tarihinde kaza yapması neticesinde, davacının yaralandığı.

ATK raporuna göre davacıdaki yaralanmanın, maluliyetine neden olacak düzeyde olmadığı ve iyileşme süresinin kaza tarihinden itibaren 4 aya kadar uzayabileceğinin mütalaa edildiği; kazanın meydana gelmesinde davalı sürücü ...'nin %75 oranında asli kusurlu, davacı sürücü ...'un %25 oranında tali kusurlu olduğunun tespit edildiği.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, yukarıda da belirtildiği üzere, davacı lehine 3.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, araç sürücüsü ve işleteni olan davalılar tarafından, işbu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır. Kazanın meydana geliş şekli, kusur durumu, maluliyet raporu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesi bir bütün olarak değerlendirildiğinde.

Mahkemece davacı lehine hükmedilen manevi tazminat miktarının, TBK'nnı 56. maddesinde düzenlenen manevi tazminat müessesesinin amacına ve hakkaniyet ilkesine uygun olduğu, dava dilekçesinde, manevi tazminatın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinin talep edilmesi karşısında Mahkemece, TBK'nın 61. maddesi gereğince manevi tazminatın her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesinde ve davalılar arasında ZMS sigortacısı bulunduğundan, davanın Asliye Ticaret Mahkemesinde görülmesinde isabet bulunduğu anlaşıldığından,

davalı vekillerinin istinaf başvurularındaki itirazlar yerinde görülmemiştir.